Tiago 3
mri (MRI) vs ARA
1 Kei tokomaha koutou ki te whakaako, e ōku tēina, e mātau ana hoki koutou rahi ake te hē e tau ki a tātou.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 He maha hoki ngā mea e tapepa ai tātou katoa. Ki te kore tētahi e tapepa i te kupu, he tino tika tēnā tangata, e taea anō e ia te paraire te tinana katoa.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Nā, ka pangā nei e tātou ngā paraire ki ngā māngai o ngā hōiho, kia rongo ai rātou ki a tātou; ā, pareparea ana e tātou tō rātou tinana katoa.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Whakaaroa ngā kaipuke, ngā mea nunui rawa nei, he mea āki nei e ngā hau kaha, heoi, e pareparea ana e te urungi nohinohi rawa ki te wāhi e hiahia ai te hinengaro o te kaiurungi.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Waihoki ko te arero he wāhi nohinohi ia, nui atu hoki tōna whakapehapeha.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 He kāpura anō hoki te arero, ko te ao māori o te kino; pērā tonu te arero i roto i ō tātou wāhi, poke iho i a ia te tinana katoa, ngiha ana i a ia huri noa ngā mea katoa o te tangata, he mea whakaū anō ia nā te rēinga.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Ko ngā momo kararehe katoa hoki, ko ngā manu, ko ngā mea ngōkingōki, ko ngā mea i te moana, e whakararatatia ana, kua whakararatatia anō hoki i mua e te tangata.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Ko te arero ia e kore tēnā e taea e tētahi tangata te whakarata; he kino ia e kore e taea te pēhi, kī tonu i te wai whakamate.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Ko tā tātou mea ia hei whakapai i te Atua, i te Matua; ko tā tātou mea anō ia hei kanga i ngā tāngata, i hangā kia rite ki te Atua.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Kotahi tonu te māngai puta ake ana i roto ko te manaaki, ko te kanga. Ehara i te pai, e ōku tēina, kia pēnei ēnei mea.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 E pupū ake ana rānei i te puna ko te reka, ko te kawa, i roto i te poka kotahi?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 E hua rānei he ōriwa mā te piki, e ōku tēina, he piki rānei mā te wāina? E kore anō hoki e pupū ake i te wai tai he wai reka.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Ko wai te tangata whakaaro nui, te tangata mātau i roto i a koutou? Mā tōna whakahaere pai e whakaatu āna mahi, kei runga i te māhaki o te whakaaro nui.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Tēnā, ko tēnei he hae nanakia tō koutou, he totohe i roto i ō koutou ngākau, kaua e whakamanamana, kaua hoki e teka ki te pono.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Ehara tēnei mātauranga i te mea e heke iho ana i runga; nō te whenua ia, nō te ngākau māori, nō te rēwera.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 I te wāhi hoki e noho ai te hae me te totohe, ko reira anō te noho kino me ngā mahi hē katoa.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Ko te mātauranga ia o runga, he mea kinokore i te tuatahi, muri iho he rangimārie, he ngāwari, he hohoro ki te whakarongo, kī tonu i te mahi tohu, i ngā hua pai, kāhore āna whiriwhiringa i te tangata, kāhore ōna tinihanga.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Ā, e ruia ana ngā hua o te tika i roto i te rangimārie mā te hunga hohou rongo.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.