João 4
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 Iziiyit ni ɔl o Parici awaŋ ci azi nɛ, Oony Yesu nuyak ci meel kujuk Jɔn.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Mazin bar giye ween didi Yesu alye onin akɔm eet ci oony, bar oony ɔl nuyawa oginɛ.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, otoŋ Judiya, ma abadaak Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ma gɔla iiya idiir niini looc o kazi Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ma ŋinaante ook niini kuture o kazi Sikar o ajɔŋzɔ ki mana baal anyek Jakob ŋɛɛrin o kazi Josev e.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Maje ṯuuwi o Jakob aavi ŋinaante. Aavu ni Yesu loota ŋinaante uyubuz ṯuuk otoga, eeci apirna niini ki weet. Maje ii ibilun boloca.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Maje nuyawa oginɛ araktɛ ɔɔtɔ kuture nico ka kɔɔt kataalta dayiin.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Iiya ni ŋaa ceen Samariyen arɔɔŋ kiiya kɔtɔgɔc maam. Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Nyan da maam ci kawudi.”
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nici Yesu anek nɛ, “Ma niina alaŋ een eet ci Juz? Ma naana alaŋ keen ŋaa ci Samariya? Ajinan zin maam ku?” (Azi ŋaa nici nɔkɔ o, eeci gɔɔn laadun ɔl o Juz alaŋ azɔlɔn diicit ci maamu kibeen ɔl ci Samariya.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Mã aga niina gi o gɔɔn anyek Jooi ɔl, ma agayaŋ buk niina aneet ci kajinin maam o keen ŋɛnɛɛn, abon waan ajinan ka kanyin ineet maam ci rogeto.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Mazin yo ma alaŋ anyei abala ci ka tɔgɔcai maam, ma wun ṯuuwi o, ka zin jai maam ci rogeto o ŋaaḏaŋ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Anyet baale ageeta ṯuuk nico jijitinaaŋ Jakob. Awot baale ṯuuk nico niini alya ki dɔl ogin ki tiin ogin. Ma zin yo niina adiŋdiŋ juk Jakob?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma ɛɛti ci awot maam nicoko aruk nɔɔnɔ kɔr bodo.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Maje ɛɛti ci awot maam o kanyi naana nɔɔnɔ, alaŋ aruk kɔr bodo been nɛɛn. Eeci maama ci kanyi naana nɔɔnɔ o ɛɛl alye cin o kizi zawanec ci anyek nɔɔnɔ rogɛt ci abil been nɛɛn.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Enek ni ŋaa nici nɔɔnɔ nɛ, “Alaan, nyan da maam nicoko ka calaŋ bodo arukan kɔr ka buk calaŋ bodo kabada kiiya kɔtɔgɔc maam ŋina.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ towa eet unun ivita ŋina.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔmnan eet.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Eeci arii baale lak tur, ma zin ɛɛti ci aavtiyu ki ineet inoko o alaŋ een eet cun. Aduwa zin didi niina zɔɔz ci aleem.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ma anek ŋaa Yesu nɛ, “Alaan, kacinin ineet een inoko nyakaŋan.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Baale jijitigaacak adiŋdiŋan Jook biye nico, maje bar niiga Juza aniyu nɛ, Abon een Jerusalɛm ŋinti ka kidiŋdiŋanti Jook nɛɛn.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ziiyan di aneet! Aku tiŋeere iiteni calaŋ bodo adiŋdiŋani ɔl baaba biye nico karabɔŋ een Jerusalɛma doon.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Adiŋdiŋanu niiga ɔl ci Samariya o gi calaŋ agayu, maje naaga kadiŋdiŋana gi ci kagaya, eeci rogzɛn aku ŋaaten Juz.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Aku zin tiŋeere iiteni, bar zin buk iiteni nica iiya laadun, ka zin ɔl o adiŋdiŋan Jook didi kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ ween baaba vɔŋize onin kibeen zooze ween didi. Eeci arɔɔŋ Jooi ɔl kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ gole nico.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Jooi niini vɔŋiz, ma ɔl o adiŋdiŋan nɔɔnɔ abon adiŋdiŋan nɔɔnɔ vɔŋiza kibeen zooze ween didi.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ma anek ŋaa nɔɔnɔ nɛ, “Kaga ŋɛdɛt tiŋeere aku Masaya ween Kiristo. Zin tiŋeere mã iiya niini, ŋaan aku aduwaket kaal dook.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Aneeta Kiristo ɛlɛ nɛɛn ci kazɔɔzɔ ki ineet noko.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu ki ŋaa nɔkɔ, abada nuyawa oginɛ. Mazi acin niigi Yesu azɔɔzɔ ki ŋaa nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Bar akɔm ŋaatineeŋ ci anek ŋaa nɛ, “Arooŋ ŋaatin naa?” Karabɔŋ ajin Yesu anek nɛ, “Azoozonu ki ŋaa nico naa?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Otoŋek ni ŋaa iju onin maamu e looc, ma amiironek kɔrɔk, ma akɔ anek ɔl dook kuture uneeŋ ŋinaante nɛ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ivita di icinit eet ci aduwakan kaal ogan baal kagoon e dook ce. Bar bɔŋ niini Kiristo nɛɛn?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Udunta ni niigi korogjowɛ ivita ɔɔt icinit Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Maje nuyawa anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, ija, dawɔ.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Bar abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kanyei naana dayiin cigan calaŋ niiga agayu.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ma ajinɔ nuyawa niigi maany anɔ nɛ, “Anyak tɛ eet ci anyawun nɔɔnɔ dayiin?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Dayiin cigan nɛɛn ci kagɔɔnɛ gi o arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet ka kidica liŋliŋɔn onin.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Gɔɔn niiga anonu nɛ, Adica labina nyɛlɔwɛ wec kani kɛtɛɛdjai. Bar zin naana kanekuŋ nɛ, Icinit di manɛɛn. Inoko ibiiritɔ labina ka kɛtɛɛdjai.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Mazin gɔɔn eet ci ateedi aruwonek nɔɔnɔ vɔyita ci liŋliŋɔn onin ka kanyaak niini ɔl rogɛt o abil been nɛɛn. Ma atalnɛ ɛɛti o eevyi kibeen eet o ateedi buk.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Alɛɛm zin olit o azi nɛ, Gɔɔn ɛɛti codoi aḏowɛ, maje ɛɛti oman ateedi.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Kitoonuŋ zin naana igeet ka ɔɔtɔ eteedit manɛɛn calaŋ aḏowanu niiga. Ipirta baale ɔl ogɛn liŋliŋonte nico. Ɔɔtɔ zin niiga ka ɔɔt eteedit manɛɛn ci baal ɛɛva niigi o.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Utuweec ni ɔl ci meelik ole o Samariya kuture nice Yesu, eeci anek ŋaa nɔɔgɔ nɛ, “Aduwakan ɛɛti nici kaal ogan baal kagoon e dook.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Mazi avu arum ɔl ci Samariya noko Yesu, ilaltek niigi nɔɔnɔ kɔmɔn rak ŋaatineeŋ. Ɔmɔn ni Yesu ŋinaante iinya ram.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mazi adɛmɛz Yesu nɔɔgɔ, utuweec ɔl ci meelik nɔɔnɔ demziinte onin.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ma anek niigi ŋaa nɛ, “Alaŋ katuwena naaga giye o kaziikna ŋaatun doon, bar katuwena o, eeci kiziikta naaga alya nɔɔnɔ, ma kagawuta buk naaga alya didi niini Kiristo ween ruguzoi o loocu nɛɛn.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mazi adica Yesu iinya ram ŋinaante, itiŋa ook Galiliya.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Eeci azi niini nɛ, “Akɔm laadun nyakaŋan ci adiŋdiŋan ɔl looce onin ɛlɛ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Mazi akɔ arum Galili, atalta ɔl nɔɔnɔ ŋinaante, eeci icinit niigi kaal baal agɔɔn niini e dook iitene baal alotɛn ɔl Jerusalɛma aadanɛ iiten baal vardaŋinto e, eeci buk waanice niigi aavtiz lotente nice tɔ.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Bodo enice imiirozek Yesu kutur o kazi Kana looce o kazi Galili ŋaabaal ookci niini maam kizi nyaan e. Maje ŋinaante anyak alaan ci amɔɔr ŋɛɛrin ŋaao kazi Kapernam.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mazi akɔ azii alaani nici Yesu, itiŋawa Judiya, iiyak Galili. Iiyak niini nɔɔnɔ, ma ilalek nɔɔnɔ kook Kapernama ka kook korogoz ŋɛɛrin o arɔɔŋ kadaak ŋinaante.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Niiga mã ŋaan ikivtek kaal ci ateeduŋ biye, alaŋ atuwenu.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ma ilalek alaani nici nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan, ija kiyiiyit taman iŋaan kadaak ŋɛɛran.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ labak! Alaŋ ŋɛɛrun adaai.” Utu ni alaani zɔɔz ci aduwak Yesu nɔkɔ o, ma awɔ.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ma gɔla iiya urumtɔ kibeen gabara ci aliŋliŋ ŋaatin, ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Urugun ŋɛɛrun.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ma ajin niini nɔɔgɔ ka kuduktak nɔɔnɔ ziit ci da mayini dole o. Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada nɔɔnɔ ɛlɛ baritɔni balawaz ziite o adoi waaz.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ma aada baati doleco nici ziit baal anɛkɛ Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ, labak, alaŋ ŋɛɛrun adaai e nɛɛn.” Utuyɔ ni niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Mazin enico izi lak ram ci agɔɔni Yesu kaal ci atɛɛt ɔl biye eo abadaan niini Judiya akunakɛ Galili e.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.