João 4
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Iziiyit ni ɔl o Parici awaŋ ci azi nɛ, Oony Yesu nuyak ci meel kujuk Jɔn.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Mazin bar giye ween didi Yesu alye onin akɔm eet ci oony, bar oony ɔl nuyawa oginɛ.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, otoŋ Judiya, ma abadaak Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ma gɔla iiya idiir niini looc o kazi Samariya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ma ŋinaante ook niini kuture o kazi Sikar o ajɔŋzɔ ki mana baal anyek Jakob ŋɛɛrin o kazi Josev e.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Maje ṯuuwi o Jakob aavi ŋinaante. Aavu ni Yesu loota ŋinaante uyubuz ṯuuk otoga, eeci apirna niini ki weet. Maje ii ibilun boloca.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Maje nuyawa oginɛ araktɛ ɔɔtɔ kuture nico ka kɔɔt kataalta dayiin.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Iiya ni ŋaa ceen Samariyen arɔɔŋ kiiya kɔtɔgɔc maam. Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Nyan da maam ci kawudi.”
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nici Yesu anek nɛ, “Ma niina alaŋ een eet ci Juz? Ma naana alaŋ keen ŋaa ci Samariya? Ajinan zin maam ku?” (Azi ŋaa nici nɔkɔ o, eeci gɔɔn laadun ɔl o Juz alaŋ azɔlɔn diicit ci maamu kibeen ɔl ci Samariya.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Mã aga niina gi o gɔɔn anyek Jooi ɔl, ma agayaŋ buk niina aneet ci kajinin maam o keen ŋɛnɛɛn, abon waan ajinan ka kanyin ineet maam ci rogeto.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Mazin yo ma alaŋ anyei abala ci ka tɔgɔcai maam, ma wun ṯuuwi o, ka zin jai maam ci rogeto o ŋaaḏaŋ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Anyet baale ageeta ṯuuk nico jijitinaaŋ Jakob. Awot baale ṯuuk nico niini alya ki dɔl ogin ki tiin ogin. Ma zin yo niina adiŋdiŋ juk Jakob?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma ɛɛti ci awot maam nicoko aruk nɔɔnɔ kɔr bodo.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Maje ɛɛti ci awot maam o kanyi naana nɔɔnɔ, alaŋ aruk kɔr bodo been nɛɛn. Eeci maama ci kanyi naana nɔɔnɔ o ɛɛl alye cin o kizi zawanec ci anyek nɔɔnɔ rogɛt ci abil been nɛɛn.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Enek ni ŋaa nici nɔɔnɔ nɛ, “Alaan, nyan da maam nicoko ka calaŋ bodo arukan kɔr ka buk calaŋ bodo kabada kiiya kɔtɔgɔc maam ŋina.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ towa eet unun ivita ŋina.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔmnan eet.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Eeci arii baale lak tur, ma zin ɛɛti ci aavtiyu ki ineet inoko o alaŋ een eet cun. Aduwa zin didi niina zɔɔz ci aleem.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ma anek ŋaa Yesu nɛ, “Alaan, kacinin ineet een inoko nyakaŋan.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Baale jijitigaacak adiŋdiŋan Jook biye nico, maje bar niiga Juza aniyu nɛ, Abon een Jerusalɛm ŋinti ka kidiŋdiŋanti Jook nɛɛn.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ziiyan di aneet! Aku tiŋeere iiteni calaŋ bodo adiŋdiŋani ɔl baaba biye nico karabɔŋ een Jerusalɛma doon.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Adiŋdiŋanu niiga ɔl ci Samariya o gi calaŋ agayu, maje naaga kadiŋdiŋana gi ci kagaya, eeci rogzɛn aku ŋaaten Juz.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Aku zin tiŋeere iiteni, bar zin buk iiteni nica iiya laadun, ka zin ɔl o adiŋdiŋan Jook didi kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ ween baaba vɔŋize onin kibeen zooze ween didi. Eeci arɔɔŋ Jooi ɔl kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ gole nico.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Jooi niini vɔŋiz, ma ɔl o adiŋdiŋan nɔɔnɔ abon adiŋdiŋan nɔɔnɔ vɔŋiza kibeen zooze ween didi.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ma anek ŋaa nɔɔnɔ nɛ, “Kaga ŋɛdɛt tiŋeere aku Masaya ween Kiristo. Zin tiŋeere mã iiya niini, ŋaan aku aduwaket kaal dook.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Aneeta Kiristo ɛlɛ nɛɛn ci kazɔɔzɔ ki ineet noko.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu ki ŋaa nɔkɔ, abada nuyawa oginɛ. Mazi acin niigi Yesu azɔɔzɔ ki ŋaa nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Bar akɔm ŋaatineeŋ ci anek ŋaa nɛ, “Arooŋ ŋaatin naa?” Karabɔŋ ajin Yesu anek nɛ, “Azoozonu ki ŋaa nico naa?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Otoŋek ni ŋaa iju onin maamu e looc, ma amiironek kɔrɔk, ma akɔ anek ɔl dook kuture uneeŋ ŋinaante nɛ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ivita di icinit eet ci aduwakan kaal ogan baal kagoon e dook ce. Bar bɔŋ niini Kiristo nɛɛn?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Udunta ni niigi korogjowɛ ivita ɔɔt icinit Yesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Maje nuyawa anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, ija, dawɔ.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Bar abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kanyei naana dayiin cigan calaŋ niiga agayu.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ma ajinɔ nuyawa niigi maany anɔ nɛ, “Anyak tɛ eet ci anyawun nɔɔnɔ dayiin?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Dayiin cigan nɛɛn ci kagɔɔnɛ gi o arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet ka kidica liŋliŋɔn onin.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Gɔɔn niiga anonu nɛ, Adica labina nyɛlɔwɛ wec kani kɛtɛɛdjai. Bar zin naana kanekuŋ nɛ, Icinit di manɛɛn. Inoko ibiiritɔ labina ka kɛtɛɛdjai.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mazin gɔɔn eet ci ateedi aruwonek nɔɔnɔ vɔyita ci liŋliŋɔn onin ka kanyaak niini ɔl rogɛt o abil been nɛɛn. Ma atalnɛ ɛɛti o eevyi kibeen eet o ateedi buk.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Alɛɛm zin olit o azi nɛ, Gɔɔn ɛɛti codoi aḏowɛ, maje ɛɛti oman ateedi.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Kitoonuŋ zin naana igeet ka ɔɔtɔ eteedit manɛɛn calaŋ aḏowanu niiga. Ipirta baale ɔl ogɛn liŋliŋonte nico. Ɔɔtɔ zin niiga ka ɔɔt eteedit manɛɛn ci baal ɛɛva niigi o.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Utuweec ni ɔl ci meelik ole o Samariya kuture nice Yesu, eeci anek ŋaa nɔɔgɔ nɛ, “Aduwakan ɛɛti nici kaal ogan baal kagoon e dook.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Mazi avu arum ɔl ci Samariya noko Yesu, ilaltek niigi nɔɔnɔ kɔmɔn rak ŋaatineeŋ. Ɔmɔn ni Yesu ŋinaante iinya ram.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Mazi adɛmɛz Yesu nɔɔgɔ, utuweec ɔl ci meelik nɔɔnɔ demziinte onin.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ma anek niigi ŋaa nɛ, “Alaŋ katuwena naaga giye o kaziikna ŋaatun doon, bar katuwena o, eeci kiziikta naaga alya nɔɔnɔ, ma kagawuta buk naaga alya didi niini Kiristo ween ruguzoi o loocu nɛɛn.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mazi adica Yesu iinya ram ŋinaante, itiŋa ook Galiliya.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Eeci azi niini nɛ, “Akɔm laadun nyakaŋan ci adiŋdiŋan ɔl looce onin ɛlɛ.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Mazi akɔ arum Galili, atalta ɔl nɔɔnɔ ŋinaante, eeci icinit niigi kaal baal agɔɔn niini e dook iitene baal alotɛn ɔl Jerusalɛma aadanɛ iiten baal vardaŋinto e, eeci buk waanice niigi aavtiz lotente nice tɔ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Bodo enice imiirozek Yesu kutur o kazi Kana looce o kazi Galili ŋaabaal ookci niini maam kizi nyaan e. Maje ŋinaante anyak alaan ci amɔɔr ŋɛɛrin ŋaao kazi Kapernam.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mazi akɔ azii alaani nici Yesu, itiŋawa Judiya, iiyak Galili. Iiyak niini nɔɔnɔ, ma ilalek nɔɔnɔ kook Kapernama ka kook korogoz ŋɛɛrin o arɔɔŋ kadaak ŋinaante.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Niiga mã ŋaan ikivtek kaal ci ateeduŋ biye, alaŋ atuwenu.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ma ilalek alaani nici nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan, ija kiyiiyit taman iŋaan kadaak ŋɛɛran.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ labak! Alaŋ ŋɛɛrun adaai.” Utu ni alaani zɔɔz ci aduwak Yesu nɔkɔ o, ma awɔ.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ma gɔla iiya urumtɔ kibeen gabara ci aliŋliŋ ŋaatin, ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Urugun ŋɛɛrun.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ma ajin niini nɔɔgɔ ka kuduktak nɔɔnɔ ziit ci da mayini dole o. Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada nɔɔnɔ ɛlɛ baritɔni balawaz ziite o adoi waaz.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ma aada baati doleco nici ziit baal anɛkɛ Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ, labak, alaŋ ŋɛɛrun adaai e nɛɛn.” Utuyɔ ni niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Mazin enico izi lak ram ci agɔɔni Yesu kaal ci atɛɛt ɔl biye eo abadaan niini Judiya akunakɛ Galili e.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.