João 11
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma enice anyak eet ci amɔɔr kazi zaar nɛ Lazaros. Abaak niini kuture o kazi Bɛtani, ma aromɛ niini ki ŋɔɔnɔgi ci kazi Meri been ci kazi Marta ŋinaante.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ma Meri nici nɔɔnɔ nɛɛn baal ka kiiya kuvuut Manyi karacoca, ma ɛɛk zɔɔ imanɛ e.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ma itoonek ŋɔɔnɔgi Lazaros Yesu otok ci anek nɛ, “Manyi, laŋotun unun gɔɔn areez amɔɔr ɔrɔɔt.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Mazi akɔ azii Yesu zɔɔz nico, izi nɛ, “Mɔɔrizi nici alaŋ een daayiz, bar ka kanyaak Jook zany, ka zin buk kanyozozek ŋɛɛrti Joowo zanyi.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Maje waanice Yesu arɛɛz Marta kibeen Meri been Lazaros ɔrɔɔt.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Bar mazi akɔ azii niini mɔɔriz o Lazaros, omonun rak niini ŋaati baal aavɛ o iinya ram.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ma vurta enek nuyak ogin nɛ, “Kimiirte di bodo kɔɔtɔ Judiya ka kɔɔtɔ Bɛtaniya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, iiten baale arɔɔŋ ɔl o Juz kavacin biyɛnɛ ŋinaante. Ma bodo inoko arooŋ ka bitɔ ŋinaante?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko gɔɔn alaŋ anyak waazini codoi ziik amɔtɔ ram? Mazin ɛɛti ci awɔ waaz alaŋ niini adiri, eeci vɔɔr lɔɔci.
9 Jesus respondeu:
10 Mazi awɔ niini baal, adiri, eeci alaŋ vɔɔr lɔɔci.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Inoko zin laŋotinai Lazaros ɔɔŋ. Karooŋ zin kook kitiŋka kicinɛ.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ma abɛdɛkɛ nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, matɛ ɔɔŋ, ŋaan zin ri tedec acinɛ labak.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ma ɔɔŋnya ci aduwa Yesu o daayiz o Lazaros nɛɛn. Maje bar nuyawa alaŋ aga. Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma ɔɔŋ labak.”
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ɔbɔrak ni Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Adaawun Lazaros.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Katalnɛ zin naana giye ci akanuŋ igeet, eeci alaŋ kaavɛ waanice naana ŋinaante ka korogoz nɔɔnɔ. Ma daayizi nica iina o ka atuyaŋ niiga aneet. Inoko zin kɔɔtɔ ŋaatin.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ma anek Tomaz ween codengɔn gɔnɔgi ween nuyak nɛ, “Korkorit buk naaga dook kibeen nɔɔnɔ, ka mã anyak gi ci aku, ka kadaayit naaga dook ki nɔɔnɔ.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Mazi akɔ arum Yesu looc, amada Lazaros anyawun iinya wec bɔɔta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Maje kuturi ci kazi Bɛtani noko ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ma avunak ɔl ci Juz meelik Marta been Meri ka kivita kozooztek nɔɔgɔ daayize nico.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mazi akɔ azii Marta Yesu iiya, itiŋa ook urumek nɔɔnɔ gɔl. Maje Meri ŋaan aavi ceeza.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ma anek Marta Yesu nɛ, “Manyi, waan da aavu ŋina alaŋ waan gɔtɔna adaai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Bar zin kaga mã ajin inoko Jook olla gi ci arooŋ, anyin niini ineet.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ŋaan iŋaaz tedec gotonu korok bodo.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ma abɛdɛkɛ Marta nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt kaga nɔkɔ. Ŋaan iŋaaz waanma niini daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o kanyi ɔl rogɛt, ma kaŋaanɛ nɔɔgɔ daayiza. Ma ɛɛti ci atuyan aneet mayo nuun adaai, arogi bodo.
25 Então Jesus declarou:
26 Maje ɛɛti ci ŋaan arogi, ma atuyan aneet, alaŋ bodo niini adaai been nɛɛn. Inoko atu zɔɔz nico?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ma abɛdɛkɛ Marta Yesu anek nɛ, “Ii, Manyi. Kutuwin naana ineet. Een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mazi akɔ adotiz Marta zooze nico, imiire ook otowa Meri ween ŋɔɔni, ma aku aŋomtek nɔɔnɔ doon gi ci anek nɛ, “Iiya alaani o demziinto. Awuyin zin niini ineet.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mazi azii Meri zɔɔz nico, itiŋa ecodoi noko iyiik ook ŋaatin.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Maje Yesu ŋaan korogjok kurum, bar ŋaan aavi ŋaa ona arumɛkɛ Marta nɔɔnɔ gɔl e.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Maje ɔl o Juz ona avu ka kozoozek awɔyi Meri e ŋaan aavtiz ceeza. Mazi acin niigi Meri aŋaaz taman, ma adun akɔ bitaala, oneec niigi nɔɔnɔ, eeci abaaban niigi anɔ nɛ, “Akɔ inoko boote o gɔtɔnɔn e ka kook kutulu ŋinaante.”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mazi akɔ arum Meri Yesu, acin niini nɔɔnɔ, ma akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Manyi, inoko da aavutɔ ŋina, ŋaan waan gɔtɔna kadaak.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Mazi acin Yesu Meri kibeen ɔl o Juz alu nɔkɔ, ɛtɛɛdɛ buk nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayu ŋaa?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Utulu ni Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Ma anɔ ɔl o Juz nɛ, “Icinit di! Arɛɛz niini eet nico ɔrɔɔt.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Maje ɔl ogɛnɛ ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Alaŋ een eet baal akɔl eet o ruben kɛbɛrɛ e nɛɛn? Inoko tɛ kɔmɔda eet nico iŋaan kadaak, alaŋ waan adaai.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Zin bodo ɛtɛɛdɛ Yesu ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Iiyak ni bɔɔt ci baal adawin Lazaros o. Maje bɔɔt nico anyoogi ɔtɔgi biye ci appe ɔrɔɔt.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ipikta bɛ nico look otoga.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ma anek Yesu Marta nɛ, “Kuduwayin uyen keneyin nɛ, Mã atuyan aneet, acin tedec diŋdiŋɔn o Joowo.”
40 Jesus respondeu:
41 Mazi akɔ apiya niigi bɛ, ɔdɔŋ Yesu kɛbɛrɛ, ma acin tammu taden, ma azi nɛ, “Baaba, kanyin zany, eeci gɔɔn aziiŋnan niina aneet.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ŋɛdɛt kagayin nɔkɔ gɔɔn aziiŋnan niina aneet. Olla zin zoozok nicoko kaduwa o, eeci karooŋ ɔl ci ɛɛl ŋina noko ka kutuyɔ, ma agayan niigi itoonanan niina aneet.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mazi akɔ odotiz niini ŋaryiinte nico, otowɛ molowe ci appe azi nɛ, “Lazaros, duna bitaala.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Makacin itiŋa Lazaros, ma aduŋnak bitaalin. Maje azɛɛna kibeen zɔɔ ŋaan acabje rumanɛn nɔkɔ. Maje bodo rum codoi atakuconek nɔɔnɔ ŋum. Ma anek Yesu ɔl nɛ, “Ɔɔkta rumanɛ nicoko ŋaatin ka kɔtɔɔ.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz baal avu azoozek awɔyi Meri e Yesu agɔɔn gi nico, utuweec ci meelik ŋaatineeŋ nɔɔnɔ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Maje bar ɔl ogɛn ŋaatineeŋ imiirte ɔɔt uduktak ɔl o Parici gi ci agɔɔn Yesu o.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Mazi azii ɔl o Parici ki alaat o ceez o Joowo zɔɔz nico, ulute ŋaatodoi, ma anɔ nɛ, “kayo kutuguz gitaz? Eet nico utugu kaal ci meel atɛɛt ɔl biye ɔrɔɔt.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Inoko mã kooŋ kiliŋliŋ kaal nicoko nɔkɔ, atu koca ɔl dook nɔɔnɔ. Ma koca avu alaata o Rom, ma ɔyɔk ceez cinai Joowo o, ma buk koca avu atargany looc cinai o dook.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Maje ŋinaante anyak eet cinaaŋ kazi Kayavas ceen alaan ci ceez o Joowo irkite nice. Itiŋa ni niini, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔm niiga gi ci agayu been nɛɛn.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Alaŋ agayu abon adaai ɛɛti codoi ɔla ka calaŋ adaai ɔl dook o?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Alaŋ zin bar aduwa niini gi nico oowe cin doon, bar giye baal ɛɛnɛ niini alaan ci adikir ceeze o Joowo irkite nice anyewun Jooi nɔɔnɔ kuduwa gi o ka kiiya kadaai Yesu ka korogozi ɔl o Juz dook.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Alaŋ zin bar ka kadaak ole o Juz doon, bar ka buk kiiya kolota niini dɔl ci Joowo azaanonek loocok o dook kodoyi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Zin akati iitene nice ɛlɛ orooŋit alaata o Juz gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ma giye nico enice alaŋaan Yesu awɔ keyeleza ɛlɛ Judiya, bar itiŋa niini ook kuture o kazi Iviram ajɔŋɔz balal, ma akɔ amɔn niini kibeen nuyak ogin ŋinaante.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Mazi izi lotɛn o gɔɔn aadanɛ ɔl o Juz iiten o vardaŋinto ajɔn, ɔɔtɔ ɔl ci meelik ole o Juz Jerusalɛma ka kɔɔt kutuguzɔ niigi kaal ugeec gɔɔn toonyento.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Maje ŋaato arɔɔŋ niigi Yesu. Mazi avɔ alotɛ kaluwawe o ceez o Joowo, ijintɔ izitɔ nɛ, “Mayo dim tedec ɛɛti we aku didi?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ma buk aricanek alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici ɔl zɔɔz ci anek nɛ, “Mã alam eet ci ajowa ŋinti aavɛ Yesu, abon aku aduwaket ka koota kagamta.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.