Tiago 3

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kei toko­maha koutou ki te whaka­ako, e ōku tēina, e mātau ana hoki koutou rahi ake te hē e tau ki a tātou.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 He maha hoki ngā mea e tapepa ai tātou katoa. Ki te kore tētahi e tapepa i te kupu, he tino tika tēnā tangata, e taea anō e ia te pa­rai­re te tinana katoa.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Nā, ka pangā nei e tātou ngā pa­rai­re ki ngā māngai o ngā hōiho, kia rongo ai rātou ki a tātou; ā, pare­parea ana e tātou tō rātou tinana katoa.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Whaka­aroa ngā kai­puke, ngā mea nunui rawa nei, he mea āki nei e ngā hau kaha, heoi, e pare­parea ana e te urungi nohi­nohi rawa ki te wāhi e hia­hia ai te hine­ngaro o te kai­urungi.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Wai­hoki ko te arero he wāhi nohi­nohi ia, nui atu hoki tōna whaka­peha­peha.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 He kāpura anō hoki te arero, ko te ao māori o te kino; pērā tonu te arero i roto i ō tātou wāhi, poke iho i a ia te tinana katoa, ngiha ana i a ia huri noa ngā mea katoa o te tangata, he mea whakaū anō ia nā te rēinga.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Ko ngā momo kararehe katoa hoki, ko ngā manu, ko ngā mea ngōki­ngōki, ko ngā mea i te moana, e whaka­rarata­tia ana, kua whaka­rarata­tia anō hoki i mua e te tangata.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Ko te arero ia e kore tēnā e taea e tētahi tangata te whaka­rata; he kino ia e kore e taea te pēhi, kī tonu i te wai whaka­mate.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Ko tā tātou mea ia hei whaka­pai i te Atua, i te Matua; ko tā tātou mea anō ia hei kanga i ngā tāngata, i hangā kia rite ki te Atua.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Kotahi tonu te māngai puta ake ana i roto ko te manaaki, ko te kanga. Ehara i te pai, e ōku tēina, kia pēnei ēnei mea.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 E pupū ake ana rānei i te puna ko te reka, ko te kawa, i roto i te poka kotahi?
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 E hua rānei he ōriwa mā te piki, e ōku tēina, he piki rānei mā te wāina? E kore anō hoki e pupū ake i te wai tai he wai reka.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Ko wai te tangata whaka­aro nui, te tangata mātau i roto i a koutou? Mā tōna whaka­haere pai e whaka­atu āna mahi, kei runga i te māhaki o te whaka­aro nui.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Tēnā, ko tēnei he hae nana­kia tō koutou, he totohe i roto i ō koutou ngākau, kaua e whaka­mana­mana, kaua hoki e teka ki te pono.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ehara tēnei mātau­ranga i te mea e heke iho ana i runga; nō te whenua ia, nō te ngākau māori, nō te rēwera.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 I te wāhi hoki e noho ai te hae me te totohe, ko reira anō te noho kino me ngā mahi hē katoa.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Ko te mātau­ranga ia o runga, he mea kino­kore i te tua­tahi, muri iho he rangi­mārie, he ngā­wari, he hohoro ki te whaka­rongo, kī tonu i te mahi tohu, i ngā hua pai, kāhore āna whiri­whiringa i te tangata, kāhore ōna tini­hanga.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Ā, e ruia ana ngā hua o te tika i roto i te rangi­mārie mā te hunga hohou rongo.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.