Romanos 1

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā Paora, nā te pono­nga a Īhu Karaiti, i karanga­tia hei āpō­toro, i motu­hia ki te rongo­pai a te Atua,
1 Paulo, servo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 i kōrero­tia rā e ia i mua, arā e āna poro­piti i roto i ngā karaipi­ture tapu,
2 que ele, no passado, prometeu por meio dos seus profetas nas Escrituras Sagradas.
3 mō tāna Tama, i whānau nei he uri nō Rāwiri, nō te wāhi ki te kiko­kiko;
3 Este evangelho diz respeito a seu Filho, o qual, segundo a carne, veio da descendência de Davi
4 i whaka­pua­kina mai nei ko te Tama a te Atua i runga i te kaha, i runga i tā te Wairua o te tapu, i te mea ka whaka­ara­hia i te hunga mate; arā a Īhu Karaiti, tō tātou Ariki.
4 e foi designado Filho de Deus com poder, segundo o Espírito de santidade, pela ressurreição dos mortos, a saber, Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Nāna nei mātou i whi­whi ai ki te aroha noa, ki te mahi āpō­toro, kia ngohe­ngohe ai, kia whaka­pono ai ngā iwi katoa, hei mea mō tōna ingoa.
5 Por meio dele viemos a receber graça e apostolado por amor do seu nome, para a obediência da fé, entre todos os gentios.
6 Nō rātou nei hoki koutou, he mea karanga hei hunga mō Īhu Karaiti.
6 Entre esses se encontram também vocês que foram chamados para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Ki te hunga katoa i Roma, e aroha­ina nei e te Atua, ka oti nei te karanga hei hunga tapu.
7 A todos os amados de Deus que estão em Roma, chamados para ser santos. Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
8 Ko tāku mea tua­tahi, he whaka­whetai ki tōku Atua i roto i a Īhu Karaiti mō koutou katoa, nō te mea e kōrero­tia ana tō koutou whaka­pono i te ao katoa.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo, dou graças ao meu Deus por todos vocês, porque a fé que vocês têm é proclamada no mundo inteiro.
9 Ko te Atua, e mahi nei tōku wairua ki a ia i roto i te rongo­pai o tāna Tama, hei kai­whaka­atu mōku, mō te mau tonu o tāku whaka­hua­hua i a koutou, ā, i āku karakia­tanga i ngā wā katoa,
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como nunca deixo de fazer menção de vocês
10 e īnoi ana me kore e pai te Atua kia whaka­tikaia tāku haere atu ki a koutou.
10 em todas as minhas orações, pedindo que, em algum momento, pela vontade de Deus, surja uma oportunidade de visitá-los.
11 Nui atu hoki tōku hia­hia kia kite i a koutou, kia whaka­whi­whi ai ahau i a koutou ki tētahi mea hōmai, he mea wairua, kia whaka­ūngia ai koutou;
11 Porque desejo muito vê-los, a fim de repartir com vocês algum dom espiritual, para que vocês sejam fortalecidos,
12 arā, kia ora ngā­tahi ō tātou ngākau, tōku i tō koutou whaka­pono, ō koutou i tōku.
12 isto é, para que nos consolemos uns aos outros por meio da fé mútua: a de vocês e a minha.
13 Nā, e kore ahau e pai, e ōku tēina kia ngaro i a koutou te maha o āku mea­tanga kia haere atu ki a koutou, heoi, āraia mai ana ahau, ā, mohoa noa nei, kia whi­whi ai ahau ki tētahi hua i roto i a koutou hoki, kia pērā me te mea i ērā atu tauiwi.
13 Quero que vocês saibam, irmãos, que muitas vezes me propus a ir visitá-los — no que tenho sido, até agora, impedido —, para conseguir algum fruto igualmente entre vocês, assim como também tenho conseguido entre os outros gentios.
14 He nama kei runga i ahau nā ngā Kariki, ā, nā ngā tau­tangata, nā te hunga mōhio, ā, nā te hunga whaka­aro­kore.
14 Pois sou devedor tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a insensatos.
15 Nā reira, e ngākau nui ana ahau kia whaka­paua tāku ki te kauwhau hoki i te rongo­pai ki a koutou i Roma.
15 Por isso, quanto a mim, estou pronto a anunciar o evangelho também a vocês que estão em Roma.
16 Kāhore hoki ōku whaka­mā ki te rongo­pai; ko te kaha hoki ia o te Atua hei whaka­ora mō ngā tāngata katoa e whaka­pono ana; mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki.
16 Pois não me envergonho do evangelho, porque é o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê, primeiro do judeu e também do grego.
17 Ā, kei reira e whaka­kitea ana tā te Atua tika, he mea nō te whaka­pono ki te whaka­pono; kua oti nei hoki te tuhi­tuhi, “Mā te whaka­pono e ora ai te tangata tika.”
17 Porque a justiça de Deus se revela no evangelho, de fé em fé, como está escrito: “O justo viverá por fé.”
18 E whaka­kitea iho ana hoki i te rangi tō te Atua riri ki ngā karakia­kore­tanga katoa, ki ngā hē o ngā tāngata e pēhi ana i te pono i runga i te hē.
18 A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e injustiça dos seres humanos que, por meio da sua injustiça, suprimem a verdade.
19 Kei roto nei i a rātou e mārama ana ngā mea o te Atua e taea te mōhio; kua whaka­mārama­tia hoki e te Atua ki a rātou.
19 Pois o que se pode conhecer a respeito de Deus é manifesto entre eles, porque Deus lhes manifestou.
20 E kitea nuitia ana hoki ngā mea ōna, kāhore nei i kitea, nō te hanga­nga iho rā o te ao, e mōhio­tia ana ki ngā mea i hangā, arā tōna kaha mau tonu, me tōna atua­tanga; kia kore ai he kupu whaka­hoki mā rātou.
20 Porque os atributos invisíveis de Deus, isto é, o seu eterno poder e a sua divindade, claramente se reconhecem, desde a criação do mundo, sendo percebidos por meio das coisas que Deus fez. Por isso, os seres humanos são indesculpáveis.
21 I a rātou hoki e mātau ana ki te Atua, kīhai rātou i whaka­korōria i a ia hei Atua, kīhai hoki i whaka­whetai; heoi, kua kūware ō rātou whaka­aro, ā, whaka­pōuri­tia ana tō rātou ngākau pōhēhē.
21 Porque, tendo conhecimento de Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, se tornaram nulos em seus próprios raciocínios, e o coração insensato deles se obscureceu.
22 I a rātou e mea ana he mōhio rātou, nā, ka wai­rangi,
22 Dizendo que eram sábios, se tornaram tolos
23 ā, whaka­putaia kētia ake te korōria o te Atua e kore nei e pirau, kia rite ki te āhua o te tangata pirau noa, o ngā manu hoki, o ngā kararehe wae­wae whā, o ngā mea ngōki­ngōki.
23 e trocaram a glória do Deus incorruptível por imagens semelhantes ao ser humano corruptível, às aves, aos quadrúpedes e aos répteis.
24 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki te mahi poke, i runga i ngā hia­hia o ō rātou ngākau, kia whaka­tūtūā­tia iho ai ō rātou tinana e rātou anō, tō tētahi e tētahi;
24 Por isso, Deus os entregou à impureza, pelos desejos do coração deles, para desonrarem o seu corpo entre si.
25 i te mea kua whaka­whiti rātou i tō te Atua pono mō te teka, ā, kara­kia ana, mahi ana ki te mea hanga, kapea ake te Kai­hanga, ko ia nei te whaka­pai­ngia ake ake. Āmine.
25 Eles trocaram a verdade de Deus pela mentira, adorando e servindo a criatura em lugar do Criador, o qual é bendito para sempre. Amém!
26 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki ngā hia­hia tūtūā. Ko ā rātou wāhine hoki, mahue ake i a rātou te tikanga māori, kei te ngau kē noa atu.
26 Por causa disso, Deus os entregou a paixões vergonhosas. Porque até as mulheres trocaram o modo natural das relações íntimas por outro, contrário à natureza.
27 Me ngā tāne anō, whaka­rērea ake e rātou te tikanga māori ki te wahine, ānō he ahi te kānga o tō rātou hia­hia ki a rātou anō; ngā tāne ki ngā tāne, mahi ai i te mea whaka­mā, me te whi­whi anō ki te utu e rite ana mō tō rātou ngau­nga kētanga.
27 Da mesma forma, também os homens, deixando o contato natural da mulher, se inflamaram mutuamente em sua sensualidade, cometendo indecência, homens com homens, e recebendo, em si mesmos, a merecida punição do seu erro.
28 Ā, i a rātou kīhai nei i pai kia mau tonu te Atua ki ō rātou mahara, tukua ana rātou e te Atua ki te hine­ngaro hē kia mahia ngā mea kāhore e tau kia mahia.
28 E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a um modo de pensar reprovável, para praticarem coisas que não convêm.
29 Kī tonu rātou i ngā mahi hē katoa, i te kino, i te apo, i te mauā­hara; whawhao rawa i te hae, i te kōhuru, i te totohe, i te hīanga, i te whanokē; he hunga kō­humu­humu,
29 Estão cheios de todo tipo de injustiça, perversidade, avareza e maldade. Estão cheios de inveja, homicídio, discórdia, engano e malícia. São difamadores,
30 he hunga ngau­tuarā, kino ki te Atua, he hunga whaka­hīhī, whaka­kake, whaka­peha­peha, he kai­tito i ngā mea kino. E turi ana ki ngā mātua,
30 caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, arrogantes, orgulhosos, inventores de males, desobedientes aos pais,
31 kāhore ō rātou mātau­ranga, he hunga kupu taka, kāhore nei he aroha, kāhore e tohu tangata.
31 insensatos, desleais, sem afeição natural e sem misericórdia.
32 Ahakoa e mātau ana anō rātou ki tā te Atua tikanga, he tika te mate mō ngā kai­mahi i ēnei mea, heoi, ka mahi tonu rātou i aua mea me te whaka­ae hoki ki te hunga e pērā ana te mahi.
32 Embora conheçam a sentença de Deus, de que os que praticam tais coisas são passíveis de morte, eles não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.