Lucas 5

mri (MRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ā, i te mano e āki ana ki a ia ki te whaka­rongo ki te kupu a te Atua, nā, e tū ana ia i te taha o te roto o Kenehareta,
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 nā, ka kite ia i ētahi kai­puke e rua e tū ana i te taha o te roto; ko ngā kaihao ia kua riro i runga, e horoi ana i ā rātou kupe­nga.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Nā, ka eke ia ki tētahi o ngā kai­puke, ki tō Haimona, ka mea ki a ia kia neke atu ki waho tata. Nā, noho ana ia, whaka­akona ana e ia te mano i runga i te kai­puke.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Ā, ka mutu tāna kōrero, ka mea ia ki a Haimona, “Neke atu ki te wāhi hōhonu, ka tuku ai i ā koutou kupe­nga ki te hao.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Nā, ka whaka­hoki a Haimona, ka mea ki a ia, “E kara, mahi noa mātou i te pō roa nei, tē mau tētahi; heoi, nāu nā te kupu me tuku e ahau te kupe­nga.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Ā, nō tā rātou mea­tanga i tēnei, he mano tini ngā ika i mau i a rātou; ka whaka­pakaru tā rātou kupe­nga.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Nā, ka tā­whiri rātou ki ō rātou hoa i tērā o ngā kai­puke kia hoe mai hei hoa mō rātou. Ā, i tō rātou taenga mai, whaka­kīa ana ngā kai­puke e rua, nō ka whaka­totohu.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Otiia, nō te kite­nga o Haimona Pita, ka hinga iho ki ngā turi o Īhu, ka mea, “Mawehe atu i ahau, e te Ariki, he tangata hara hoki ahau.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Mau tonu hoki tōna mīharo me tō ōna hoa katoa, ki te haonga o ngā ika i haoa nei e rātou;
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 i pērā anō hoki a Hēmi rāua ko Hoani, he tama rāua nā Heperi, he hoa hoki nō Haimona. Nā, ka mea a Īhu ki a Haimona, “Kaua e mataku; i ēnei wā e takoto ake nei ka hao tāngata koe.”
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ā, ka whaka­ūria ngā kai­puke ki uta, mahue ake ngā mea katoa i a rātou, ā, aru ana i a ia.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Nā, i a ia i tētahi o ngā pā, nā, ko tētahi tangata kapi tonu i te repera; ā, i tōna kite­nga i a Īhu, ka takoto tāpapa, ka īnoi ki a ia, ka mea, “E te Ariki, ki te pai koe, e taea ahau e koe te mea kia mā.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Nā, ka totoro tōna ringa, ka pā ki a ia, ka mea, “E pai ana ahau. Kia mā koe.” Ā, mutu tonu ake tōna repera.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Ā, ka whaka­tūpato ia i a ia kia kaua e kōrero­tia ki te tangata, engari “Haere, kia kite te tohu­nga i a koe, kawea atu hoki mō tōu whaka­mā­kanga ngā mea i whaka­ritea e Mohi, hei mea whaka­atu ki a rātou.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Heoi, tino pakū atu ana tōna rongo; he toko­maha noa atu hoki i hui­hui ki te whaka­rongo, kia whaka­ora­ngia ai e ia ō rātou ngoi­kore­tanga.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Otirā, haere ana ia, ko ia anake ki te koraha ki te īnoi.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Ā, i tētahi o aua rā, e whaka­ako ana ia, me te noho anō ngā Parihi me ngā kai­whaka­ako o te ture, i haere mai nei i ngā kāinga katoa o Kariri, o Hūria, o Hiruhārama; i reira anō te kaha o te Ariki hei whaka­ora i a rātou.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Nā, ka kawea mai e ētahi tāngata i runga i te moenga tētahi tangata, he pararūtiki; mea noa rātou kia kawea ia ki roto, kia whaka­takoto­ria ki tōna aro­aro.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Ā, i te kore­nga e kitea e rātou he hua­rahi hei kawe­nga mai i a ia ki roto, i te mano o te tangata, ka kakea te whare, ā, tukua iho ana ia rā ngā taera, me te moenga anō, ki waenga­nui, ki te aro­aro o Īhu.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Ā, i tōna kite­nga i tō rātou whaka­pono, ka mea ia ki a ia, “E hoa, ka oti ōu hara te muru.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Nā, ka anga, ka whaka­aro­aro ngā kara­ipi me ngā Parihi, ka mea, “Ko wai tēnei nāna ngā kupu kohu­kohu? Ko wai hei muru hara? Ko te Atua anake.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Otirā, i mōhio a Īhu ki ā rātou whaka­aro­aro­nga, ka oho, ka mea ki a rātou, “He aha tā koutou e whaka­aro­aro nā i roto i ō koutou ngākau?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Ko tēhea te mea takoto noa, ko te mea, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whaka­tika, haere’?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Otiia, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua.” Ka mea ia ki te pararūtiki, “Ko tāku kupu tēnei ki a koe, whaka­tika, tango­hia ake tōu moenga, haere ki tōu whare.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Nā, whaka­tika tonu ake ia i tō rātou aro­aro, tango­hia ake ana te mea i takoto ai ia, haere ana ki tōna whare, me te whaka­korōria i te Atua.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Nā, mīharo ana rātou katoa, ka whaka­korōria i te Atua, kī tonu hoki rātou i te mataku, ka mea, “Puta kē ngā mea i kite nei tātou ināia­nei!”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Ā, i muri i ēnei mea, ka haere ia, ka kite i tētahi pupiri­kana, ko Rīwai te ingoa, e noho ana i te wāhi tango takoha, ka mea ki a ia, “Aru­mia mai ahau.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Nā, whaka­rērea ake e ia ngā mea katoa, whaka­tika ana, aru ana i a ia.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Nā, ka takā e Rīwai he hākari nui māna i tōna whare; he toko­maha hoki ngā pupiri­kana me ngā tāngata kē i noho tahi rātou.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Nā, ka amu­amu ngā Parihi me ō rātou kara­ipi ki āna ākonga, ka mea, “He aha koutou ka kai tahi ai, ka inu tahi ai me ngā pupiri­kana, me ngā tāngata hara?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari o te hunga e mate ana.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Kīhai ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara, kia rīpe­netā.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Nā, ka mea rātou ki a ia, “Ko ngā ākonga a Hoani hono tonu te noho­puku, te īnoi, me ngā ākonga anō a ngā Parihi; ko āu ia e kai ana, e inu ana.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Nā, ko te mea­tanga a Īhu ki a rātou, “E taea rānei e koutou te mea kia noho­puku ngā tama o te whare mārena, i te mea kei a rātou te tāne mārena hou?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Nā, tērā e tae mai ngā rā; ā, ina tango­hia te tāne mārena hou i a rātou, kātahi rātou ka noho­puku i aua rā.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 I kōrero­tia anō e ia tētahi kupu whaka­rite ki a rātou: “E kore e hāea e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou hei pāpaki mō te kahu tawhito; kei pakaru te mea hou, ā, e kore te pāpaki i tango­hia i te mea hou e hāngai ki te mea tawhito.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 E kore hoki te tangata e riri­ngi i te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu i te wāina hou, nā, ka ma­ringi, ā, kore ake ngā ipu.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Engari me riri­ngi te wāina hou ki ngā ipu hou.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ka inu hoki te tangata i te wāina tawhito, e kore ia e hia­hia ki te mea hou, e mea hoki ia, ‘Erangi te mea tawhito.’ ”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.