1 Tessalonicenses 2
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Anɛ‐daa ana yɛ anɛ‐supu ana Krisito abuupu, fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi fɛɛ anɛ kɩba mʋ nɩɩ an ba fanɛ asɛ mʋ man waa kɩyan.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Pɔyɩ kɛ a ba fanɛ asɛ mʋ, fen nyi kanan mʋ Filipi abi ba saalɛ anɛ nɩɩ ba yɛgɛ nɩɩ an gyii awʋrʋfɔ. Amaa halɩɩ ba maa kʋsʋ yɩlɛ anɛ sʋ gbaa mʋ, Ɩbwaarɛ kyɛ anɛ tɔ nɩɩ an nyɛ kɔkɔlɔ yɩlɛ tɔ, nɩɩ an taalɛ tɔwɛ fanɛ mʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Asɩn mʋ nɩɩ an tɔwɛ an kʋlɛ fanɛ falɛ mʋ, an man fɔyɩ ɔkpa, nɩɩ ɩ man gyɛ nfɛɛrɛ libi kʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ npɩna asɩn.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Amaa Ɩbwaarɛ ɩɩ kɩɩ wu anɛ nɩɩ ɔ taa Asɩn danbɩrasa katɔwɛ waa anɛ abaa tɔ. Ɩmʋ sʋ man gyɛ nyɩmɩsa kebiti sʋ nɩɩ an waa, amaa kanan mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi mʋ. Mʋ ii nyi anɛ nkɔlɔ tɔ yɛ anɛ nfɛɛrɛ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Fanɛ gbaa‐gbaa fen nyi fɛɛ an man taa kɔnɔ tɔ kɔn asɩn tɔwɛ fanɛ. Nɩɩ an man taa sɛhn baala fanɛ sʋ kɛ a nyɛ kʋtɔ kʋ lɩɩ fanɛ asɛ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin ogyipu.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 An man kyɩna an biti ayɩn‐bi lɩɩ asa asɛ abɛɛ fanɛ asɛ abɛɛ ɔkʋ asɛ.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 amaa an yɔɔ anɛ n‐yɩɩ kyɩna fanɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ talapʋ ɩɩ yɔɔ mʋ n‐yɩɩ ɛɛ kɩɩ mu‐bii ana sʋ mʋ.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 A maa biti fanɛ asɩn gaa sʋ mʋ, man gyɛ Ɩbwaarɛ Asɩn danbɩrasa mʋ nkʋn nɩɩ an taa bɩya fanɛ. Amaa an taa anɛ n‐yɩɩ gbaa sa fanɛ tii sʋ, lɩɩ fɛɛ fan biliŋi anɛ abitipu.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, n kɔɔlɛ gyii fɛɛ fen nyiŋi kanan mʋ nɩɩ an waa kusun gaa saŋa mʋ nɩɩ an bʋ fanɛ asɛ mʋ. An waa kusun kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ an kɩɩ anɛ n‐yɩɩ sʋ, saŋa mʋ nɩɩ an tɔwɛ fanɛ asɩn danbɩrasa mʋ, kanan mʋ nɩɩ a man biliŋi kasʋla fanɛ ɔkʋ sʋ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ, fan naa Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin agyipu lɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kyɩna fanɛ tɔ, nɩɩ an man sʋ ineesi ɩkʋ, nɩɩ anɛ ɩkpa i kyiigi, nɩɩ alibi kʋ man bʋ anɛ n‐yɩɩ sʋ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Lɩɩ fɛɛ fan nyi kanan mʋ nɩɩ an bɩla fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔsɛ ɩɩ bɩla mʋ gbaa‐gbaa mu‐bii ana mʋ.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 An waa fanɛ aniya tɔ, nɩɩ an tɔwɛ yuula fanɛ nkɔlɔ, nɩɩ an tɔwɛ waa fanɛ kanan mʋ nɩɩ fan kyɩna kakyɩna danbɩrasa mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi. Mʋ ɩ tɩɩ fanɛ ba mu kuwura‐gyii yɛ mʋ bʋnyaa mʋ tɔ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Nɩɩ anɛ gbaa anɛ an bɩla an kyaga sʋ an fwaala Ɩbwaarɛ, lɩɩ fɛɛ fan maa kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ nɩɩ fan nu lɩɩ anɛ asɛ mʋ, fan man kɔɔlɛ asɩn mʋ fɛɛ asa asɩn, amaa fan kɔɔlɛ ɩmʋ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ gbaa‐gbaa, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɩ gyɛ kesintin mʋ. Kanɩn Ɩbwaarɛ asɩn maŋa ii sun kusun fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii mʋ tɔ.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Fanɛ, mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, an wu fɛɛ asɩn libi mʋ nɩɩ ɩ ba tu Ɩbwaarɛ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Krisito lɛɛ, nɩɩ ɩ bʋ Gyudeya mʋ, kanɩn asɩn libi kʋlʋn maŋa ɩ ba tu fanɛ gbaa. Lɩɩ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan wu awʋrʋfɔ fanɛ gbaa‐gbaa asa abaa tɔ mʋ, kanɩn nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ Gyiwu abi abaa tɔ.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Bamʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba mɔɔ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, nɩɩ dɩdaa mʋ bamʋ ɩ mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ, nɩɩ bamʋ akʋlʋn maŋa ɩ gya anɛ kyʋŋɛ mʋ. Bamʋ asɩn i mee gyii Ɩbwaarɛ ansi, nɩɩ ba kʋsʋ yɩlɛ asa kpini sʋ.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Nɩɩ ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ naafɔɔ bee tii anɛ ɔkpa, kɛ a man nyɛ tɔwɛ Asɩn danbɩrasa mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ mɔlɩgɛ bamʋ. Lɩɩ falɛ ɔkpa sʋ mʋ, ba kʋʋla bamʋ alibi gyaga abaa sʋ naa fʋʋ ɩmʋ laalaalʋwɛ. Nbɩɩnbɩɩ mʋ Ɩbwaarɛ nyɛ agbʋ waa bamʋ, nɩɩ ee biti ɔ bɩɩtɛ bamʋ asʋ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Amaa mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, saŋa dɛɛ kʋ mʋ nɩɩ ba barɩgɛ anaa fanɛ nsana mʋ, an lɩɩ fanɛ ansi sʋ bɩrɛ, amaa fanɛ asɩn ɩ san ɩ bʋ anɛ nfɛɛrɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɩ yɩlɛ anɛ ansi sʋ gaa fɛɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ a bwii ba wu fanɛ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 An biti gaa fɛɛ a ba fanɛ asɛ. Mɛ Pɔɔlɩ, n kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa gaalaagaa sʋ fɛɛ a ba fanɛ asɛ, amaa Sɩtaanɛ tii anɛ ɔkpa.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito kibwii ba mʋ, mɩnɛ ɩ gyɛ anɛ tamaa yɛ anɛ kensi‐gyii yɛ anɛ bʋnyaa kɩnyɛ mu ansi tɔ? Man gyɛ fanɛ?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Kesintin mʋ, fanɛ ɩ gyɛ anɛ bʋnyaa yɛ kensi‐gyii.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.