João 4
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Iziiyit ni ɔl o Parici awaŋ ci azi nɛ, Oony Yesu nuyak ci meel kujuk Jɔn.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Mazin bar giye ween didi Yesu alye onin akɔm eet ci oony, bar oony ɔl nuyawa oginɛ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, otoŋ Judiya, ma abadaak Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ma gɔla iiya idiir niini looc o kazi Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ma ŋinaante ook niini kuture o kazi Sikar o ajɔŋzɔ ki mana baal anyek Jakob ŋɛɛrin o kazi Josev e.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Maje ṯuuwi o Jakob aavi ŋinaante. Aavu ni Yesu loota ŋinaante uyubuz ṯuuk otoga, eeci apirna niini ki weet. Maje ii ibilun boloca.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Maje nuyawa oginɛ araktɛ ɔɔtɔ kuture nico ka kɔɔt kataalta dayiin.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Iiya ni ŋaa ceen Samariyen arɔɔŋ kiiya kɔtɔgɔc maam. Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Nyan da maam ci kawudi.”
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nici Yesu anek nɛ, “Ma niina alaŋ een eet ci Juz? Ma naana alaŋ keen ŋaa ci Samariya? Ajinan zin maam ku?” (Azi ŋaa nici nɔkɔ o, eeci gɔɔn laadun ɔl o Juz alaŋ azɔlɔn diicit ci maamu kibeen ɔl ci Samariya.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Mã aga niina gi o gɔɔn anyek Jooi ɔl, ma agayaŋ buk niina aneet ci kajinin maam o keen ŋɛnɛɛn, abon waan ajinan ka kanyin ineet maam ci rogeto.”
10 Então Jesus disse:
11 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Mazin yo ma alaŋ anyei abala ci ka tɔgɔcai maam, ma wun ṯuuwi o, ka zin jai maam ci rogeto o ŋaaḏaŋ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Anyet baale ageeta ṯuuk nico jijitinaaŋ Jakob. Awot baale ṯuuk nico niini alya ki dɔl ogin ki tiin ogin. Ma zin yo niina adiŋdiŋ juk Jakob?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma ɛɛti ci awot maam nicoko aruk nɔɔnɔ kɔr bodo.
13 Então Jesus disse:
14 Maje ɛɛti ci awot maam o kanyi naana nɔɔnɔ, alaŋ aruk kɔr bodo been nɛɛn. Eeci maama ci kanyi naana nɔɔnɔ o ɛɛl alye cin o kizi zawanec ci anyek nɔɔnɔ rogɛt ci abil been nɛɛn.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Enek ni ŋaa nici nɔɔnɔ nɛ, “Alaan, nyan da maam nicoko ka calaŋ bodo arukan kɔr ka buk calaŋ bodo kabada kiiya kɔtɔgɔc maam ŋina.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ towa eet unun ivita ŋina.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ma abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔmnan eet.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Eeci arii baale lak tur, ma zin ɛɛti ci aavtiyu ki ineet inoko o alaŋ een eet cun. Aduwa zin didi niina zɔɔz ci aleem.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ma anek ŋaa Yesu nɛ, “Alaan, kacinin ineet een inoko nyakaŋan.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Baale jijitigaacak adiŋdiŋan Jook biye nico, maje bar niiga Juza aniyu nɛ, Abon een Jerusalɛm ŋinti ka kidiŋdiŋanti Jook nɛɛn.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ziiyan di aneet! Aku tiŋeere iiteni calaŋ bodo adiŋdiŋani ɔl baaba biye nico karabɔŋ een Jerusalɛma doon.
21 Jesus disse:
22 Adiŋdiŋanu niiga ɔl ci Samariya o gi calaŋ agayu, maje naaga kadiŋdiŋana gi ci kagaya, eeci rogzɛn aku ŋaaten Juz.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Aku zin tiŋeere iiteni, bar zin buk iiteni nica iiya laadun, ka zin ɔl o adiŋdiŋan Jook didi kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ ween baaba vɔŋize onin kibeen zooze ween didi. Eeci arɔɔŋ Jooi ɔl kidiŋdiŋanit nɔɔnɔ gole nico.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Jooi niini vɔŋiz, ma ɔl o adiŋdiŋan nɔɔnɔ abon adiŋdiŋan nɔɔnɔ vɔŋiza kibeen zooze ween didi.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ma anek ŋaa nɔɔnɔ nɛ, “Kaga ŋɛdɛt tiŋeere aku Masaya ween Kiristo. Zin tiŋeere mã iiya niini, ŋaan aku aduwaket kaal dook.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Aneeta Kiristo ɛlɛ nɛɛn ci kazɔɔzɔ ki ineet noko.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu ki ŋaa nɔkɔ, abada nuyawa oginɛ. Mazi acin niigi Yesu azɔɔzɔ ki ŋaa nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Bar akɔm ŋaatineeŋ ci anek ŋaa nɛ, “Arooŋ ŋaatin naa?” Karabɔŋ ajin Yesu anek nɛ, “Azoozonu ki ŋaa nico naa?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Otoŋek ni ŋaa iju onin maamu e looc, ma amiironek kɔrɔk, ma akɔ anek ɔl dook kuture uneeŋ ŋinaante nɛ,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ivita di icinit eet ci aduwakan kaal ogan baal kagoon e dook ce. Bar bɔŋ niini Kiristo nɛɛn?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Udunta ni niigi korogjowɛ ivita ɔɔt icinit Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Maje nuyawa anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, ija, dawɔ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Bar abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kanyei naana dayiin cigan calaŋ niiga agayu.”
32 Jesus respondeu:
33 Ma ajinɔ nuyawa niigi maany anɔ nɛ, “Anyak tɛ eet ci anyawun nɔɔnɔ dayiin?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Dayiin cigan nɛɛn ci kagɔɔnɛ gi o arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet ka kidica liŋliŋɔn onin.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Gɔɔn niiga anonu nɛ, Adica labina nyɛlɔwɛ wec kani kɛtɛɛdjai. Bar zin naana kanekuŋ nɛ, Icinit di manɛɛn. Inoko ibiiritɔ labina ka kɛtɛɛdjai.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mazin gɔɔn eet ci ateedi aruwonek nɔɔnɔ vɔyita ci liŋliŋɔn onin ka kanyaak niini ɔl rogɛt o abil been nɛɛn. Ma atalnɛ ɛɛti o eevyi kibeen eet o ateedi buk.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Alɛɛm zin olit o azi nɛ, Gɔɔn ɛɛti codoi aḏowɛ, maje ɛɛti oman ateedi.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Kitoonuŋ zin naana igeet ka ɔɔtɔ eteedit manɛɛn calaŋ aḏowanu niiga. Ipirta baale ɔl ogɛn liŋliŋonte nico. Ɔɔtɔ zin niiga ka ɔɔt eteedit manɛɛn ci baal ɛɛva niigi o.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Utuweec ni ɔl ci meelik ole o Samariya kuture nice Yesu, eeci anek ŋaa nɔɔgɔ nɛ, “Aduwakan ɛɛti nici kaal ogan baal kagoon e dook.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Mazi avu arum ɔl ci Samariya noko Yesu, ilaltek niigi nɔɔnɔ kɔmɔn rak ŋaatineeŋ. Ɔmɔn ni Yesu ŋinaante iinya ram.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mazi adɛmɛz Yesu nɔɔgɔ, utuweec ɔl ci meelik nɔɔnɔ demziinte onin.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ma anek niigi ŋaa nɛ, “Alaŋ katuwena naaga giye o kaziikna ŋaatun doon, bar katuwena o, eeci kiziikta naaga alya nɔɔnɔ, ma kagawuta buk naaga alya didi niini Kiristo ween ruguzoi o loocu nɛɛn.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Mazi adica Yesu iinya ram ŋinaante, itiŋa ook Galiliya.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Eeci azi niini nɛ, “Akɔm laadun nyakaŋan ci adiŋdiŋan ɔl looce onin ɛlɛ.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Mazi akɔ arum Galili, atalta ɔl nɔɔnɔ ŋinaante, eeci icinit niigi kaal baal agɔɔn niini e dook iitene baal alotɛn ɔl Jerusalɛma aadanɛ iiten baal vardaŋinto e, eeci buk waanice niigi aavtiz lotente nice tɔ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Bodo enice imiirozek Yesu kutur o kazi Kana looce o kazi Galili ŋaabaal ookci niini maam kizi nyaan e. Maje ŋinaante anyak alaan ci amɔɔr ŋɛɛrin ŋaao kazi Kapernam.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mazi akɔ azii alaani nici Yesu, itiŋawa Judiya, iiyak Galili. Iiyak niini nɔɔnɔ, ma ilalek nɔɔnɔ kook Kapernama ka kook korogoz ŋɛɛrin o arɔɔŋ kadaak ŋinaante.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Niiga mã ŋaan ikivtek kaal ci ateeduŋ biye, alaŋ atuwenu.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ma ilalek alaani nici nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan, ija kiyiiyit taman iŋaan kadaak ŋɛɛran.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ labak! Alaŋ ŋɛɛrun adaai.” Utu ni alaani zɔɔz ci aduwak Yesu nɔkɔ o, ma awɔ.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ma gɔla iiya urumtɔ kibeen gabara ci aliŋliŋ ŋaatin, ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Urugun ŋɛɛrun.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ma ajin niini nɔɔgɔ ka kuduktak nɔɔnɔ ziit ci da mayini dole o. Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada nɔɔnɔ ɛlɛ baritɔni balawaz ziite o adoi waaz.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ma aada baati doleco nici ziit baal anɛkɛ Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ, labak, alaŋ ŋɛɛrun adaai e nɛɛn.” Utuyɔ ni niini kibeen ɔl o kɔrɔk onin dook.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Mazin enico izi lak ram ci agɔɔni Yesu kaal ci atɛɛt ɔl biye eo abadaan niini Judiya akunakɛ Galili e.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.