João 11
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 Ma enice anyak eet ci amɔɔr kazi zaar nɛ Lazaros. Abaak niini kuture o kazi Bɛtani, ma aromɛ niini ki ŋɔɔnɔgi ci kazi Meri been ci kazi Marta ŋinaante.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ma Meri nici nɔɔnɔ nɛɛn baal ka kiiya kuvuut Manyi karacoca, ma ɛɛk zɔɔ imanɛ e.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ma itoonek ŋɔɔnɔgi Lazaros Yesu otok ci anek nɛ, “Manyi, laŋotun unun gɔɔn areez amɔɔr ɔrɔɔt.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, izi nɛ, “Mɔɔrizi nici alaŋ een daayiz, bar ka kanyaak Jook zany, ka zin buk kanyozozek ŋɛɛrti Joowo zanyi.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Maje waanice Yesu arɛɛz Marta kibeen Meri been Lazaros ɔrɔɔt.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Bar mazi akɔ azii niini mɔɔriz o Lazaros, omonun rak niini ŋaati baal aavɛ o iinya ram.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ma vurta enek nuyak ogin nɛ, “Kimiirte di bodo kɔɔtɔ Judiya ka kɔɔtɔ Bɛtaniya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, iiten baale arɔɔŋ ɔl o Juz kavacin biyɛnɛ ŋinaante. Ma bodo inoko arooŋ ka bitɔ ŋinaante?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko gɔɔn alaŋ anyak waazini codoi ziik amɔtɔ ram? Mazin ɛɛti ci awɔ waaz alaŋ niini adiri, eeci vɔɔr lɔɔci.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mazi awɔ niini baal, adiri, eeci alaŋ vɔɔr lɔɔci.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Inoko zin laŋotinai Lazaros ɔɔŋ. Karooŋ zin kook kitiŋka kicinɛ.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, matɛ ɔɔŋ, ŋaan zin ri tedec acinɛ labak.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ma ɔɔŋnya ci aduwa Yesu o daayiz o Lazaros nɛɛn. Maje bar nuyawa alaŋ aga. Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma ɔɔŋ labak.”
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ɔbɔrak ni Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Adaawun Lazaros.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Katalnɛ zin naana giye ci akanuŋ igeet, eeci alaŋ kaavɛ waanice naana ŋinaante ka korogoz nɔɔnɔ. Ma daayizi nica iina o ka atuyaŋ niiga aneet. Inoko zin kɔɔtɔ ŋaatin.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ma anek Tomaz ween codengɔn gɔnɔgi ween nuyak nɛ, “Korkorit buk naaga dook kibeen nɔɔnɔ, ka mã anyak gi ci aku, ka kadaayit naaga dook ki nɔɔnɔ.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mazi akɔ arum Yesu looc, amada Lazaros anyawun iinya wec bɔɔta.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Maje kuturi ci kazi Bɛtani noko ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ma avunak ɔl ci Juz meelik Marta been Meri ka kivita kozooztek nɔɔgɔ daayize nico.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mazi akɔ azii Marta Yesu iiya, itiŋa ook urumek nɔɔnɔ gɔl. Maje Meri ŋaan aavi ceeza.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ma anek Marta Yesu nɛ, “Manyi, waan da aavu ŋina alaŋ waan gɔtɔna adaai.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Bar zin kaga mã ajin inoko Jook olla gi ci arooŋ, anyin niini ineet.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan iŋaaz tedec gotonu korok bodo.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ma abɛdɛkɛ Marta nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt kaga nɔkɔ. Ŋaan iŋaaz waanma niini daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o kanyi ɔl rogɛt, ma kaŋaanɛ nɔɔgɔ daayiza. Ma ɛɛti ci atuyan aneet mayo nuun adaai, arogi bodo.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Maje ɛɛti ci ŋaan arogi, ma atuyan aneet, alaŋ bodo niini adaai been nɛɛn. Inoko atu zɔɔz nico?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ma abɛdɛkɛ Marta Yesu anek nɛ, “Ii, Manyi. Kutuwin naana ineet. Een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mazi akɔ adotiz Marta zooze nico, imiire ook otowa Meri ween ŋɔɔni, ma aku aŋomtek nɔɔnɔ doon gi ci anek nɛ, “Iiya alaani o demziinto. Awuyin zin niini ineet.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mazi azii Meri zɔɔz nico, itiŋa ecodoi noko iyiik ook ŋaatin.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Maje Yesu ŋaan korogjok kurum, bar ŋaan aavi ŋaa ona arumɛkɛ Marta nɔɔnɔ gɔl e.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Maje ɔl o Juz ona avu ka kozoozek awɔyi Meri e ŋaan aavtiz ceeza. Mazi acin niigi Meri aŋaaz taman, ma adun akɔ bitaala, oneec niigi nɔɔnɔ, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, “Akɔ inoko boote o gɔtɔnɔn e ka kook kutulu ŋinaante.”
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mazi akɔ arum Meri Yesu, acin niini nɔɔnɔ, ma akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Manyi, inoko da aavutɔ ŋina, ŋaan waan gɔtɔna kadaak.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mazi acin Yesu Meri kibeen ɔl o Juz alu nɔkɔ, ɛtɛɛdɛ buk nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayu ŋaa?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Utulu ni Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Ma anɔ ɔl o Juz nɛ, “Icinit di! Arɛɛz niini eet nico ɔrɔɔt.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Maje ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Alaŋ een eet baal akɔl eet o ruben kɛbɛrɛ e nɛɛn? Inoko tɛ kɔmɔda eet nico iŋaan kadaak, alaŋ waan adaai.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Zin bodo ɛtɛɛdɛ Yesu ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Iiyak ni bɔɔt ci baal adawin Lazaros o. Maje bɔɔt nico anyoogi ɔtɔgi biye ci appe ɔrɔɔt.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ipikta bɛ nico look otoga.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ma anek Yesu Marta nɛ, “Kuduwayin uyen keneyin nɛ, Mã atuyan aneet, acin tedec diŋdiŋɔn o Joowo.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mazi akɔ apiya niigi bɛ, ɔdɔŋ Yesu kɛbɛrɛ, ma acin tammu taden, ma azi nɛ, “Baaba, kanyin zany, eeci gɔɔn aziiŋnan niina aneet.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ŋɛdɛt kagayin nɔkɔ gɔɔn aziiŋnan niina aneet. Olla zin zoozok nicoko kaduwa o, eeci karooŋ ɔl ci ɛɛl ŋina noko ka kutuyɔ, ma agayan niigi itoonanan niina aneet.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mazi akɔ odotiz niini ŋaryiinte nico, otowɛ molowe ci appe azi nɛ, “Lazaros, duna bitaala.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Makacin itiŋa Lazaros, ma aduŋnak bitaalin. Maje azɛɛna kibeen zɔɔ ŋaan acabje rumanɛn nɔkɔ. Maje bodo rum codoi atakuconek nɔɔnɔ ŋum. Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ɔɔkta rumanɛ nicoko ŋaatin ka kɔtɔɔ.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz baal avu azoozek awɔyi Meri e Yesu agɔɔn gi nico, utuweec ci meelik ŋaatineeŋ nɔɔnɔ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Maje bar ɔl ogɛn ŋaatineeŋ imiirte ɔɔt uduktak ɔl o Parici gi ci agɔɔn Yesu o.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mazi azii ɔl o Parici ki alaat o ceez o Joowo zɔɔz nico, ulute ŋaatodoi, ma anɔ nɛ, “kayo kutuguz gitaz? Eet nico utugu kaal ci meel atɛɛt ɔl biye ɔrɔɔt.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Inoko mã kooŋ kiliŋliŋ kaal nicoko nɔkɔ, atu koca ɔl dook nɔɔnɔ. Ma koca avu alaata o Rom, ma ɔyɔk ceez cinai Joowo o, ma buk koca avu atargany looc cinai o dook.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Maje ŋinaante anyak eet cinaaŋ kazi Kayavas ceen alaan ci ceez o Joowo irkite nice. Itiŋa ni niini, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔm niiga gi ci agayu been nɛɛn.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Alaŋ agayu abon adaai ɛɛti codoi ɔla ka calaŋ adaai ɔl dook o?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Alaŋ zin bar aduwa niini gi nico oowe cin doon, bar giye baal ɛɛnɛ niini alaan ci adikir ceeze o Joowo irkite nice anyewun Jooi nɔɔnɔ kuduwa gi o ka kiiya kadaai Yesu ka korogozi ɔl o Juz dook.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Alaŋ zin bar ka kadaak ole o Juz doon, bar ka buk kiiya kolota niini dɔl ci Joowo azaanonek loocok o dook kodoyi.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Zin akati iitene nice ɛlɛ orooŋit alaata o Juz gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ma giye nico enice alaŋaan Yesu awɔ keyeleza ɛlɛ Judiya, bar itiŋa niini ook kuture o kazi Iviram ajɔŋɔz balal, ma akɔ amɔn niini kibeen nuyak ogin ŋinaante.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mazi izi lotɛn o gɔɔn aadanɛ ɔl o Juz iiten o vardaŋinto ajɔn, ɔɔtɔ ɔl ci meelik ole o Juz Jerusalɛma ka kɔɔt kutuguzɔ niigi kaal ugeec gɔɔn toonyento.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Maje ŋaato arɔɔŋ niigi Yesu. Mazi avɔ alotɛ kaluwawe o ceez o Joowo, ijintɔ izitɔ nɛ, “Mayo dim tedec ɛɛti we aku didi?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ma buk aricanek alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici ɔl zɔɔz ci anek nɛ, “Mã alam eet ci ajowa ŋinti aavɛ Yesu, abon aku aduwaket ka koota kagamta.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.