João 11
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Ma enice anyak eet ci amɔɔr kazi zaar nɛ Lazaros. Abaak niini kuture o kazi Bɛtani, ma aromɛ niini ki ŋɔɔnɔgi ci kazi Meri been ci kazi Marta ŋinaante.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ma Meri nici nɔɔnɔ nɛɛn baal ka kiiya kuvuut Manyi karacoca, ma ɛɛk zɔɔ imanɛ e.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ma itoonek ŋɔɔnɔgi Lazaros Yesu otok ci anek nɛ, “Manyi, laŋotun unun gɔɔn areez amɔɔr ɔrɔɔt.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, izi nɛ, “Mɔɔrizi nici alaŋ een daayiz, bar ka kanyaak Jook zany, ka zin buk kanyozozek ŋɛɛrti Joowo zanyi.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Maje waanice Yesu arɛɛz Marta kibeen Meri been Lazaros ɔrɔɔt.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Bar mazi akɔ azii niini mɔɔriz o Lazaros, omonun rak niini ŋaati baal aavɛ o iinya ram.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ma vurta enek nuyak ogin nɛ, “Kimiirte di bodo kɔɔtɔ Judiya ka kɔɔtɔ Bɛtaniya.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, iiten baale arɔɔŋ ɔl o Juz kavacin biyɛnɛ ŋinaante. Ma bodo inoko arooŋ ka bitɔ ŋinaante?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko gɔɔn alaŋ anyak waazini codoi ziik amɔtɔ ram? Mazin ɛɛti ci awɔ waaz alaŋ niini adiri, eeci vɔɔr lɔɔci.
9 Jesus respondeu:
10 Mazi awɔ niini baal, adiri, eeci alaŋ vɔɔr lɔɔci.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Inoko zin laŋotinai Lazaros ɔɔŋ. Karooŋ zin kook kitiŋka kicinɛ.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, matɛ ɔɔŋ, ŋaan zin ri tedec acinɛ labak.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ma ɔɔŋnya ci aduwa Yesu o daayiz o Lazaros nɛɛn. Maje bar nuyawa alaŋ aga. Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma ɔɔŋ labak.”
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ɔbɔrak ni Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Adaawun Lazaros.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Katalnɛ zin naana giye ci akanuŋ igeet, eeci alaŋ kaavɛ waanice naana ŋinaante ka korogoz nɔɔnɔ. Ma daayizi nica iina o ka atuyaŋ niiga aneet. Inoko zin kɔɔtɔ ŋaatin.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ma anek Tomaz ween codengɔn gɔnɔgi ween nuyak nɛ, “Korkorit buk naaga dook kibeen nɔɔnɔ, ka mã anyak gi ci aku, ka kadaayit naaga dook ki nɔɔnɔ.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Mazi akɔ arum Yesu looc, amada Lazaros anyawun iinya wec bɔɔta.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Maje kuturi ci kazi Bɛtani noko ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ma avunak ɔl ci Juz meelik Marta been Meri ka kivita kozooztek nɔɔgɔ daayize nico.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Mazi akɔ azii Marta Yesu iiya, itiŋa ook urumek nɔɔnɔ gɔl. Maje Meri ŋaan aavi ceeza.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ma anek Marta Yesu nɛ, “Manyi, waan da aavu ŋina alaŋ waan gɔtɔna adaai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Bar zin kaga mã ajin inoko Jook olla gi ci arooŋ, anyin niini ineet.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan iŋaaz tedec gotonu korok bodo.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ma abɛdɛkɛ Marta nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt kaga nɔkɔ. Ŋaan iŋaaz waanma niini daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o kanyi ɔl rogɛt, ma kaŋaanɛ nɔɔgɔ daayiza. Ma ɛɛti ci atuyan aneet mayo nuun adaai, arogi bodo.
25 Então Jesus afirmou:
26 Maje ɛɛti ci ŋaan arogi, ma atuyan aneet, alaŋ bodo niini adaai been nɛɛn. Inoko atu zɔɔz nico?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ma abɛdɛkɛ Marta Yesu anek nɛ, “Ii, Manyi. Kutuwin naana ineet. Een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mazi akɔ adotiz Marta zooze nico, imiire ook otowa Meri ween ŋɔɔni, ma aku aŋomtek nɔɔnɔ doon gi ci anek nɛ, “Iiya alaani o demziinto. Awuyin zin niini ineet.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mazi azii Meri zɔɔz nico, itiŋa ecodoi noko iyiik ook ŋaatin.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Maje Yesu ŋaan korogjok kurum, bar ŋaan aavi ŋaa ona arumɛkɛ Marta nɔɔnɔ gɔl e.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Maje ɔl o Juz ona avu ka kozoozek awɔyi Meri e ŋaan aavtiz ceeza. Mazi acin niigi Meri aŋaaz taman, ma adun akɔ bitaala, oneec niigi nɔɔnɔ, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, “Akɔ inoko boote o gɔtɔnɔn e ka kook kutulu ŋinaante.”
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mazi akɔ arum Meri Yesu, acin niini nɔɔnɔ, ma akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Manyi, inoko da aavutɔ ŋina, ŋaan waan gɔtɔna kadaak.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Mazi acin Yesu Meri kibeen ɔl o Juz alu nɔkɔ, ɛtɛɛdɛ buk nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayu ŋaa?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Utulu ni Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Ma anɔ ɔl o Juz nɛ, “Icinit di! Arɛɛz niini eet nico ɔrɔɔt.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Maje ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Alaŋ een eet baal akɔl eet o ruben kɛbɛrɛ e nɛɛn? Inoko tɛ kɔmɔda eet nico iŋaan kadaak, alaŋ waan adaai.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Zin bodo ɛtɛɛdɛ Yesu ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Iiyak ni bɔɔt ci baal adawin Lazaros o. Maje bɔɔt nico anyoogi ɔtɔgi biye ci appe ɔrɔɔt.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ipikta bɛ nico look otoga.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ma anek Yesu Marta nɛ, “Kuduwayin uyen keneyin nɛ, Mã atuyan aneet, acin tedec diŋdiŋɔn o Joowo.”
40 Jesus respondeu:
41 Mazi akɔ apiya niigi bɛ, ɔdɔŋ Yesu kɛbɛrɛ, ma acin tammu taden, ma azi nɛ, “Baaba, kanyin zany, eeci gɔɔn aziiŋnan niina aneet.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ŋɛdɛt kagayin nɔkɔ gɔɔn aziiŋnan niina aneet. Olla zin zoozok nicoko kaduwa o, eeci karooŋ ɔl ci ɛɛl ŋina noko ka kutuyɔ, ma agayan niigi itoonanan niina aneet.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mazi akɔ odotiz niini ŋaryiinte nico, otowɛ molowe ci appe azi nɛ, “Lazaros, duna bitaala.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Makacin itiŋa Lazaros, ma aduŋnak bitaalin. Maje azɛɛna kibeen zɔɔ ŋaan acabje rumanɛn nɔkɔ. Maje bodo rum codoi atakuconek nɔɔnɔ ŋum. Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ɔɔkta rumanɛ nicoko ŋaatin ka kɔtɔɔ.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz baal avu azoozek awɔyi Meri e Yesu agɔɔn gi nico, utuweec ci meelik ŋaatineeŋ nɔɔnɔ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Maje bar ɔl ogɛn ŋaatineeŋ imiirte ɔɔt uduktak ɔl o Parici gi ci agɔɔn Yesu o.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Mazi azii ɔl o Parici ki alaat o ceez o Joowo zɔɔz nico, ulute ŋaatodoi, ma anɔ nɛ, “kayo kutuguz gitaz? Eet nico utugu kaal ci meel atɛɛt ɔl biye ɔrɔɔt.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Inoko mã kooŋ kiliŋliŋ kaal nicoko nɔkɔ, atu koca ɔl dook nɔɔnɔ. Ma koca avu alaata o Rom, ma ɔyɔk ceez cinai Joowo o, ma buk koca avu atargany looc cinai o dook.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Maje ŋinaante anyak eet cinaaŋ kazi Kayavas ceen alaan ci ceez o Joowo irkite nice. Itiŋa ni niini, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔm niiga gi ci agayu been nɛɛn.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Alaŋ agayu abon adaai ɛɛti codoi ɔla ka calaŋ adaai ɔl dook o?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Alaŋ zin bar aduwa niini gi nico oowe cin doon, bar giye baal ɛɛnɛ niini alaan ci adikir ceeze o Joowo irkite nice anyewun Jooi nɔɔnɔ kuduwa gi o ka kiiya kadaai Yesu ka korogozi ɔl o Juz dook.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Alaŋ zin bar ka kadaak ole o Juz doon, bar ka buk kiiya kolota niini dɔl ci Joowo azaanonek loocok o dook kodoyi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Zin akati iitene nice ɛlɛ orooŋit alaata o Juz gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ma giye nico enice alaŋaan Yesu awɔ keyeleza ɛlɛ Judiya, bar itiŋa niini ook kuture o kazi Iviram ajɔŋɔz balal, ma akɔ amɔn niini kibeen nuyak ogin ŋinaante.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Mazi izi lotɛn o gɔɔn aadanɛ ɔl o Juz iiten o vardaŋinto ajɔn, ɔɔtɔ ɔl ci meelik ole o Juz Jerusalɛma ka kɔɔt kutuguzɔ niigi kaal ugeec gɔɔn toonyento.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Maje ŋaato arɔɔŋ niigi Yesu. Mazi avɔ alotɛ kaluwawe o ceez o Joowo, ijintɔ izitɔ nɛ, “Mayo dim tedec ɛɛti we aku didi?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ma buk aricanek alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici ɔl zɔɔz ci anek nɛ, “Mã alam eet ci ajowa ŋinti aavɛ Yesu, abon aku aduwaket ka koota kagamta.”
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.