2 Coríntios 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Lɩɩ Krisito n‐yɩɩ kasɛ kɩbɩya yɛ mʋ kɩbwahn sʋ mʋ, n kʋlɛ fanɛ. Mɛ, Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ fanɛ tɔ akʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ, n kan n bʋ fanɛ asɛ mʋ, n bɩya mɛ n‐yɩɩ kasɛ katɔwɛ tɔ, amaa nɩɩ n man kan n bʋ fanɛ asɛ mʋ, n yɩlɛ kɩnyɩn tɔ n tɔwɛ mʋ,
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 n kʋlɛ fanɛ fɛɛ n kan ba fanɛ asɛ mʋ, fan man yɛgɛ n ba yɩlɛ kɩnyɩn tɔ tɔwɛ sa fanɛ. Amaa n kan ba mʋ, n biti n ba yɩlɛ kɩnyɩn tɔ tɔwɛ sa bamʋ nɩɩ bɛɛ fɛ nfɛɛrɛ yɛ dulinyaa atɔ danbɩrasa kebiti sʋ nɩɩ an waa Ɩbwaarɛ kusun mʋ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ an bʋ dulinyaa nɩmʋ tɔ bɩrɛ, amaa man gyɛ dulinyaa nɩmʋ tɔ kɩnaa nɩɩ an kɔ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Adʋntɔ mʋ nɩɩ an sʋ an kɔ mʋ, man gyɛ dulinyaa nɩmʋ tɔ adʋntɔ kudubi, amaa ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ adʋntɔ bʋlʋnsa mʋ nɩɩ ii nyita ɔlʋn kumu kʋmaa nɩmʋ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 An sʋ ɩmʋ an nyita nfɛɛrɛ kʋmaa, yɛ nfɛɛrɛ tɔ alala‐sɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ii tii nyɩmɩsa kɩnyɛ bɩɩ Ɩbwaarɛ, nɩɩ an kɔ gyii nfɛɛrɛ kʋmaa nɩmʋ sʋ fɛɛ ɔdʋn, kɛ ɔ ba nyɛ kʋsʋ‐nu sa Krisito.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Nɩɩ fan kan nyɛ kʋsʋ‐nu naa lʋwɛ mʋ, an biti a ba bɩɩtɛ bamʋ nɩɩ ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn mʋ asʋ.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Fanɛ fanɛ bɩrɛ sʋsʋ‐sʋsʋ wʋlɛ nkʋn nɩɩ fɛn kɩɩ atɔ. Nɩɩ fanɛ tɔ ɔkʋ kan kɔɔlɛ mʋ n‐yɩɩ gyii fɛɛ ɔ gyɛ Krisito lɛɛ mʋ, ɩ dagaa maa wu fɛɛ anɛ gbaa anɛ an gyɛ Krisito lɛɛ nɩn, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ mʋ gbaa mʋ gyɛ mʋ.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Halɩɩ nɩɩ n kan n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ kyʋn sʋ gbaa lɩɩ ɔlʋn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ sa anɛ yɛ a taa kyɛ fanɛ tɔ kɛ i kpiya fanɛ ansi tɔ, nɩɩ ɩ man gyɛ yɛ an bɩɩtɛ fanɛ tʋʋ kasɛ sʋ mʋ, ipeeli ɩ mɛɛ yɛ i gyii mɛ lɩɩ ɩmʋ sʋ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Nɩɩ n mee biti ɩ naa ba fɛɛ, n kyʋrɔɔ mɛ ɩwʋlɛ n sʋ n ŋaala fanɛ.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Lɩɩ fɛɛ akʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Pɔɔlɩ ɩwʋlɛ mʋ nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ mʋ, sʋ asɩn mʋ nɩɩ ɩ bʋlʋn nɩɩ i budu. Amaa nɩɩ ɔ bʋ anɛ asɛ bɩrɛ, ɔ pɔɔ nɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa ɩ mɛɛ kaapʋ sɛhn.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Kanɩn asa mʋ ɩ dagaa ba maa bɩɩ fɛɛ, asɩn kʋmaa mʋ nɩɩ an man bʋ fanɛ asɛ nɩɩ an kyʋrɔɔ anɛ ɩwʋlɛ tɔ sa fanɛ mʋ, ɩmʋ maŋa nɩɩ an bʋ fanɛ asɛ gbaa, an biti a tɔwɛ fanɛ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Kesintin tɔ mʋ, ɩ sʋ anɛ kufuu gbaa fɛɛ a taa anɛ n‐yɩɩ an biri, abɛɛ an kaala yɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ lɛɛ bamʋ n‐yɩɩ bɛɛ kaapʋ fɛɛ ba gyɛ asa kparɛ mʋ. Fɛɛ ba maa sʋ bamʋ n‐yɩɩ bee biri abaa abɛɛ bɛɛ kaala abaa mʋ, man gyɛ amelensi‐sɩn ndee abɛɛ?
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Nɩɩ anɛɛnɛ bɩrɛ, a mɛɛ yɛ a kaapʋ anɛ n‐yɩɩ naa kyʋn anɛ ɩkaa sʋ. Amaa an biti a kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ kusun mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa waa anɛ abaa tɔ, halɩɩ an waa kɩmʋ ba fʋʋ fanɛ asɛ mʋ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Nɩɩ a mɛɛ kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ fanɛ sʋ an kyʋn sʋ, naafɔɔ a man dɩn fʋʋ fanɛ asɛ mʋ, amaa anɛ ɩ gyankpaa taa Krisito asɩn danbɩrasa mʋ kɩtɔwɛ ba fʋʋ fanɛ asɛ.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ɩmʋ sʋ a mɛɛ kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ kusun mʋ nɩɩ akʋ ba waa mʋ sʋ, fɛɛ anɛ ɩ waa ɩmʋ mʋ. Amaa anɛ tamaa ɩ gyɛ fɛɛ fanɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ nɩɩ fan sʋ mʋ, kɩ nyɛ akyɔ tii sʋ, kɛ anɛ kusun mʋ nɩɩ an sun fanɛ asɛ mʋ, kɩ nyɛ yɛlɩgɛ tii sʋ naa fʋʋ katɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla mʋ ɔkaa.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Kɛ a nyɛ tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ sa ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ fanɛ ansi tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ an mee biti a maa kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ kusun mʋ nɩɩ ɔkʋ tɛɛ wʋla waa kasɛ kʋ sʋ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Amaa ɩ dagaa fɛɛ a maa waa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ mʋ. Ɩmʋ ɩ gyɛ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee biti ɔ kaapʋ mʋ n‐yɩɩ mʋ, ɔ kaapʋ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ waa mʋ sʋ.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Lɩɩ fɛɛ man gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ kanan mʋ nɩɩ o du mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ ansi ii gyii mʋ sʋ, amɔɔ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ kaapʋ kanan mʋ nɩɩ o du mʋ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.