João 11
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Ma enice anyak eet ci amɔɔr kazi zaar nɛ Lazaros. Abaak niini kuture o kazi Bɛtani, ma aromɛ niini ki ŋɔɔnɔgi ci kazi Meri been ci kazi Marta ŋinaante.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ma Meri nici nɔɔnɔ nɛɛn baal ka kiiya kuvuut Manyi karacoca, ma ɛɛk zɔɔ imanɛ e.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ma itoonek ŋɔɔnɔgi Lazaros Yesu otok ci anek nɛ, “Manyi, laŋotun unun gɔɔn areez amɔɔr ɔrɔɔt.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, izi nɛ, “Mɔɔrizi nici alaŋ een daayiz, bar ka kanyaak Jook zany, ka zin buk kanyozozek ŋɛɛrti Joowo zanyi.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Maje waanice Yesu arɛɛz Marta kibeen Meri been Lazaros ɔrɔɔt.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Bar mazi akɔ azii niini mɔɔriz o Lazaros, omonun rak niini ŋaati baal aavɛ o iinya ram.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ma vurta enek nuyak ogin nɛ, “Kimiirte di bodo kɔɔtɔ Judiya ka kɔɔtɔ Bɛtaniya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, iiten baale arɔɔŋ ɔl o Juz kavacin biyɛnɛ ŋinaante. Ma bodo inoko arooŋ ka bitɔ ŋinaante?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko gɔɔn alaŋ anyak waazini codoi ziik amɔtɔ ram? Mazin ɛɛti ci awɔ waaz alaŋ niini adiri, eeci vɔɔr lɔɔci.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mazi awɔ niini baal, adiri, eeci alaŋ vɔɔr lɔɔci.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Inoko zin laŋotinai Lazaros ɔɔŋ. Karooŋ zin kook kitiŋka kicinɛ.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, matɛ ɔɔŋ, ŋaan zin ri tedec acinɛ labak.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ma ɔɔŋnya ci aduwa Yesu o daayiz o Lazaros nɛɛn. Maje bar nuyawa alaŋ aga. Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma ɔɔŋ labak.”
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ɔbɔrak ni Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Adaawun Lazaros.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Katalnɛ zin naana giye ci akanuŋ igeet, eeci alaŋ kaavɛ waanice naana ŋinaante ka korogoz nɔɔnɔ. Ma daayizi nica iina o ka atuyaŋ niiga aneet. Inoko zin kɔɔtɔ ŋaatin.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ma anek Tomaz ween codengɔn gɔnɔgi ween nuyak nɛ, “Korkorit buk naaga dook kibeen nɔɔnɔ, ka mã anyak gi ci aku, ka kadaayit naaga dook ki nɔɔnɔ.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Mazi akɔ arum Yesu looc, amada Lazaros anyawun iinya wec bɔɔta.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Maje kuturi ci kazi Bɛtani noko ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ma avunak ɔl ci Juz meelik Marta been Meri ka kivita kozooztek nɔɔgɔ daayize nico.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mazi akɔ azii Marta Yesu iiya, itiŋa ook urumek nɔɔnɔ gɔl. Maje Meri ŋaan aavi ceeza.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ma anek Marta Yesu nɛ, “Manyi, waan da aavu ŋina alaŋ waan gɔtɔna adaai.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Bar zin kaga mã ajin inoko Jook olla gi ci arooŋ, anyin niini ineet.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan iŋaaz tedec gotonu korok bodo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ma abɛdɛkɛ Marta nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt kaga nɔkɔ. Ŋaan iŋaaz waanma niini daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o kanyi ɔl rogɛt, ma kaŋaanɛ nɔɔgɔ daayiza. Ma ɛɛti ci atuyan aneet mayo nuun adaai, arogi bodo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Maje ɛɛti ci ŋaan arogi, ma atuyan aneet, alaŋ bodo niini adaai been nɛɛn. Inoko atu zɔɔz nico?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ma abɛdɛkɛ Marta Yesu anek nɛ, “Ii, Manyi. Kutuwin naana ineet. Een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mazi akɔ adotiz Marta zooze nico, imiire ook otowa Meri ween ŋɔɔni, ma aku aŋomtek nɔɔnɔ doon gi ci anek nɛ, “Iiya alaani o demziinto. Awuyin zin niini ineet.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mazi azii Meri zɔɔz nico, itiŋa ecodoi noko iyiik ook ŋaatin.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Maje Yesu ŋaan korogjok kurum, bar ŋaan aavi ŋaa ona arumɛkɛ Marta nɔɔnɔ gɔl e.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Maje ɔl o Juz ona avu ka kozoozek awɔyi Meri e ŋaan aavtiz ceeza. Mazi acin niigi Meri aŋaaz taman, ma adun akɔ bitaala, oneec niigi nɔɔnɔ, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, “Akɔ inoko boote o gɔtɔnɔn e ka kook kutulu ŋinaante.”
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mazi akɔ arum Meri Yesu, acin niini nɔɔnɔ, ma akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Manyi, inoko da aavutɔ ŋina, ŋaan waan gɔtɔna kadaak.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Mazi acin Yesu Meri kibeen ɔl o Juz alu nɔkɔ, ɛtɛɛdɛ buk nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayu ŋaa?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Utulu ni Yesu.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ma anɔ ɔl o Juz nɛ, “Icinit di! Arɛɛz niini eet nico ɔrɔɔt.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Maje ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Alaŋ een eet baal akɔl eet o ruben kɛbɛrɛ e nɛɛn? Inoko tɛ kɔmɔda eet nico iŋaan kadaak, alaŋ waan adaai.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Zin bodo ɛtɛɛdɛ Yesu ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Iiyak ni bɔɔt ci baal adawin Lazaros o. Maje bɔɔt nico anyoogi ɔtɔgi biye ci appe ɔrɔɔt.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ipikta bɛ nico look otoga.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ma anek Yesu Marta nɛ, “Kuduwayin uyen keneyin nɛ, Mã atuyan aneet, acin tedec diŋdiŋɔn o Joowo.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Mazi akɔ apiya niigi bɛ, ɔdɔŋ Yesu kɛbɛrɛ, ma acin tammu taden, ma azi nɛ, “Baaba, kanyin zany, eeci gɔɔn aziiŋnan niina aneet.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ŋɛdɛt kagayin nɔkɔ gɔɔn aziiŋnan niina aneet. Olla zin zoozok nicoko kaduwa o, eeci karooŋ ɔl ci ɛɛl ŋina noko ka kutuyɔ, ma agayan niigi itoonanan niina aneet.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mazi akɔ odotiz niini ŋaryiinte nico, otowɛ molowe ci appe azi nɛ, “Lazaros, duna bitaala.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Makacin itiŋa Lazaros, ma aduŋnak bitaalin. Maje azɛɛna kibeen zɔɔ ŋaan acabje rumanɛn nɔkɔ. Maje bodo rum codoi atakuconek nɔɔnɔ ŋum. Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ɔɔkta rumanɛ nicoko ŋaatin ka kɔtɔɔ.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz baal avu azoozek awɔyi Meri e Yesu agɔɔn gi nico, utuweec ci meelik ŋaatineeŋ nɔɔnɔ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Maje bar ɔl ogɛn ŋaatineeŋ imiirte ɔɔt uduktak ɔl o Parici gi ci agɔɔn Yesu o.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Mazi azii ɔl o Parici ki alaat o ceez o Joowo zɔɔz nico, ulute ŋaatodoi, ma anɔ nɛ, “kayo kutuguz gitaz? Eet nico utugu kaal ci meel atɛɛt ɔl biye ɔrɔɔt.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Inoko mã kooŋ kiliŋliŋ kaal nicoko nɔkɔ, atu koca ɔl dook nɔɔnɔ. Ma koca avu alaata o Rom, ma ɔyɔk ceez cinai Joowo o, ma buk koca avu atargany looc cinai o dook.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Maje ŋinaante anyak eet cinaaŋ kazi Kayavas ceen alaan ci ceez o Joowo irkite nice. Itiŋa ni niini, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔm niiga gi ci agayu been nɛɛn.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Alaŋ agayu abon adaai ɛɛti codoi ɔla ka calaŋ adaai ɔl dook o?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Alaŋ zin bar aduwa niini gi nico oowe cin doon, bar giye baal ɛɛnɛ niini alaan ci adikir ceeze o Joowo irkite nice anyewun Jooi nɔɔnɔ kuduwa gi o ka kiiya kadaai Yesu ka korogozi ɔl o Juz dook.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Alaŋ zin bar ka kadaak ole o Juz doon, bar ka buk kiiya kolota niini dɔl ci Joowo azaanonek loocok o dook kodoyi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Zin akati iitene nice ɛlɛ orooŋit alaata o Juz gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ma giye nico enice alaŋaan Yesu awɔ keyeleza ɛlɛ Judiya, bar itiŋa niini ook kuture o kazi Iviram ajɔŋɔz balal, ma akɔ amɔn niini kibeen nuyak ogin ŋinaante.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Mazi izi lotɛn o gɔɔn aadanɛ ɔl o Juz iiten o vardaŋinto ajɔn, ɔɔtɔ ɔl ci meelik ole o Juz Jerusalɛma ka kɔɔt kutuguzɔ niigi kaal ugeec gɔɔn toonyento.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Maje ŋaato arɔɔŋ niigi Yesu. Mazi avɔ alotɛ kaluwawe o ceez o Joowo, ijintɔ izitɔ nɛ, “Mayo dim tedec ɛɛti we aku didi?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ma buk aricanek alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici ɔl zɔɔz ci anek nɛ, “Mã alam eet ci ajowa ŋinti aavɛ Yesu, abon aku aduwaket ka koota kagamta.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.