João 11
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Ma enice anyak eet ci amɔɔr kazi zaar nɛ Lazaros. Abaak niini kuture o kazi Bɛtani, ma aromɛ niini ki ŋɔɔnɔgi ci kazi Meri been ci kazi Marta ŋinaante.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ma Meri nici nɔɔnɔ nɛɛn baal ka kiiya kuvuut Manyi karacoca, ma ɛɛk zɔɔ imanɛ e.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ma itoonek ŋɔɔnɔgi Lazaros Yesu otok ci anek nɛ, “Manyi, laŋotun unun gɔɔn areez amɔɔr ɔrɔɔt.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, izi nɛ, “Mɔɔrizi nici alaŋ een daayiz, bar ka kanyaak Jook zany, ka zin buk kanyozozek ŋɛɛrti Joowo zanyi.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Maje waanice Yesu arɛɛz Marta kibeen Meri been Lazaros ɔrɔɔt.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Bar mazi akɔ azii niini mɔɔriz o Lazaros, omonun rak niini ŋaati baal aavɛ o iinya ram.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ma vurta enek nuyak ogin nɛ, “Kimiirte di bodo kɔɔtɔ Judiya ka kɔɔtɔ Bɛtaniya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, iiten baale arɔɔŋ ɔl o Juz kavacin biyɛnɛ ŋinaante. Ma bodo inoko arooŋ ka bitɔ ŋinaante?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko gɔɔn alaŋ anyak waazini codoi ziik amɔtɔ ram? Mazin ɛɛti ci awɔ waaz alaŋ niini adiri, eeci vɔɔr lɔɔci.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mazi awɔ niini baal, adiri, eeci alaŋ vɔɔr lɔɔci.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Inoko zin laŋotinai Lazaros ɔɔŋ. Karooŋ zin kook kitiŋka kicinɛ.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, matɛ ɔɔŋ, ŋaan zin ri tedec acinɛ labak.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ma ɔɔŋnya ci aduwa Yesu o daayiz o Lazaros nɛɛn. Maje bar nuyawa alaŋ aga. Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma ɔɔŋ labak.”
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ɔbɔrak ni Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Adaawun Lazaros.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Katalnɛ zin naana giye ci akanuŋ igeet, eeci alaŋ kaavɛ waanice naana ŋinaante ka korogoz nɔɔnɔ. Ma daayizi nica iina o ka atuyaŋ niiga aneet. Inoko zin kɔɔtɔ ŋaatin.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ma anek Tomaz ween codengɔn gɔnɔgi ween nuyak nɛ, “Korkorit buk naaga dook kibeen nɔɔnɔ, ka mã anyak gi ci aku, ka kadaayit naaga dook ki nɔɔnɔ.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mazi akɔ arum Yesu looc, amada Lazaros anyawun iinya wec bɔɔta.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Maje kuturi ci kazi Bɛtani noko ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ma avunak ɔl ci Juz meelik Marta been Meri ka kivita kozooztek nɔɔgɔ daayize nico.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mazi akɔ azii Marta Yesu iiya, itiŋa ook urumek nɔɔnɔ gɔl. Maje Meri ŋaan aavi ceeza.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ma anek Marta Yesu nɛ, “Manyi, waan da aavu ŋina alaŋ waan gɔtɔna adaai.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Bar zin kaga mã ajin inoko Jook olla gi ci arooŋ, anyin niini ineet.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan iŋaaz tedec gotonu korok bodo.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ma abɛdɛkɛ Marta nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt kaga nɔkɔ. Ŋaan iŋaaz waanma niini daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o kanyi ɔl rogɛt, ma kaŋaanɛ nɔɔgɔ daayiza. Ma ɛɛti ci atuyan aneet mayo nuun adaai, arogi bodo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Maje ɛɛti ci ŋaan arogi, ma atuyan aneet, alaŋ bodo niini adaai been nɛɛn. Inoko atu zɔɔz nico?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ma abɛdɛkɛ Marta Yesu anek nɛ, “Ii, Manyi. Kutuwin naana ineet. Een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mazi akɔ adotiz Marta zooze nico, imiire ook otowa Meri ween ŋɔɔni, ma aku aŋomtek nɔɔnɔ doon gi ci anek nɛ, “Iiya alaani o demziinto. Awuyin zin niini ineet.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mazi azii Meri zɔɔz nico, itiŋa ecodoi noko iyiik ook ŋaatin.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Maje Yesu ŋaan korogjok kurum, bar ŋaan aavi ŋaa ona arumɛkɛ Marta nɔɔnɔ gɔl e.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Maje ɔl o Juz ona avu ka kozoozek awɔyi Meri e ŋaan aavtiz ceeza. Mazi acin niigi Meri aŋaaz taman, ma adun akɔ bitaala, oneec niigi nɔɔnɔ, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, “Akɔ inoko boote o gɔtɔnɔn e ka kook kutulu ŋinaante.”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mazi akɔ arum Meri Yesu, acin niini nɔɔnɔ, ma akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Manyi, inoko da aavutɔ ŋina, ŋaan waan gɔtɔna kadaak.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mazi acin Yesu Meri kibeen ɔl o Juz alu nɔkɔ, ɛtɛɛdɛ buk nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayu ŋaa?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Utulu ni Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Ma anɔ ɔl o Juz nɛ, “Icinit di! Arɛɛz niini eet nico ɔrɔɔt.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Maje ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Alaŋ een eet baal akɔl eet o ruben kɛbɛrɛ e nɛɛn? Inoko tɛ kɔmɔda eet nico iŋaan kadaak, alaŋ waan adaai.”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Zin bodo ɛtɛɛdɛ Yesu ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Iiyak ni bɔɔt ci baal adawin Lazaros o. Maje bɔɔt nico anyoogi ɔtɔgi biye ci appe ɔrɔɔt.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ipikta bɛ nico look otoga.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ma anek Yesu Marta nɛ, “Kuduwayin uyen keneyin nɛ, Mã atuyan aneet, acin tedec diŋdiŋɔn o Joowo.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mazi akɔ apiya niigi bɛ, ɔdɔŋ Yesu kɛbɛrɛ, ma acin tammu taden, ma azi nɛ, “Baaba, kanyin zany, eeci gɔɔn aziiŋnan niina aneet.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ŋɛdɛt kagayin nɔkɔ gɔɔn aziiŋnan niina aneet. Olla zin zoozok nicoko kaduwa o, eeci karooŋ ɔl ci ɛɛl ŋina noko ka kutuyɔ, ma agayan niigi itoonanan niina aneet.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mazi akɔ odotiz niini ŋaryiinte nico, otowɛ molowe ci appe azi nɛ, “Lazaros, duna bitaala.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Makacin itiŋa Lazaros, ma aduŋnak bitaalin. Maje azɛɛna kibeen zɔɔ ŋaan acabje rumanɛn nɔkɔ. Maje bodo rum codoi atakuconek nɔɔnɔ ŋum. Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ɔɔkta rumanɛ nicoko ŋaatin ka kɔtɔɔ.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz baal avu azoozek awɔyi Meri e Yesu agɔɔn gi nico, utuweec ci meelik ŋaatineeŋ nɔɔnɔ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Maje bar ɔl ogɛn ŋaatineeŋ imiirte ɔɔt uduktak ɔl o Parici gi ci agɔɔn Yesu o.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mazi azii ɔl o Parici ki alaat o ceez o Joowo zɔɔz nico, ulute ŋaatodoi, ma anɔ nɛ, “kayo kutuguz gitaz? Eet nico utugu kaal ci meel atɛɛt ɔl biye ɔrɔɔt.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Inoko mã kooŋ kiliŋliŋ kaal nicoko nɔkɔ, atu koca ɔl dook nɔɔnɔ. Ma koca avu alaata o Rom, ma ɔyɔk ceez cinai Joowo o, ma buk koca avu atargany looc cinai o dook.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Maje ŋinaante anyak eet cinaaŋ kazi Kayavas ceen alaan ci ceez o Joowo irkite nice. Itiŋa ni niini, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔm niiga gi ci agayu been nɛɛn.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Alaŋ agayu abon adaai ɛɛti codoi ɔla ka calaŋ adaai ɔl dook o?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Alaŋ zin bar aduwa niini gi nico oowe cin doon, bar giye baal ɛɛnɛ niini alaan ci adikir ceeze o Joowo irkite nice anyewun Jooi nɔɔnɔ kuduwa gi o ka kiiya kadaai Yesu ka korogozi ɔl o Juz dook.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Alaŋ zin bar ka kadaak ole o Juz doon, bar ka buk kiiya kolota niini dɔl ci Joowo azaanonek loocok o dook kodoyi.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Zin akati iitene nice ɛlɛ orooŋit alaata o Juz gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ma giye nico enice alaŋaan Yesu awɔ keyeleza ɛlɛ Judiya, bar itiŋa niini ook kuture o kazi Iviram ajɔŋɔz balal, ma akɔ amɔn niini kibeen nuyak ogin ŋinaante.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Mazi izi lotɛn o gɔɔn aadanɛ ɔl o Juz iiten o vardaŋinto ajɔn, ɔɔtɔ ɔl ci meelik ole o Juz Jerusalɛma ka kɔɔt kutuguzɔ niigi kaal ugeec gɔɔn toonyento.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Maje ŋaato arɔɔŋ niigi Yesu. Mazi avɔ alotɛ kaluwawe o ceez o Joowo, ijintɔ izitɔ nɛ, “Mayo dim tedec ɛɛti we aku didi?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ma buk aricanek alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici ɔl zɔɔz ci anek nɛ, “Mã alam eet ci ajowa ŋinti aavɛ Yesu, abon aku aduwaket ka koota kagamta.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.