Romanos 1

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā Paora, nā te pono­nga a Īhu Karaiti, i karanga­tia hei āpō­toro, i motu­hia ki te rongo­pai a te Atua,
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 i kōrero­tia rā e ia i mua, arā e āna poro­piti i roto i ngā karaipi­ture tapu,
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 mō tāna Tama, i whānau nei he uri nō Rāwiri, nō te wāhi ki te kiko­kiko;
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 i whaka­pua­kina mai nei ko te Tama a te Atua i runga i te kaha, i runga i tā te Wairua o te tapu, i te mea ka whaka­ara­hia i te hunga mate; arā a Īhu Karaiti, tō tātou Ariki.
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Nāna nei mātou i whi­whi ai ki te aroha noa, ki te mahi āpō­toro, kia ngohe­ngohe ai, kia whaka­pono ai ngā iwi katoa, hei mea mō tōna ingoa.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 Nō rātou nei hoki koutou, he mea karanga hei hunga mō Īhu Karaiti.
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 Ki te hunga katoa i Roma, e aroha­ina nei e te Atua, ka oti nei te karanga hei hunga tapu.
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Ko tāku mea tua­tahi, he whaka­whetai ki tōku Atua i roto i a Īhu Karaiti mō koutou katoa, nō te mea e kōrero­tia ana tō koutou whaka­pono i te ao katoa.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 Ko te Atua, e mahi nei tōku wairua ki a ia i roto i te rongo­pai o tāna Tama, hei kai­whaka­atu mōku, mō te mau tonu o tāku whaka­hua­hua i a koutou, ā, i āku karakia­tanga i ngā wā katoa,
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 e īnoi ana me kore e pai te Atua kia whaka­tikaia tāku haere atu ki a koutou.
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 Nui atu hoki tōku hia­hia kia kite i a koutou, kia whaka­whi­whi ai ahau i a koutou ki tētahi mea hōmai, he mea wairua, kia whaka­ūngia ai koutou;
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 arā, kia ora ngā­tahi ō tātou ngākau, tōku i tō koutou whaka­pono, ō koutou i tōku.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 Nā, e kore ahau e pai, e ōku tēina kia ngaro i a koutou te maha o āku mea­tanga kia haere atu ki a koutou, heoi, āraia mai ana ahau, ā, mohoa noa nei, kia whi­whi ai ahau ki tētahi hua i roto i a koutou hoki, kia pērā me te mea i ērā atu tauiwi.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 He nama kei runga i ahau nā ngā Kariki, ā, nā ngā tau­tangata, nā te hunga mōhio, ā, nā te hunga whaka­aro­kore.
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 Nā reira, e ngākau nui ana ahau kia whaka­paua tāku ki te kauwhau hoki i te rongo­pai ki a koutou i Roma.
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Kāhore hoki ōku whaka­mā ki te rongo­pai; ko te kaha hoki ia o te Atua hei whaka­ora mō ngā tāngata katoa e whaka­pono ana; mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Ā, kei reira e whaka­kitea ana tā te Atua tika, he mea nō te whaka­pono ki te whaka­pono; kua oti nei hoki te tuhi­tuhi, “Mā te whaka­pono e ora ai te tangata tika.”
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 E whaka­kitea iho ana hoki i te rangi tō te Atua riri ki ngā karakia­kore­tanga katoa, ki ngā hē o ngā tāngata e pēhi ana i te pono i runga i te hē.
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 Kei roto nei i a rātou e mārama ana ngā mea o te Atua e taea te mōhio; kua whaka­mārama­tia hoki e te Atua ki a rātou.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 E kitea nuitia ana hoki ngā mea ōna, kāhore nei i kitea, nō te hanga­nga iho rā o te ao, e mōhio­tia ana ki ngā mea i hangā, arā tōna kaha mau tonu, me tōna atua­tanga; kia kore ai he kupu whaka­hoki mā rātou.
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 I a rātou hoki e mātau ana ki te Atua, kīhai rātou i whaka­korōria i a ia hei Atua, kīhai hoki i whaka­whetai; heoi, kua kūware ō rātou whaka­aro, ā, whaka­pōuri­tia ana tō rātou ngākau pōhēhē.
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 I a rātou e mea ana he mōhio rātou, nā, ka wai­rangi,
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 ā, whaka­putaia kētia ake te korōria o te Atua e kore nei e pirau, kia rite ki te āhua o te tangata pirau noa, o ngā manu hoki, o ngā kararehe wae­wae whā, o ngā mea ngōki­ngōki.
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki te mahi poke, i runga i ngā hia­hia o ō rātou ngākau, kia whaka­tūtūā­tia iho ai ō rātou tinana e rātou anō, tō tētahi e tētahi;
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 i te mea kua whaka­whiti rātou i tō te Atua pono mō te teka, ā, kara­kia ana, mahi ana ki te mea hanga, kapea ake te Kai­hanga, ko ia nei te whaka­pai­ngia ake ake. Āmine.
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki ngā hia­hia tūtūā. Ko ā rātou wāhine hoki, mahue ake i a rātou te tikanga māori, kei te ngau kē noa atu.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Me ngā tāne anō, whaka­rērea ake e rātou te tikanga māori ki te wahine, ānō he ahi te kānga o tō rātou hia­hia ki a rātou anō; ngā tāne ki ngā tāne, mahi ai i te mea whaka­mā, me te whi­whi anō ki te utu e rite ana mō tō rātou ngau­nga kētanga.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Ā, i a rātou kīhai nei i pai kia mau tonu te Atua ki ō rātou mahara, tukua ana rātou e te Atua ki te hine­ngaro hē kia mahia ngā mea kāhore e tau kia mahia.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Kī tonu rātou i ngā mahi hē katoa, i te kino, i te apo, i te mauā­hara; whawhao rawa i te hae, i te kōhuru, i te totohe, i te hīanga, i te whanokē; he hunga kō­humu­humu,
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 he hunga ngau­tuarā, kino ki te Atua, he hunga whaka­hīhī, whaka­kake, whaka­peha­peha, he kai­tito i ngā mea kino. E turi ana ki ngā mātua,
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 kāhore ō rātou mātau­ranga, he hunga kupu taka, kāhore nei he aroha, kāhore e tohu tangata.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Ahakoa e mātau ana anō rātou ki tā te Atua tikanga, he tika te mate mō ngā kai­mahi i ēnei mea, heoi, ka mahi tonu rātou i aua mea me te whaka­ae hoki ki te hunga e pērā ana te mahi.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.