Romanos 1

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā Paora, nā te pono­nga a Īhu Karaiti, i karanga­tia hei āpō­toro, i motu­hia ki te rongo­pai a te Atua,
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para apóstolo, separado para o evangelho de Deus.
2 i kōrero­tia rā e ia i mua, arā e āna poro­piti i roto i ngā karaipi­ture tapu,
2 O qual antes prometeu pelos seus profetas nas santas escrituras,
3 mō tāna Tama, i whānau nei he uri nō Rāwiri, nō te wāhi ki te kiko­kiko;
3 Acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne,
4 i whaka­pua­kina mai nei ko te Tama a te Atua i runga i te kaha, i runga i tā te Wairua o te tapu, i te mea ka whaka­ara­hia i te hunga mate; arā a Īhu Karaiti, tō tātou Ariki.
4 Declarado Filho de Deus em poder, segundo o Espírito de santificação, pela ressurreição dentre os mortos, Jesus Cristo, nosso Senhor,
5 Nāna nei mātou i whi­whi ai ki te aroha noa, ki te mahi āpō­toro, kia ngohe­ngohe ai, kia whaka­pono ai ngā iwi katoa, hei mea mō tōna ingoa.
5 Pelo qual recebemos a graça e o apostolado, para a obediência da fé entre todas as gentes pelo seu nome,
6 Nō rātou nei hoki koutou, he mea karanga hei hunga mō Īhu Karaiti.
6 Entre as quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo.
7 Ki te hunga katoa i Roma, e aroha­ina nei e te Atua, ka oti nei te karanga hei hunga tapu.
7 A todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados santos: Graça e paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Ko tāku mea tua­tahi, he whaka­whetai ki tōku Atua i roto i a Īhu Karaiti mō koutou katoa, nō te mea e kōrero­tia ana tō koutou whaka­pono i te ao katoa.
8 Primeiramente dou graças ao meu Deus por Jesus Cristo, acerca de vós todos, porque em todo o mundo é anunciada a vossa fé.
9 Ko te Atua, e mahi nei tōku wairua ki a ia i roto i te rongo­pai o tāna Tama, hei kai­whaka­atu mōku, mō te mau tonu o tāku whaka­hua­hua i a koutou, ā, i āku karakia­tanga i ngā wā katoa,
9 Porque Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós,
10 e īnoi ana me kore e pai te Atua kia whaka­tikaia tāku haere atu ki a koutou.
10 Pedindo sempre em minhas orações que nalgum tempo, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião de ir ter convosco.
11 Nui atu hoki tōku hia­hia kia kite i a koutou, kia whaka­whi­whi ai ahau i a koutou ki tētahi mea hōmai, he mea wairua, kia whaka­ūngia ai koutou;
11 Porque desejo ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais confortados;
12 arā, kia ora ngā­tahi ō tātou ngākau, tōku i tō koutou whaka­pono, ō koutou i tōku.
12 Isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado pela fé mútua, assim vossa como minha.
13 Nā, e kore ahau e pai, e ōku tēina kia ngaro i a koutou te maha o āku mea­tanga kia haere atu ki a koutou, heoi, āraia mai ana ahau, ā, mohoa noa nei, kia whi­whi ai ahau ki tētahi hua i roto i a koutou hoki, kia pērā me te mea i ērā atu tauiwi.
13 Não quero, porém, irmãos, que ignoreis que muitas vezes propus ir ter convosco (mas até agora tenho sido impedido) para também ter entre vós algum fruto, como também entre os demais gentios.
14 He nama kei runga i ahau nā ngā Kariki, ā, nā ngā tau­tangata, nā te hunga mōhio, ā, nā te hunga whaka­aro­kore.
14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes.
15 Nā reira, e ngākau nui ana ahau kia whaka­paua tāku ki te kauwhau hoki i te rongo­pai ki a koutou i Roma.
15 E assim, quanto está em mim, estou pronto para também vos anunciar o evangelho, a vós que estais em Roma.
16 Kāhore hoki ōku whaka­mā ki te rongo­pai; ko te kaha hoki ia o te Atua hei whaka­ora mō ngā tāngata katoa e whaka­pono ana; mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki.
16 Porque não me envergonho do evangelho de Cristo, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 Ā, kei reira e whaka­kitea ana tā te Atua tika, he mea nō te whaka­pono ki te whaka­pono; kua oti nei hoki te tuhi­tuhi, “Mā te whaka­pono e ora ai te tangata tika.”
17 Porque nele se descobre a justiça de Deus de fé em fé, como está escrito: Mas o justo viverá pela fé.
18 E whaka­kitea iho ana hoki i te rangi tō te Atua riri ki ngā karakia­kore­tanga katoa, ki ngā hē o ngā tāngata e pēhi ana i te pono i runga i te hē.
18 Porque do céu se manifesta a ira de Deus sobre toda a impiedade e injustiça dos homens, que detêm a verdade em injustiça.
19 Kei roto nei i a rātou e mārama ana ngā mea o te Atua e taea te mōhio; kua whaka­mārama­tia hoki e te Atua ki a rātou.
19 Porquanto o que de Deus se pode conhecer neles se manifesta, porque Deus lho manifestou.
20 E kitea nuitia ana hoki ngā mea ōna, kāhore nei i kitea, nō te hanga­nga iho rā o te ao, e mōhio­tia ana ki ngā mea i hangā, arā tōna kaha mau tonu, me tōna atua­tanga; kia kore ai he kupu whaka­hoki mā rātou.
20 Porque as suas coisas invisíveis, desde a criação do mundo, tanto o seu eterno poder, como a sua divindade, se entendem, e claramente se vêem pelas coisas que estão criadas, para que eles fiquem inescusáveis;
21 I a rātou hoki e mātau ana ki te Atua, kīhai rātou i whaka­korōria i a ia hei Atua, kīhai hoki i whaka­whetai; heoi, kua kūware ō rātou whaka­aro, ā, whaka­pōuri­tia ana tō rātou ngākau pōhēhē.
21 Porquanto, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes em seus discursos se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 I a rātou e mea ana he mōhio rātou, nā, ka wai­rangi,
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se loucos.
23 ā, whaka­putaia kētia ake te korōria o te Atua e kore nei e pirau, kia rite ki te āhua o te tangata pirau noa, o ngā manu hoki, o ngā kararehe wae­wae whā, o ngā mea ngōki­ngōki.
23 E mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki te mahi poke, i runga i ngā hia­hia o ō rātou ngākau, kia whaka­tūtūā­tia iho ai ō rātou tinana e rātou anō, tō tētahi e tētahi;
24 Por isso também Deus os entregou às concupiscências de seus corações, à imundícia, para desonrarem seus corpos entre si;
25 i te mea kua whaka­whiti rātou i tō te Atua pono mō te teka, ā, kara­kia ana, mahi ana ki te mea hanga, kapea ake te Kai­hanga, ko ia nei te whaka­pai­ngia ake ake. Āmine.
25 Pois mudaram a verdade de Deus em mentira, e honraram e serviram mais a criatura do que o Criador, que é bendito eternamente. Amém.
26 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki ngā hia­hia tūtūā. Ko ā rātou wāhine hoki, mahue ake i a rātou te tikanga māori, kei te ngau kē noa atu.
26 Por isso Deus os abandonou às paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural, no contrário à natureza.
27 Me ngā tāne anō, whaka­rērea ake e rātou te tikanga māori ki te wahine, ānō he ahi te kānga o tō rātou hia­hia ki a rātou anō; ngā tāne ki ngā tāne, mahi ai i te mea whaka­mā, me te whi­whi anō ki te utu e rite ana mō tō rātou ngau­nga kētanga.
27 E, semelhantemente, também os homens, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para com os outros, homens com homens, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a recompensa que convinha ao seu erro.
28 Ā, i a rātou kīhai nei i pai kia mau tonu te Atua ki ō rātou mahara, tukua ana rātou e te Atua ki te hine­ngaro hē kia mahia ngā mea kāhore e tau kia mahia.
28 E, como eles não se importaram de ter conhecimento de Deus, assim Deus os entregou a um sentimento perverso, para fazerem coisas que não convêm;
29 Kī tonu rātou i ngā mahi hē katoa, i te kino, i te apo, i te mauā­hara; whawhao rawa i te hae, i te kōhuru, i te totohe, i te hīanga, i te whanokē; he hunga kō­humu­humu,
29 Estando cheios de toda a iniqüidade, fornicação, malícia, avareza, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade;
30 he hunga ngau­tuarā, kino ki te Atua, he hunga whaka­hīhī, whaka­kake, whaka­peha­peha, he kai­tito i ngā mea kino. E turi ana ki ngā mātua,
30 Sendo murmuradores, detratores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes aos pais e às mães;
31 kāhore ō rātou mātau­ranga, he hunga kupu taka, kāhore nei he aroha, kāhore e tohu tangata.
31 Néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, irreconciliáveis, sem misericórdia;
32 Ahakoa e mātau ana anō rātou ki tā te Atua tikanga, he tika te mate mō ngā kai­mahi i ēnei mea, heoi, ka mahi tonu rātou i aua mea me te whaka­ae hoki ki te hunga e pērā ana te mahi.
32 Os quais, conhecendo o juízo de Deus (que são dignos de morte os que tais coisas praticam), não somente as fazem, mas também consentem aos que as fazem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.