Lucas 19

Hill Madia (MRR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 पया येसु यरिग़ो नाटेनगाह्‌क अनजोर मतोग़.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 अद नाटेनगा ओर्वोग़ जकय पेदिरतोग़ मन्कल मतोग़. ओग़ रोम सर्करतोरिह्‌क, सिद्‌वा एनवालोरा मुक्याल मतोग़. ओसो पका साव्कर मतोग़.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 येसु बोग़ आंदोग़ इनजोर, ओग़ ऊळलाह अग़िङ पर्ह्‌किंदोग़. मति येसुना सर्ने वेल्‍लाय मुल मताह्‌कु, ओन ऊळ पग़वोग़. बाराह्‌क इतेके ओग़ ओसोय गुटिल मतोग़.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 पया येसुन ऊळकन इन्जि, ओग़ जकय येसु दायनद अग़देके मुनेह वितिसि, उंद तोया मरातगा तग़्ङतोग़.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 येसु अद मरातगा एवतोग़, अस्के पोग़ोन ऊळिस ओन इद्रम इतोग़, “अले जकय! चट्पिट इळ्न रेगा! नाक नेंड नीवा लोन रोमना मन्ह्‌ता,” इतोग़. मरातगा तग़्ङतोग़ जकयिन येसु वळ्ह्‌किह्‌तोग़|alt="Jesus speaks to Zacchaeus who is on the tree" src="CN01776B.JPG" size="col" ref="19:5"
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 इतस्के जकय चट्पिट रेगिसि, येसुन तना लोन ओतोग़. ओसि बेस-नेह्‌ना गिर्दाते उदिह कीतोग़.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 येसु जकयिना लोन अतदिन ऊळिसि, “वेग़ पापि मन्कना लोन मनदलाह अतोग़,” इनजोर मुडा मन्कलोर मुयोग़ आया बोटटोर.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 पया जकय निचि येसुसामिन इद्रम इतोग़, “गूरु! इंजेके नावा मालसोमतग्डाहि वळ्गा तूस लेवोरिह्‌क ईय्ह्‌नन. ओसो नना बोनग्डाह आयि नाळेह कीस ततद मतेके, ओन्क नालुङ पटिङ मल्हच ईय्ह्‌नन,” इतोग़.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 अस्के येसु ओन इतोग़, “नेंडु इद लोतगा अमेसाता पिसमुळ वाता. वेग़ सिद्‌वा एनवाल वने, अब्रहमना जालपिलतोग़े आंदोग़.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 माने-मन्कना नडुम पुटटोनन नना लेसतोरिन पर्ह्‌कलाह, ओसो ओरिन पिसिह कीयलाहि वातन, इदिन सीता कीम्ह्‌टु,” इनजोर इतोग़.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 पया (ओर बेद नाटेनगा मतोर, अद नाटेनग्डाह)येरुसलेम एरेन मता, अदिनेनाह्‌क इंजेके येसु येरुसलेम एवयनोग़ अस्के, सबेटोर लोकुर ऊळनाह, देवुळि मयगा राजेम कीयग़ा इनजोर, मुडा मन्कलोरु विचर कींदुर. अदिनेनाह्‌क येसु ओरिह्‌क उंदि पुन्पिह कीयनद पीटो इद्रम वेहतोग़.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “ओर्वोग़ राजालोरा कुट्मळतोग़ मन्कल मतोग़, ओग़ राजाल आसि वायलाह, जेकता देसेमते सबेट्क बेरोग़ राजान कलियलाह अतोग़.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 दायनामुने ओग़ तनाङ ओर्युलतोरग्डाहि दहा ओर्युलतोरिन केयतोग़, केयिसि ओरिह्‌क दहा बंगरताङ कल्दर्क ईतोग़. ईसि, नना मल्स वानाह्‌जोम इव कल्दर्कने मीट दंदा कीम्ह्‌टु इनजोर, वेहच अतोग़.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “मति नाटेना दुस्रोर लोकुर ओन विरुद कींदुर. अदिह्‌क वेग़ मावा नडुम राजेम केमाकेग़ इनजोर, सबेट्क बेरोग़ राजानगा, कबुरतोरिन ओना पयाह लोहतोर.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 पया ओग़ राजाल आसि मल्स वातोग़. वासि, नना बंगरताङ कल्दर्क ईस मतन, ओरु दंदा कीसि, बेचोक कमय कीतोर इनजोर ऊळलाहि, ओरिन केय वेहतोग़.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 पया मुनेतोग़ ओर्युलतोग़ वातोग़, वासि, ‘महरज! निमा ईस मतिन अद बंगरता कोताते, नना दहा बंगरताङ कल्दर्क कमय कीतन,’ इनजोर वेहतोग़.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 वेहतस्के माल्काल इतोग़, ‘बेस-नेह्‌ना कीतिन. निमा बेसतोग़ ओर्युलतोनिन! उड्ला कबळतुन नाळेह केवालेवा कीतिन. अदिनेनाह्‌क नीक दहा नाह्‌किन ताकिह कीयलाहि अदिकर ईकन,’ इतोग़.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 अद्रमलेह्‌काने दुस्रोग़ ओर्युलतोग़ वने वासि, ‘महरज! निमा ईस मतिन अद नीवा बंगरता कोतातग्डाहि, नना एयुङ बंगरताङ कल्दर्क कमय कीतन,’ इतोग़.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 इतस्के माल्काल वेन वने, ‘नीक एयुङ नाह्‌कना मुक्याल कीकन,’ इतोग़.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 पया ओसो ओर्वोग़ ओर्युलतोग़ वासि, ‘महरज! इद नीवा बंगरता कल्दर देस्तितगा गट कीस तासिस मतन.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 निमा कळक मन्कनिन आंदिन, अदिह्‌क नना नीक रेयतन. नीवा कयदे तासवदिन पेह्‌किह्‌निन, ओसो नीवा कयदे वीतवग्डाङ कोयह्‌निन,’ इतोग़.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 इतस्के माल्काल इतोग़, ‘लाग्वोग़ ओर्युलतोनिन! नीवा तोडटा वळ्ह्‌कतद पोल्‍लोतेने, नीक नेयम कीकन. नना कळक मन्कनन, नावा कयदे तासवदिन पेह्‌किह्‌नन, ओसो नावा कयदे वीतवग्डाङ कोयह्‌नन इनजोर, नीवा विचर मन्ह्‌ता.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 इतेके अद कल्दरतुन साव्करनगा बाराह्‌क तासविन? अस्के नना वासि सवयते तेंडिस मनेनन,’ इतोग़.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 ओसो एरे निच मतोरिन इतोग़, ‘अद कल्दरतुन वेनग्डाहि ऊंदिसि, दहा बंगरताङ कल्दर्कनोग़ मन्कह्‌क ईम्ह्‌ट,’ इनजोर वेहतोग़.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 वेहतस्के ओरु, ‘महरज! ओनगा दहा कल्दर्क मन्ह्‌ताङ इसि!’ इतोर.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 माल्काल इतोग़, ‘नना मीक वेहतह्‌नन, बोर-बोरु तम्क दोर्कतद सोमतुन बेस काळ्ङिह्‌तोर, ओरिह्‌क इंका ओसो दोर्कग़ा. मति बोर-बोरु अद्रम केवोर, ओरगा मनदनदिन वने, देवुळि ओयग़ा.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 मति इंजेके इगा वेग़ राजेम कीयना आयो इनजोर, बोर नाक विरुद कीतोर, ओरिन नावा मुनेह तचि हव्काट,’ इनजोर माल्काल इतोग़,” इनजोर वेहचि, येसु पीटोतुन मारिह कीतोग़.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 इव पोल्‍लोङ वेहतापया, येसु येरुसलेम दायनद अग़दे, लोकुरा मुनेह-मुनेह ताक बोटटोग़.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 अनेके जय्तुन मेटाता कचुल मतव बेत्पागे ओसो बेतनि, इव नाह्‌कना एरे एवतोर. अस्के कग़यवालोरग्डाह इर्वुरिन इद्रम वेहतोग़:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “मुनेह दिसनद नाटेनगा अन्ह्‌ट. अगा ओळियताहे, बोग़े बेस्केन उदिस अनवद गाळ्‍द पियोतुन दोहच तासतदिन ऊळकिर. अस्के तान लेहच पोस ताट.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 बोग़ाय बाराह्‌क लेहतलाह आतिर इनजोर ताल्ह्‌कतेके, ‘सामिह्‌क तेना गर्ज अरता’ इनजोर वेहाट,” इनजोर वेहच लोहतोग़.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 अस्के ओर अतोर, अतस्के येसु ओरिन बेद्रम वेहच मतोग़, अद्रमे तान दोर्किह कीतोर.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 पया अद गाळ्‍द पियोतुन लेहचोर मतोर, अस्के गाळ्‍दताङ माल्कालोर, “मीट तान बाराह्‌क लेहतलाह आतिर रा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 अस्के ओरु, “सामिह्‌क तेना गर्ज अरता दादा,” इतोर.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 पया तान येसुनगा ततोर. तचि तमा मुचिस मतव गेंदेङ, गाळ्‍द पियोता पोग़ोन वाटटोर. वाटिसि ताना पोग़ोन येसुन उदिह कीतोर.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 येसु ताना पोग़ोन उदिस पेसतोग़, अस्के (राजाल अनेके बेद्रम कीस्तोर, अद्रमलेह्‌का ओना मुनेह-मुनेह,) लोकुर अग़दगा तमा मुचिस मतव गेंदेन ताग़सोर, (ओन मान ईंदुर).
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 अद्रमे पया जय्तुन मेटातग्डाह रेगतोग़. अस्के अग़दुह्‌क अनवालोर सबेटोर कग़यवालोरु, तमा ऊळतव बामिह कीयनव कबस्किन सीता कीसि, पका जोरते केयसोर, गिर्दाते देवुळता जोहर कीया बोटटोर.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 ओर इद्रम केयतोर इतेके,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 अस्के मुडगा मतोर उय्तुर परुसिर येसुनगा वासि, “गूरु! नीवाङ कग़यवालोरिन केयमाट इनजोर केमेन कीम,” इनजोर इतोर.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 पया येसु ओरिनु, “नना मीक वेहतह्‌नन, ओकावेला वेर बार केमेन आतोर इतेके, इव अग़दग्डाङ बंडाङे केयनुङ,” इनजोर इतोग़.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 पया येसु येरुसलेम सहरता एरे एवतोग़. अस्के अद सहरतुन ऊळिस अळतोग़.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ओसो इद्रम इतोग़, “मीकु सुकम ईयनव पोल्‍लोन नेंडे मीट पुन्ज मतेके, बेस आस मनालि. मति इंजेके इसि, अव पोल्‍लोङ मीवाङ कोंडाह्‌क दिसोङ.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 मीवा कोटुलतोर इद सहरतुन सर्ने कीस, मीक तिपल कीयनुर, अस्के मीक मकलाहि जागा वने दोर्को आयग़ा, इद्रमता वेला वायग़ा.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 मीवा देवुळि पिसिह कीयलाहि वातद कगोतुन मीट पुनविर. अदिनेनाह्‌क मीवा कोटुलतोरु मीकु, मीवा सहरतुन, दुराते काल्ह्‌पनुर. ओसो गूरेतगा बंडाता पोग़ोन बंडा मनवाह पिळ्हपळ कीयनुर,” इनजोर इतोग़.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 पया येसु मंदिरतगा अतोग़, अन्जि अगा रेसातग आटुम उदतोरिन पलते पूंडलाह बोटटोग़.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 येसु ओरिन इतोग़, “देवुळता कबुरतोग़ इद्रम रासतोग़:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 अद्रमे पया येसु दिनम मंदिरतगा अन्जि काग़्हन्दोग़. पेर्मालोरु, सास्त्रमगूरुर, मुक्या मन्कलोर, वेर ओन हव्कलाह अग़ ऊळिन्दुर.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 मति सबेटोर लोकुर पका गिर्दाते, येसु वेहतनव पोल्‍लोन केंजिंदुर. अदिनेनाह्‌क ओन हव्कलाह, ओरिह्‌क अग़ दोर्को.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.