Romanos 4

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 He aha rā, ki tā tātou, te mea i riro i a Āperahama, i tō tātou tupuna i runga i te kiko­kiko?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Me­he­mea hoki nā ngā mahi i tika ai a Āperahama, he mea tāna e whaka­mana­mana ai ia; otirā, kāhore ki te Atua.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 E pēhea ana oti tā te karaipi­ture? “I whaka­pono a Āperahama ki te Atua, ā, whaka­iria ana hei tika mōna.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nā, he tangata e mahi ana, e kore e kīa te utu mōna he mea aroha noa, engari, he mea mō tāna.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Otirā, ko te tangata kāhore e mahi, engari, e whaka­pono ana ki te kai­whaka­tika i te tangata karakia­kore, ka whaka­iria tōna whaka­pono hei tika mōna.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Pērā hoki me tā Rāwiri kōrero i te manaaki ki te tangata, ka whaka­iria nei e te Atua he tika ki a ia, motu kē i ngā mahi.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 I kī ai ia,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ka hari te tangata e kore nei e whaka­iria e te Ariki he hara ki a ia.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 E kōrero­tia ana rānei tēnei hari­nga mō te kotinga, mō te kotinga­kore anō rānei? E mea ana hoki tātou, “I whaka­iria tōna whaka­pono hei tika mō Āperahama.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 He pēhea rā te whaka­iri­nga? I a ia i te kotinga, i te kotinga­kore rānei? He teka i a ia i te kotinga, engari, i te kotinga­kore,
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 ā, riro ana i a ia te kotinga hei tohu, hei hīri mō te tika o tōna whaka­pono, i a ia i te kotinga­kore. Kia waiho ai ia hei matua ki te hunga katoa e whaka­pono ana, ahakoa kāhore rātou i kotia, kia whaka­iria ai te tika ki a rātou;
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 hei matua anō mō te kotinga ki te hunga ehara i te mea nō te kotinga anake, engari, e takahi ana hoki i runga i ngā tapuae o taua whaka­pono o tō tātou matua, o Āperahama, i a ia kāhore anō i kotia.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ehara i te mea i nā runga mai i te ture te kupu ki a Āperahama rātou ko ōna uri mō te ao ka riro i a ia; engari, i nā runga mai i te tika o te whaka­pono.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Me­he­mea hoki ka riro i te hunga ture, kua tikanga­kore te whaka­pono, kua taka te kupu whaka­ari.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Ko tā te ture hoki e mahi ai, he riri; engari, ki te kāhore he ture, kāhore hoki he hara.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Koia i nā roto­tia ai i te whaka­pono, kia waiho ai mā te aroha noa; kia ū ai te kupu whaka­ari ki te whānau katoa; ehara i te mea ki tō te ture anake, engari, ki tō te whaka­pono anō o Āperahama, ko ia nei hoki te matua o tātou katoa,
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 ko te mea hoki ia i tuhi­tuhia, “Kua waiho koe e ahau hei matua ki ngā iwi maha,” he matua i te aro­aro o tāna i whaka­pono ai, arā o te Atua, e whaka­ora nei i ngā tū­pā­paku, e karanga nei i ngā mea kua kāhore me te mea kei konei nei anō.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ahakoa kāhore he rawa, ū tonu tōna mā­nako­nako ki a ia, kia meinga ai ia hei matua mō ngā iwi maha, pērā me te mea i kōrero­tia, “Ka pēnei tāu whānau.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Kīhai anō i ngoi­kore tōna whaka­pono, i mahara iho ia ki tōna tinana, he pēnei me te mea kua tū­pā­paku­tia, wāhi iti hoki kua kotahi rau ōna tau, ki te tū­pā­paku­tanga hoki o te kōpū o Hera.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Āe, i ti­tiro ia ki te kupu whaka­ari a te Atua, kīhai ia i rua­rua i runga i te whaka­pono kore, engari, ka kaha tonu tōna whaka­pono, me te whaka­korōria ki te Atua.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Ū tonu hoki tōna whaka­aro e taea e ia te mea tāna i kōrero ai.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Koia hoki “I whaka­iria ai ki a ia hei tika.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Otirā, ehara i te mea he whaka­aro ki a ia anake i tuhi­tuhia ai taua whaka­iri­nga ki a ia;
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 engari, he whaka­aro ki a tātou anō hoki; ka whaka­iria ki a tātou e whaka­pono nei ki te kai­whaka­ara i a Īhu, i tō tātou Ariki, i te hunga mate.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 I tukua nei mō ō tātou hē, i whaka­ara­hia mō tātou kia whaka­tikaia.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.