1 Tessalonicenses 2

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anɛ‐daa ana yɛ anɛ‐supu ana Krisito abuupu, fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi fɛɛ anɛ kɩba mʋ nɩɩ an ba fanɛ asɛ mʋ man waa kɩyan.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Pɔyɩ kɛ a ba fanɛ asɛ mʋ, fen nyi kanan mʋ Filipi abi ba saalɛ anɛ nɩɩ ba yɛgɛ nɩɩ an gyii awʋrʋfɔ. Amaa halɩɩ ba maa kʋsʋ yɩlɛ anɛ sʋ gbaa mʋ, Ɩbwaarɛ kyɛ anɛ tɔ nɩɩ an nyɛ kɔkɔlɔ yɩlɛ tɔ, nɩɩ an taalɛ tɔwɛ fanɛ mʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Asɩn mʋ nɩɩ an tɔwɛ an kʋlɛ fanɛ falɛ mʋ, an man fɔyɩ ɔkpa, nɩɩ ɩ man gyɛ nfɛɛrɛ libi kʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ npɩna asɩn.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Amaa Ɩbwaarɛ ɩɩ kɩɩ wu anɛ nɩɩ ɔ taa Asɩn danbɩrasa katɔwɛ waa anɛ abaa tɔ. Ɩmʋ sʋ man gyɛ nyɩmɩsa kebiti sʋ nɩɩ an waa, amaa kanan mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi mʋ. Mʋ ii nyi anɛ nkɔlɔ tɔ yɛ anɛ nfɛɛrɛ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Fanɛ gbaa‐gbaa fen nyi fɛɛ an man taa kɔnɔ tɔ kɔn asɩn tɔwɛ fanɛ. Nɩɩ an man taa sɛhn baala fanɛ sʋ kɛ a nyɛ kʋtɔ kʋ lɩɩ fanɛ asɛ. Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin ogyipu.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 An man kyɩna an biti ayɩn‐bi lɩɩ asa asɛ abɛɛ fanɛ asɛ abɛɛ ɔkʋ asɛ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 amaa an yɔɔ anɛ n‐yɩɩ kyɩna fanɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ talapʋ ɩɩ yɔɔ mʋ n‐yɩɩ ɛɛ kɩɩ mu‐bii ana sʋ mʋ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 A maa biti fanɛ asɩn gaa sʋ mʋ, man gyɛ Ɩbwaarɛ Asɩn danbɩrasa mʋ nkʋn nɩɩ an taa bɩya fanɛ. Amaa an taa anɛ n‐yɩɩ gbaa sa fanɛ tii sʋ, lɩɩ fɛɛ fan biliŋi anɛ abitipu.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, n kɔɔlɛ gyii fɛɛ fen nyiŋi kanan mʋ nɩɩ an waa kusun gaa saŋa mʋ nɩɩ an bʋ fanɛ asɛ mʋ. An waa kusun kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ an kɩɩ anɛ n‐yɩɩ sʋ, saŋa mʋ nɩɩ an tɔwɛ fanɛ asɩn danbɩrasa mʋ, kanan mʋ nɩɩ a man biliŋi kasʋla fanɛ ɔkʋ sʋ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ Yesu gyii mʋ, fan naa Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ anɛ kesintin agyipu lɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kyɩna fanɛ tɔ, nɩɩ an man sʋ ineesi ɩkʋ, nɩɩ anɛ ɩkpa i kyiigi, nɩɩ alibi kʋ man bʋ anɛ n‐yɩɩ sʋ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Lɩɩ fɛɛ fan nyi kanan mʋ nɩɩ an bɩla fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔsɛ ɩɩ bɩla mʋ gbaa‐gbaa mu‐bii ana mʋ.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 An waa fanɛ aniya tɔ, nɩɩ an tɔwɛ yuula fanɛ nkɔlɔ, nɩɩ an tɔwɛ waa fanɛ kanan mʋ nɩɩ fan kyɩna kakyɩna danbɩrasa mʋ nɩɩ ɩ bɔla Ɩbwaarɛ ansi. Mʋ ɩ tɩɩ fanɛ ba mu kuwura‐gyii yɛ mʋ bʋnyaa mʋ tɔ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Nɩɩ anɛ gbaa anɛ an bɩla an kyaga sʋ an fwaala Ɩbwaarɛ, lɩɩ fɛɛ fan maa kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ nɩɩ fan nu lɩɩ anɛ asɛ mʋ, fan man kɔɔlɛ asɩn mʋ fɛɛ asa asɩn, amaa fan kɔɔlɛ ɩmʋ gyii fɛɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ gbaa‐gbaa, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɩ gyɛ kesintin mʋ. Kanɩn Ɩbwaarɛ asɩn maŋa ii sun kusun fanɛ mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii mʋ tɔ.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Fanɛ, mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, an wu fɛɛ asɩn libi mʋ nɩɩ ɩ ba tu Ɩbwaarɛ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Krisito lɛɛ, nɩɩ ɩ bʋ Gyudeya mʋ, kanɩn asɩn libi kʋlʋn maŋa ɩ ba tu fanɛ gbaa. Lɩɩ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan wu awʋrʋfɔ fanɛ gbaa‐gbaa asa abaa tɔ mʋ, kanɩn nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ Gyiwu abi abaa tɔ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Bamʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba mɔɔ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, nɩɩ dɩdaa mʋ bamʋ ɩ mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ, nɩɩ bamʋ akʋlʋn maŋa ɩ gya anɛ kyʋŋɛ mʋ. Bamʋ asɩn i mee gyii Ɩbwaarɛ ansi, nɩɩ ba kʋsʋ yɩlɛ asa kpini sʋ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Nɩɩ ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ naafɔɔ bee tii anɛ ɔkpa, kɛ a man nyɛ tɔwɛ Asɩn danbɩrasa mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ mɔlɩgɛ bamʋ. Lɩɩ falɛ ɔkpa sʋ mʋ, ba kʋʋla bamʋ alibi gyaga abaa sʋ naa fʋʋ ɩmʋ laalaalʋwɛ. Nbɩɩnbɩɩ mʋ Ɩbwaarɛ nyɛ agbʋ waa bamʋ, nɩɩ ee biti ɔ bɩɩtɛ bamʋ asʋ.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Amaa mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, saŋa dɛɛ kʋ mʋ nɩɩ ba barɩgɛ anaa fanɛ nsana mʋ, an lɩɩ fanɛ ansi sʋ bɩrɛ, amaa fanɛ asɩn ɩ san ɩ bʋ anɛ nfɛɛrɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɩ yɩlɛ anɛ ansi sʋ gaa fɛɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ a bwii ba wu fanɛ.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 An biti gaa fɛɛ a ba fanɛ asɛ. Mɛ Pɔɔlɩ, n kpan mɛ n‐yɩɩ saŋa gaalaagaa sʋ fɛɛ a ba fanɛ asɛ, amaa Sɩtaanɛ tii anɛ ɔkpa.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito kibwii ba mʋ, mɩnɛ ɩ gyɛ anɛ tamaa yɛ anɛ kensi‐gyii yɛ anɛ bʋnyaa kɩnyɛ mu ansi tɔ? Man gyɛ fanɛ?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Kesintin mʋ, fanɛ ɩ gyɛ anɛ bʋnyaa yɛ kensi‐gyii.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.