1 Tessalonicenses 2
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC
1 Anɛ‐daa ana yɛ anɛ‐supu ana Krisito abuupu, fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi fɛɛ anɛ kɩba mʋ nɩɩ an ba fanɛ asɛ mʋ man waa kɩyan.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Pɔyɩ kɛ a ba fanɛ asɛ mʋ, fen nyi kanan mʋ Filipi abi ba saalɛ anɛ nɩɩ ba yɛgɛ nɩɩ an gyii awʋrʋfɔ. Amaa halɩɩ ba maa kʋsʋ yɩlɛ anɛ sʋ gbaa mʋ, Ɩbwaarɛ kyɛ anɛ tɔ nɩɩ an nyɛ kɔkɔlɔ yɩlɛ tɔ, nɩɩ an taalɛ tɔwɛ fanɛ mʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Asɩn mʋ nɩɩ an tɔwɛ an kʋlɛ fanɛ falɛ mʋ, an man fɔyɩ ɔkpa, nɩɩ ɩ man gyɛ nfɛɛrɛ libi kʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ npɩna asɩn.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Amaa Ɩbwaarɛ ɩɩ kɩɩ wu anɛ nɩɩ ɔ taa Asɩn danbɩrasa katɔwɛ waa anɛ abaa tɔ. Ɩmʋ sʋ man gyɛ nyɩmɩsa kebiti sʋ nɩɩ an waa, amaa kanan mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi mʋ. Mʋ ii nyi anɛ nkɔlɔ tɔ yɛ anɛ nfɛɛrɛ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Fanɛ gbaa‐gbaa fen nyi fɛɛ an man taa kɔnɔ tɔ kɔn asɩn tɔwɛ fanɛ. Nɩɩ an man taa sɛhn baala fanɛ sʋ kɛ a nyɛ kʋtɔ kʋ lɩɩ fanɛ asɛ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin ogyipu.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 An man kyɩna an biti ayɩn‐bi lɩɩ asa asɛ abɛɛ fanɛ asɛ abɛɛ ɔkʋ asɛ.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 amaa an yɔɔ anɛ n‐yɩɩ kyɩna fanɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ talapʋ ɩɩ yɔɔ mʋ n‐yɩɩ ɛɛ kɩɩ mu‐bii ana sʋ mʋ.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 A maa biti fanɛ asɩn gaa sʋ mʋ, man gyɛ Ɩbwaarɛ Asɩn danbɩrasa mʋ nkʋn nɩɩ an taa bɩya fanɛ. Amaa an taa anɛ n‐yɩɩ gbaa sa fanɛ tii sʋ, lɩɩ fɛɛ fan biliŋi anɛ abitipu.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, n kɔɔlɛ gyii fɛɛ fen nyiŋi kanan mʋ nɩɩ an waa kusun gaa saŋa mʋ nɩɩ an bʋ fanɛ asɛ mʋ. An waa kusun kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ an kɩɩ anɛ n‐yɩɩ sʋ, saŋa mʋ nɩɩ an tɔwɛ fanɛ asɩn danbɩrasa mʋ, kanan mʋ nɩɩ a man biliŋi kasʋla fanɛ ɔkʋ sʋ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ, fan naa Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin agyipu lɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kyɩna fanɛ tɔ, nɩɩ an man sʋ ineesi ɩkʋ, nɩɩ anɛ ɩkpa i kyiigi, nɩɩ alibi kʋ man bʋ anɛ n‐yɩɩ sʋ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Lɩɩ fɛɛ fan nyi kanan mʋ nɩɩ an bɩla fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔsɛ ɩɩ bɩla mʋ gbaa‐gbaa mu‐bii ana mʋ.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 An waa fanɛ aniya tɔ, nɩɩ an tɔwɛ yuula fanɛ nkɔlɔ, nɩɩ an tɔwɛ waa fanɛ kanan mʋ nɩɩ fan kyɩna kakyɩna danbɩrasa mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi. Mʋ ɩ tɩɩ fanɛ ba mu kuwura‐gyii yɛ mʋ bʋnyaa mʋ tɔ.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Nɩɩ anɛ gbaa anɛ an bɩla an kyaga sʋ an fwaala Ɩbwaarɛ, lɩɩ fɛɛ fan maa kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ nɩɩ fan nu lɩɩ anɛ asɛ mʋ, fan man kɔɔlɛ asɩn mʋ fɛɛ asa asɩn, amaa fan kɔɔlɛ ɩmʋ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ gbaa‐gbaa, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɩ gyɛ kesintin mʋ. Kanɩn Ɩbwaarɛ asɩn maŋa ii sun kusun fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii mʋ tɔ.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Fanɛ, mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, an wu fɛɛ asɩn libi mʋ nɩɩ ɩ ba tu Ɩbwaarɛ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Krisito lɛɛ, nɩɩ ɩ bʋ Gyudeya mʋ, kanɩn asɩn libi kʋlʋn maŋa ɩ ba tu fanɛ gbaa. Lɩɩ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan wu awʋrʋfɔ fanɛ gbaa‐gbaa asa abaa tɔ mʋ, kanɩn nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ Gyiwu abi abaa tɔ.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Bamʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba mɔɔ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, nɩɩ dɩdaa mʋ bamʋ ɩ mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ, nɩɩ bamʋ akʋlʋn maŋa ɩ gya anɛ kyʋŋɛ mʋ. Bamʋ asɩn i mee gyii Ɩbwaarɛ ansi, nɩɩ ba kʋsʋ yɩlɛ asa kpini sʋ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Nɩɩ ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ naafɔɔ bee tii anɛ ɔkpa, kɛ a man nyɛ tɔwɛ Asɩn danbɩrasa mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ mɔlɩgɛ bamʋ. Lɩɩ falɛ ɔkpa sʋ mʋ, ba kʋʋla bamʋ alibi gyaga abaa sʋ naa fʋʋ ɩmʋ laalaalʋwɛ. Nbɩɩnbɩɩ mʋ Ɩbwaarɛ nyɛ agbʋ waa bamʋ, nɩɩ ee biti ɔ bɩɩtɛ bamʋ asʋ.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Amaa mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, saŋa dɛɛ kʋ mʋ nɩɩ ba barɩgɛ anaa fanɛ nsana mʋ, an lɩɩ fanɛ ansi sʋ bɩrɛ, amaa fanɛ asɩn ɩ san ɩ bʋ anɛ nfɛɛrɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɩ yɩlɛ anɛ ansi sʋ gaa fɛɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ a bwii ba wu fanɛ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 An biti gaa fɛɛ a ba fanɛ asɛ. Mɛ Pɔɔlɩ, n kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa gaalaagaa sʋ fɛɛ a ba fanɛ asɛ, amaa Sɩtaanɛ tii anɛ ɔkpa.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito kibwii ba mʋ, mɩnɛ ɩ gyɛ anɛ tamaa yɛ anɛ kensi‐gyii yɛ anɛ bʋnyaa kɩnyɛ mu ansi tɔ? Man gyɛ fanɛ?
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Kesintin mʋ, fanɛ ɩ gyɛ anɛ bʋnyaa yɛ kensi‐gyii.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.