Marcos 4
Hill Madia (MRR) vs NAA
1 येसु ओसो उंद देबा गालिल सम्दुरकचुल, लोकुरिन काग़्हता बोटटोग़. वेल्लाय मुलु ओना सर्ने जमा आस मतोर. अदिनेनाह्क येसु एग़कचुल मतद ओडातगा उदतोग़. सबेटोर बार ओनाङ केंजलाह, दडकचुल निच मतोर.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 येसु मुडा लोकुरिन पुन्पिह कीयनव पीटोने, वेल्लाङे पोल्लोङ काग़्हतोग़. उंद पीटो इद्रम मता:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “केंजाट, उंद दिया ओर्वोग़ मन्कल विजा वीतलाह पेसतोग़.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 ओग़ वीतनेके, उडुन विजा अग़दा कचुल अरता, अदिनु पिटेङ वासि कतम तिताङ.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 उडुन विजा आद बंडाना जागाते अरता, अगा आदता पोग़ोन बर्बर तोळ्यो मताह्क, विजा चट्पिटे मोन्ह्टटा.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 मति ईर्क लोपा अनवाह्कु, एद तेग़तस्के पोर्ह्काङ वाग़िस डोलताङ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 ओसो उडुन विजा कोये-जपिना जागाते अरता, पया कोये-जपिङ वने बेर्सिसि पेसनद वंज-सोपतुन हव्कताङ, बेर्स एवोङ. अदिनेनाह्क अव एन्क पेसोङ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 मति उडुन विजा इसि, राब जागाते अरता. पया अद मोन्ह्टिसि, उंद-उंद मोदुदुह्क बेगा डेडा वीसा (30), बेगा मूंड वीसाङ (60), बेगा नूरु (100), इद्रमलेह्का तेना पंटा वाता,” इनजोर वेहतोग़.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 वेहचि, “मियग्डाहि बोरिह्क पुनदलाह गिर्दा मन्ह्ता, नावा पोल्लोतुन बेस केंजाटु!” इतोग़.
9 E Jesus acrescentou:
10 पया येसु वग़ोग़े मतोग़ अस्के, तनाङ बळयिर बारा मन्कलोर, ओसो दुस्रोर उच्वुर ओना संगे मनवालोर ओनगा वासि, “गूरु, इद पीटोता अर्तम माक वेहा,” इतोर.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 येसु ओरिन इतोग़, “मीक इतेके, देवुळि तना राजेमताङ मकतव पोल्लोन पुनदलाह बुद ईता, मति तानाङ पोल्लोन नमवोरिह्क बार, इव पोल्लोन नना पुन्पिह कीयनव पीटोने वेहतह्नन.
11 Jesus disse a eles:
12 बह इतेके:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 पया ओसो ओरिन इतोग़, “मीट इद पीटोता अर्तम पुनवेके, इंका ओसो वेहतनव सबे पीटोना अर्तम बेद्रम पुनदकिर?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 वीतवाल इतेके, देवुळता पोल्लोतुन पोकुर केवाल आंदोग़, (विजा इतेके देवुळता पोल्लो आंदु).
14 O semeador semeia a palavra.
15 अग़दगा अरतद विजाता जागा इहलेह्का मन्ह्ता. उच्वुर मन्कलोर देवुळता पोल्लोतुन केंजिह्तोर, मति देयह्कना मुक्याल चट्ने वासि, ओरा जीवातगा वीततद पोल्लोतुन माग़्ङनाह कीस्ता.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 अद्रमे आद बंडातगा अरतद विजाता जागा इहलेह्का मन्ह्ता: उच्वुर मन्कलोर देवुळता पोल्लोतुन, गिर्दाते चट्नेन केंजिह्तोर.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 मति अद पोल्लो ओरा जीवातगा गडवाह्कु, गळ्के विस्वस कीस्तोर. पया देवुळता पोल्लोतुन नमताह्क, ओरिह्क अड्सन्काय, तिपल्काय वातेके, चट्नेन विस्वसतुन विळ्सिह्तोर.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 कोये-जपिनगा अरतद विजाता जागा इहलेह्का मन्ह्ता, उच्वुर मन्कलोर देवुळता पोल्लोतुन केंजिह्तोर.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 मति पिसवग़ताङ आल्सुळ्कु ओसो अनम-दनमता उळ्बे, सम्सरमता लालुस, इव ओरा जीवातगा देवुळता पोल्लोतुन बेर्स एवोङ, पया अद पोल्लो बातय पाय्दाता आयो.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 मति राब जागा इहलेह्का मन्ह्ता, बोर मन्कलोर देवुळता पोल्लोतुन केंजिसि, तमा जीवातगा तासिह्तोर. (राब जागातगा अरतद विजा) बेद्रम उंद-उंद मोदुदुह्क बेगा डेडा वीसा (30), बेगा मूंड वीसाङ (60), बेगा नूरु (100), इद्रम पंटा वास्ता, अद्रमता पंटालेह्का, ओर बेसताङ कबस्क कीस तोहतह्तोर,” इनजोर इतोग़.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 येसु ओसोवने ओरिन इतोग़, “बोग़ाय चिमलि नीर्विह कीसि, डूटलोप्पा मुळ्हच तासनोग़ा? इलवेके कटुलता इळ्न तासनोग़ा? आयो, वेह्च आयि इनजोर, बोव्लापोग़ोन तासिह्तोग़.
21 Jesus também lhes disse:
22 अद्रमे देवुळताङ सबे मकिह कीतव पोल्लोङ पङ्ने आयनुङे, इद्रमता वेला वायग़ा.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 मियग्डाहि बोरिह्क पुनदलाह गिर्दा मन्ह्ता, ओर नावा पोल्लोतुन बेस केंजाटु,” इतोग़.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ओसोवने ओरिन इतोग़, “इव पोल्लोनु मीट उसरते केंजाटु. बेद गोट्टाते मीट दुस्रोरिह्क कहच ईय्ह्निर, अदे गोट्टाते देवुळि मीक कहच ईयग़ा, तान्काय एक्वा ईयग़ा.
24 Então lhes disse:
25 बाराह्क इतेके, बोनगा पुनदनद बुद मन्ह्ता, ओन्कु देवुळि ओसो इंका ईयग़ा. मति बोनगा पुनदनद बुद इले, ओनगा बेचोन दिसिह्ता, तान वने देवुळि तेंडिस ओयग़ा,” इनजोर वेहतोग़.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 अद्रमे ओसो येसु वेहतोग़, “देवुळता राजेमता पोल्लो इद्रमलेह्का मन्ह्ता: ओर्वोग़ मन्कल तना पोलमतगा पेनेह्क वीतिह्तोग़.
26 Jesus disse ainda:
27 वीतिसि ओग़ नग़्का उंजना, सकर तेदिस कबळ कीयना कीस्तोग़. पया पेनेह्क मोन्ह्टिसि बेर्सिह्ताङ. इव इद्रम बह आस्ताङ इनजोर, ओग़ मन्कल पुनोग़.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 ओग़ मन्कल बातय केवालेवा, बूमि तनाय अनम पुटिह कीस्ता. मुने ऊयुम बेर्सिह्ता, बेर्सिसि एन पेसिस पूयिह्ता, पया एन्कनगा पेनेम पोयह्ता.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 अहे पया पेनेह्क अयताहे, चट्पिट एटळते कोयह्तोर,” इनजोर वेहतोग़.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 येसु ओसो वेहतोग़, “देवुळता राजेमता पोल्लो बेद्रम बेर्सग़ा? इद पोल्लोतुन तेळियिह कीयलाह, उंद पीटो वेहतह्नन.
30 Disse mais:
31 देवुळता राजेमता पोल्लो, उंद पुलुळ पेनेमता लेह्का मन्ह्ता. पुलुळ पेनेम इतेके, पकाय उड्ला पेनेम मन्ह्ता.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 मति नेल अर्सि मोन्ह्टटापया, अद बेर्सिसि बेरा मरा आस्ता. अस्के पिटेङ वने, तानाङ कांदाना दळ्मतगा वासि, गूडाङ पंडिह्ताङ,” इनजोर वेहतोग़.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 ओसो इद्रमताङ वेल्लाङे पीटोने, येसु लोकुरिन देवुळता पोल्लो वेहन्दोग़. ओर बेचोन पुनदा पग़्न्दुर, अचोन ओरिह्क वेहन्दोग़.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 मुडा लोकुरिन पुन्पिह कीयनाङ पीटोङलेवा बातय वेहोग़ आंदोग़, मति मुल लेवस्के, तना संगे मन्जि, कग़यवालोरिह्क सबे पीटोना अर्तम तेळियिह कीस वेहन्दोग़.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 पया अद दिया मुलपोळ्द, येसु तनाङ कग़यवालोरिन इतोग़, “अलेट! माट सम्दुरता अबर दडटेके दाकल,” इतोग़.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 इतस्के मुडा लोकुरिन अगान विळ्सिसि, तना उदिस मतद ओडातेने, ओनाङ कग़यवालोर उदतोर. दुस्राङ ओडाङ वने ओरा संगे मताङ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 अस्के सम्दुरतगा बेरा दूंदि वाता. पया लच्काङ ओडातगा वास दल्गिंदुङ, ओडा पूरा एग़ निंदलाह आस मता.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 येसु बार पेग़्केडेके, तला ऊसि वाटिसि, उंजिस मतोग़. पया कग़यवालोर ओनगा अन्जि तेहतोर, तेहचि इतोर, “ए गूरु, तेदा, माट मुळ्न्दिह्नल, बह निमा सीता केविना?” इतोर.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 इतस्के येसु तेदिसि, दूंदतुन दगाङ ईतोग़, ओसो एताङ लच्कान, “रोमा, मेर्क्ने आम!” इतोग़. इतस्के दूंद-मुर्गम मायिसि, बेस मेर्क्ने आता. येसु दूंदतुन वेग़्हतोग़|alt="Jesus rebuked the storm" src="CN01708B.jpg" size="col" loc="p" ref="4:39"
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 पया येसु कग़यवालोरिन इतोग़, “बाराह्क रेयिह्निर? (नना मीक पिसिह कीकन इनजोर,) नावा पोग़ोन विस्वस इलेया?” इतोग़.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 मति ओर पका रेयतोर. रेयिसि तमतमाय, “अलाले! वळ्यु ओसो एग़ वने, वेना उकुमतुन केंजिह्ताङ अयो! इतेके वेग़ बेद्रमतोग़ मन्कल मनदनोग़ रा!” इनजोर इतोर.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.