Marcos 14

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā, kia rua ake ngā rā ko te Kape­nga me te Hākari o te Taro Rēwenakore. Nā, ka rapu ngā tohu­nga nui me ngā kara­ipi i tētahi tini­hanga e mau ai ia, e whaka­matea ai.
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 I mea hoki rātou, “Kauaka i te hākari, kei nga­ngau te iwi.”
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Ā, i a ia i Petani i te whare o Haimona repera, i a ia anō e noho ana ka haere mai tētahi wahine me tētahi pouaka kōhatu, kī tonu i te hinu kakara, he tino nara, he mea utu nui; ā, wāhia ana e ia te pouaka kōhatu, ringi­hia ana ki tōna māte­nga.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 I riri anō ētahi i roto i a rātou, i mea, “Hei aha tēnei mau­mau o te hinu kakara?
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 Maha atu hoki i te toru rau ngā pene te utu me i hokona tēnei hinu, nā, ka hoatu ki te hunga rawa­kore.” Nā, ka amu­amu rātou ki a ia.
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Ka mea atu a Īhu, “Waiho atu ū āna! He aha tā koutou e whaka­pā­wera­wera nā i a ia? He mahi pai tāna i mea nei ki ahau.
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Kei a koutou tonu hoki te hunga rawa­kore i ngā wā katoa, hei ata­whai­tanga hoki rātou mā koutou i ngā wā e pai ai koutou; e kore ia ahau e noho tonu ki a koutou.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Kua mahia e ia te mea e taea e ia; kua whaka­wahia e ia i mua nei tōku tinana mō te tanu­manga.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ngā wāhi katoa o te ao e kauwhau­tia ai tēnei rongo­pai, ka kōrero­tia anō tā tēnei wahine i mea ai, hei whaka­mahara ki a ia.”
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Nā, ka haere a Hūrā Ikariote, tētahi o te tekau mā rua, ki ngā tohu­nga nui, ki te tuku i a ia ki a rātou.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Ā, nō ka rongo rātou, ka hari, ka whaka­ae kia hoatu he moni māna. Nā, ka rapu ia ki te wā pai e tukua ai ia.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Ā, i te rā tua­tahi o te Taro Rēwenakore, i te wā e patua ai te Kape­nga, ka mea āna ākonga ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia haere mātou ki te taka, kia kai ai koe i te Kape­nga?”
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Nā, ka tonoa e ia toko­rua o āna ākonga, ka mea ki a rāua, “Haere ki te pā, ā, ka tūtaki mai ki a kōrua he tangata e mau ana i te tahā wai. Haere i muri i a ia.
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 Ā, ka mea ki te tangata o te whare e tomo ai ia, ‘E mea ana te Kai­whaka­ako, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kape­nga?” ’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Ā, māna tonu e whaka­atu ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whā­riki, te whaka­pai. Hei reira taka ai mā tātou.”
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Nā, haere ana āna ākonga, ā, nō te taenga ki te pā, ka kite i tāna i kōrero ai ki a rāua; ā, takā ana e rāua te Kape­nga.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 Ā, nō ka ahi­ahi, ka haere atu ia me te tekau mā rua.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 I a rātou e noho ana, e kai ana, ka mea a Īhu, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko tētahi o koutou, kei tōku taha nei e kai ana, māna ahau e tuku.”
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Nā, ka pā te pōuri ki a rātou, ka kī taki­tahi ki a ia, “Ko ahau koia?”
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko tētahi o te tekau mā rua, ko ia e tou­tou tahi nei māua ki te rīhi.
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 E haere ana te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i tuhi­tuhia mōna; otiia, auē te mate mō te tangata e tukua ai te Tama a te tangata! He mea pai kē mō taua tangata me i kaua ia e whānau.”
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Ā, i a rātou e kai ana, ka mau ia ki te taro, ā, ka mutu te whaka­pai, ka whawhati, nā, ka hoatu ki a rātou, ka mea, “Tango­hia, kainga: ko tōku tinana tēnei.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Nā, ka mau ia ki te kapu, ā, ka mutu te whaka­whetai, ka hoatu ki a rātou; ā, ka inumia e rātou katoa.
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Ā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ōku toto ēnei, ko ō te kawe­nata hou, e whaka­hekea ana mō te tini.
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 He pono tāku e mea nei ki a koutou, E kore ahau e inu atu anō i te hua o te wāina, kia taea rā anō taua rā e inumia houtia ai e ahau i te ranga­tira­tanga o te Atua.”
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Ā, nō ka mutu tā rātou hīmene, ka haere rātou ki Maunga Ōriwa.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Kātahi a Īhu ka mea ki a rātou, “Ko koutou katoa nā ka hē. Kua oti hoki te tuhi­tuhi, ‘Ka patua e ahau te hēpara, ā, ko ngā hipi ka whaka­marara­tia.’
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Otirā, muri iho i tōku aranga, ka haere ahau i mua i a koutou ki Kariri.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Nā, ka mea a Pita ki a ia, “Ahakoa hē te katoa, ko ahau e kore!”
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Ā, ka mea a Īhu ki a ia, “He pono tāku e mea nei ki a koe, ko ākua­nei, i tēnei pō anō, i te mea kāhore anō kia rua ngā tangi­hanga o te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kore­nga i ahau.”
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Kātahi, ka tino ārita rawa tāna mea­tanga atu, “Ahakoa kua takoto te tikanga kia mate tahi au me koe, e kore ahau e whaka­kāhore i a koe.”
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Ā, ka tae rātou ki tētahi wāhi, e huaina ana ko Kehemane. Nā, ka mea atu ia ki āna ākonga, “Hei konei koutou noho ai, kia īnoi ahau.”
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Nā, ka mau ia ki a Pita rātou ko Hēmi, ko Hoani, ā, ka tīmata te koera, te tū­mata­te­nga;
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 nā, ka mea ia ki a rātou, “Kei te tino pēhia tōku wairua e te pōuri, tata pū ki te mate; noho iho koutou i konei, kia mata­ara.”
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Nā, ka haere ia ki pahaki tata atu, ka hinga ki te whenua, ka īnoi, me kāhore e āhei kia pahemo atu tēnei hāora i a ia.
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Ā, ka mea ia, “E Apa, e Pā, ka taea e koe ngā mea katoa; tango­hia atu tēnei kapu i ahau. Otiia, kaua e waiho i tāku e pai ai, engari, i tāu.”
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Nā, ka haere ia, ka roko­hanga atu e moe ana rātou, ā, ka mea ia ki a Pita, “E Haimona, kei te moe ia koe? E kore rānei e taea e koe te mata­ara kia kotahi hāora?
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 Kia mata­ara, me te īnoi, kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga. Kei te hihiko te wairua, ko te kiko­kiko ia kei te ngoi­kore.”
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Nā, ka haere atu anō ia, ka īnoi, me te whaka­hua i aua kupu anō.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Nā, ka hoki mai anō ia, ka roko­hanga e moe ana rātou, he nui hoki te tai­maha o ō rātou kanohi; ā, kīhai rātou i mātau ki tā rātou e whaka­hoki ai ki a ia.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Nā, haere ana anō ia, ko te toru o ngā haere­nga, ka mea ki a rātou, “E moe rā, whaka­tā i a koutou? Heoi rā, kua taea te hāora; nā, ka tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o te hunga hara.
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ma­ranga, ka haere tātou; nā, ka tata te kai­tuku i ahau.”
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Nā, ina­mata, i a ia tonu e kōrero ana, kua puta a Hūrā, tētahi o te tekau mā rua, me te tini o te tangata, me ngā hoari, me ngā patu, i ahu mai i ngā tohu­nga nui, i ngā kara­ipi, i ngā kaumātua.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Nā, kua oti tētahi tohu te whaka­rite ki a rātou e tōna kai­tuku; i mea ia, “Ko tāku tangata e kihi ai, ko ia tērā; hopu­kina, kia mau te ārahi atu.”
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Nā, i tōna taenga mai, tika tonu ki a ia, ka mea, “E Rapi!” ā, kihi ana i a ia.
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 Nā, ka mau ō rātou ringa ki a ia, ā, hopu­kina ana ia.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Nā, ka unuhia e tētahi o te hunga e tū ana i reira tāna hoari, hāua iho e ia te pono­nga a te tohu­nga nui, poroa ana tōna tari­nga.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “He tāhae ahau, i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu, ki te hopu i ahau?
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 I a koutou ahau e whaka­ako ana i te teme­para i tēnā rā, i tēnā rā, ā, kīhai koutou i hopu i ahau. Otirā, i mahia tēnei mea kia rite ai ngā karaipi­ture.”
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Nā, whaka­rere ana rātou katoa i a ia, oma ana.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Nā, tērā tētahi tai­tama­riki i aru tahi mai me ia, takaia ai he kākahu rīnena ki runga ake i tōna kiri­kau. Nā, ka hopu­kina ia e rātou,
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 otirā, i whaka­rērea atu e ia te kākahu rīnena, ā, oma ta­ha­nga atu ana.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Nā, ka āra­hina atu e rātou a Īhu ki te tino tohu­nga, ā, ka hui­hui mai ki a ia ngā tohu­nga nui katoa, ngā kaumātua me ngā kara­ipi.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Nā, tērā a Pita te aru rā i a ia i tawhiti, tae noa ki roto, ki te marae o te tino tohu­nga; ā, tērā te noho rā me ngā kai­mahi, pā­ina­ina ai i a ia i te taha o te ahi.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 Nā, i rapu ngā tohu­nga nui me te rū­nanga katoa i te kōrero mō Īhu, e whaka­matea ai; heoi, kīhai i kitea.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 He toko­maha hoki ngā kai­whaka­pae teka mōna, otiia, kīhai i rite ā rātou kōrero.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Nā, ka whaka­tika ētahi, ka whaka­pae teka ki a ia, ka mea,
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 “I rongo mātou ki a ia e mea ana, ‘Māku e whaka­horo tēnei whare tapu i hangā nei e te ringa, ā, kia toru ngā rā ka hangā e ahau tētahi atu, ehara i te ringa i mahi.’ ”
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 Ā, ahakoa tērā kīhai ā rātou kōrero i rite­rite.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Nā, ka whaka­tika te tohu­nga nui i waenga­nui, ka ui ki a Īhu, ka mea, “Kāhore āu kupu? He aha tā ēnei e whaka­atu nei mōu?”
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Heoi, kīhai ia i kuihi, kāhore hoki he kupu i whaka­hokia e ia. Nā, ka ui anō te tino tohu­nga ka mea ki a ia, “Ko koe rānei a te Karaiti, te Tama a tērā e Whaka­pai­ngia nei?”
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Ka mea a Īhu ki a ia, “Ko ahau ia, ā, tērā koutou e kite i te Tama a te tangata e noho ana i te ringa matau o te kaha, e haere mai ana me ngā kapua o te rangi.”
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Kātahi, ka hae­hae te tino tohu­nga i ōna kākahu, ka mea, “Hei aha atu mā tātou ētahi kai­whaka­atu anō?
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Kua rongo koutou ki te kohu­kohu. E pēhea ana ō koutou whaka­aro?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Kātahi, ka anga ētahi, ka tuwha ki a ia, ka ārai i tōna kanohi, ka kuru i a ia, ā, ka mea ki a ia, “Poro­piti mai!” Ā, ka paki­pakia ia e ngā kai­mahi ki ō rātou ringa.
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Ā, i a Pita i te marae i raro, ka haere mai tētahi o ngā kōtiro a te tino tohu­nga.
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 Ā, i tōna kite­nga i a Pita e pā­ina­ina ana, ka ti­tiro atu ki a ia, ā, ka mea, “Ko koe anō tētahi i te tangata o Nahareta, arā i a Īhu.”
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Otirā, ka whaka­kāhore ia, ka mea, “Kāhore rawa ahau i mātau, i mārama rānei ki tāu e kōrero mai nā.” Nā, ka puta atu ia ki te whaka­mahau, ā, ka tangi te tī­kao­kao.
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Ā, ka kite te kōtiro i a ia, ka anga anō, ka kōrero ki te hunga e tū tata ana, “Nō rātou hoki tēnei.”
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Otirā, ka whaka­kāhore anō ia.
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Kātahi ia ka tīmata te kanga, te oati, “Kāhore ahau e mātau ki tēnā tangata e kōrero nā koutou.”
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 I reira ka tangi anō te tī­kao­kao, ko te tuarua o ngā tangi­hanga. Nā, ka mahara a Pita ki te kupu i kōrero ai a Īhu ki a ia, “E kore e tuarua te tangi o te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i ahau.” Ā, ka whaka­aroa iho e ia, nā, ka tangi.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.