Tiago 3

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kei toko­maha koutou ki te whaka­ako, e ōku tēina, e mātau ana hoki koutou rahi ake te hē e tau ki a tātou.
1 Meus irmãos, muitos não sejam mestres, sabendo que receberemos maior condenação.
2 He maha hoki ngā mea e tapepa ai tātou katoa. Ki te kore tētahi e tapepa i te kupu, he tino tika tēnā tangata, e taea anō e ia te pa­rai­re te tinana katoa.
2 Porque todos tropeçamos muitas vezes. Se algum homem não tropeça em palavra, este é um homem perfeito, e capaz também de refrear todo o corpo.
3 Nā, ka pangā nei e tātou ngā pa­rai­re ki ngā māngai o ngā hōiho, kia rongo ai rātou ki a tātou; ā, pare­parea ana e tātou tō rātou tinana katoa.
3 Ora, nós colocamos freio nas bocas dos cavalos, para que possam nos obedecer; e dirigimos todo o seu ­corpo.
4 Whaka­aroa ngā kai­puke, ngā mea nunui rawa nei, he mea āki nei e ngā hau kaha, heoi, e pare­parea ana e te urungi nohi­nohi rawa ki te wāhi e hia­hia ai te hine­ngaro o te kai­urungi.
4 Vede também os navios que, embora sendo tão grandes, e levados por impetuosos ventos, são dirigidos com um leme bem pequeno por aquele que os governa.
5 Wai­hoki ko te arero he wāhi nohi­nohi ia, nui atu hoki tōna whaka­peha­peha.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia!
6 He kāpura anō hoki te arero, ko te ao māori o te kino; pērā tonu te arero i roto i ō tātou wāhi, poke iho i a ia te tinana katoa, ngiha ana i a ia huri noa ngā mea katoa o te tangata, he mea whakaū anō ia nā te rēinga.
6 E a língua é um fogo; um mundo de iniquidade, assim a língua está entre os nossos membros, que contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo fogo do inferno.
7 Ko ngā momo kararehe katoa hoki, ko ngā manu, ko ngā mea ngōki­ngōki, ko ngā mea i te moana, e whaka­rarata­tia ana, kua whaka­rarata­tia anō hoki i mua e te tangata.
7 Porque todos os tipos de animais, e de aves, e de serpentes, e de coisas do mar, é domado e domado pela humanidade;
8 Ko te arero ia e kore tēnā e taea e tētahi tangata te whaka­rata; he kino ia e kore e taea te pēhi, kī tonu i te wai whaka­mate.
8 mas a língua nenhum homem pode domar. É um mal indisciplinado, cheio de veneno mortal.
9 Ko tā tātou mea ia hei whaka­pai i te Atua, i te Matua; ko tā tātou mea anō ia hei kanga i ngā tāngata, i hangā kia rite ki te Atua.
9 Com ela bendizemos a Deus, e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, que foram feitos à semelhança de Deus.
10 Kotahi tonu te māngai puta ake ana i roto ko te manaaki, ko te kanga. Ehara i te pai, e ōku tēina, kia pēnei ēnei mea.
10 De uma mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que estas coisas sejam assim.
11 E pupū ake ana rānei i te puna ko te reka, ko te kawa, i roto i te poka kotahi?
11 Porventura de alguma fonte, de um mesmo local, jorram água doce e água amarga?
12 E hua rānei he ōriwa mā te piki, e ōku tēina, he piki rānei mā te wāina? E kore anō hoki e pupū ake i te wai tai he wai reka.
12 Pode a figueira, meus irmãos, carregar bagas de azeitonas, ou uma videira figos? Assim como nenhuma fonte pode produzir água salgada e doce.
13 Ko wai te tangata whaka­aro nui, te tangata mātau i roto i a koutou? Mā tōna whaka­haere pai e whaka­atu āna mahi, kei runga i te māhaki o te whaka­aro nui.
13 Quem é o homem sábio e dotado de conhecimento entre vós? Que mostre pelo seu bom comportamento as suas obras com a mansidão da sabedoria.
14 Tēnā, ko tēnei he hae nana­kia tō koutou, he totohe i roto i ō koutou ngākau, kaua e whaka­mana­mana, kaua hoki e teka ki te pono.
14 Mas, se tendes uma amarga inveja, e contenda em vossos corações, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ehara tēnei mātau­ranga i te mea e heke iho ana i runga; nō te whenua ia, nō te ngākau māori, nō te rēwera.
15 Esta sabedoria não desce do alto, mas é terrena, sensual e diabólica.
16 I te wāhi hoki e noho ai te hae me te totohe, ko reira anō te noho kino me ngā mahi hē katoa.
16 Porque onde há inveja e contenda, aí há confusão e toda a obra do mal.
17 Ko te mātau­ranga ia o runga, he mea kino­kore i te tua­tahi, muri iho he rangi­mārie, he ngā­wari, he hohoro ki te whaka­rongo, kī tonu i te mahi tohu, i ngā hua pai, kāhore āna whiri­whiringa i te tangata, kāhore ōna tini­hanga.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente pura, depois pacífica, gentil, e fácil de ser invocada, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Ā, e ruia ana ngā hua o te tika i roto i te rangi­mārie mā te hunga hohou rongo.
18 E o fruto da justiça é semeado na paz daqueles que praticam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.