Lucas 5

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ā, i te mano e āki ana ki a ia ki te whaka­rongo ki te kupu a te Atua, nā, e tū ana ia i te taha o te roto o Kenehareta,
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 nā, ka kite ia i ētahi kai­puke e rua e tū ana i te taha o te roto; ko ngā kaihao ia kua riro i runga, e horoi ana i ā rātou kupe­nga.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Nā, ka eke ia ki tētahi o ngā kai­puke, ki tō Haimona, ka mea ki a ia kia neke atu ki waho tata. Nā, noho ana ia, whaka­akona ana e ia te mano i runga i te kai­puke.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Ā, ka mutu tāna kōrero, ka mea ia ki a Haimona, “Neke atu ki te wāhi hōhonu, ka tuku ai i ā koutou kupe­nga ki te hao.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Nā, ka whaka­hoki a Haimona, ka mea ki a ia, “E kara, mahi noa mātou i te pō roa nei, tē mau tētahi; heoi, nāu nā te kupu me tuku e ahau te kupe­nga.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Ā, nō tā rātou mea­tanga i tēnei, he mano tini ngā ika i mau i a rātou; ka whaka­pakaru tā rātou kupe­nga.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Nā, ka tā­whiri rātou ki ō rātou hoa i tērā o ngā kai­puke kia hoe mai hei hoa mō rātou. Ā, i tō rātou taenga mai, whaka­kīa ana ngā kai­puke e rua, nō ka whaka­totohu.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Otiia, nō te kite­nga o Haimona Pita, ka hinga iho ki ngā turi o Īhu, ka mea, “Mawehe atu i ahau, e te Ariki, he tangata hara hoki ahau.”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Mau tonu hoki tōna mīharo me tō ōna hoa katoa, ki te haonga o ngā ika i haoa nei e rātou;
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 i pērā anō hoki a Hēmi rāua ko Hoani, he tama rāua nā Heperi, he hoa hoki nō Haimona. Nā, ka mea a Īhu ki a Haimona, “Kaua e mataku; i ēnei wā e takoto ake nei ka hao tāngata koe.”
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Ā, ka whaka­ūria ngā kai­puke ki uta, mahue ake ngā mea katoa i a rātou, ā, aru ana i a ia.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Nā, i a ia i tētahi o ngā pā, nā, ko tētahi tangata kapi tonu i te repera; ā, i tōna kite­nga i a Īhu, ka takoto tāpapa, ka īnoi ki a ia, ka mea, “E te Ariki, ki te pai koe, e taea ahau e koe te mea kia mā.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Nā, ka totoro tōna ringa, ka pā ki a ia, ka mea, “E pai ana ahau. Kia mā koe.” Ā, mutu tonu ake tōna repera.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Ā, ka whaka­tūpato ia i a ia kia kaua e kōrero­tia ki te tangata, engari “Haere, kia kite te tohu­nga i a koe, kawea atu hoki mō tōu whaka­mā­kanga ngā mea i whaka­ritea e Mohi, hei mea whaka­atu ki a rātou.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Heoi, tino pakū atu ana tōna rongo; he toko­maha noa atu hoki i hui­hui ki te whaka­rongo, kia whaka­ora­ngia ai e ia ō rātou ngoi­kore­tanga.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Otirā, haere ana ia, ko ia anake ki te koraha ki te īnoi.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Ā, i tētahi o aua rā, e whaka­ako ana ia, me te noho anō ngā Parihi me ngā kai­whaka­ako o te ture, i haere mai nei i ngā kāinga katoa o Kariri, o Hūria, o Hiruhārama; i reira anō te kaha o te Ariki hei whaka­ora i a rātou.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Nā, ka kawea mai e ētahi tāngata i runga i te moenga tētahi tangata, he pararūtiki; mea noa rātou kia kawea ia ki roto, kia whaka­takoto­ria ki tōna aro­aro.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Ā, i te kore­nga e kitea e rātou he hua­rahi hei kawe­nga mai i a ia ki roto, i te mano o te tangata, ka kakea te whare, ā, tukua iho ana ia rā ngā taera, me te moenga anō, ki waenga­nui, ki te aro­aro o Īhu.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Ā, i tōna kite­nga i tō rātou whaka­pono, ka mea ia ki a ia, “E hoa, ka oti ōu hara te muru.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Nā, ka anga, ka whaka­aro­aro ngā kara­ipi me ngā Parihi, ka mea, “Ko wai tēnei nāna ngā kupu kohu­kohu? Ko wai hei muru hara? Ko te Atua anake.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Otirā, i mōhio a Īhu ki ā rātou whaka­aro­aro­nga, ka oho, ka mea ki a rātou, “He aha tā koutou e whaka­aro­aro nā i roto i ō koutou ngākau?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Ko tēhea te mea takoto noa, ko te mea, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whaka­tika, haere’?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Otiia, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua.” Ka mea ia ki te pararūtiki, “Ko tāku kupu tēnei ki a koe, whaka­tika, tango­hia ake tōu moenga, haere ki tōu whare.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Nā, whaka­tika tonu ake ia i tō rātou aro­aro, tango­hia ake ana te mea i takoto ai ia, haere ana ki tōna whare, me te whaka­korōria i te Atua.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Nā, mīharo ana rātou katoa, ka whaka­korōria i te Atua, kī tonu hoki rātou i te mataku, ka mea, “Puta kē ngā mea i kite nei tātou ināia­nei!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Ā, i muri i ēnei mea, ka haere ia, ka kite i tētahi pupiri­kana, ko Rīwai te ingoa, e noho ana i te wāhi tango takoha, ka mea ki a ia, “Aru­mia mai ahau.”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Nā, whaka­rērea ake e ia ngā mea katoa, whaka­tika ana, aru ana i a ia.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Nā, ka takā e Rīwai he hākari nui māna i tōna whare; he toko­maha hoki ngā pupiri­kana me ngā tāngata kē i noho tahi rātou.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Nā, ka amu­amu ngā Parihi me ō rātou kara­ipi ki āna ākonga, ka mea, “He aha koutou ka kai tahi ai, ka inu tahi ai me ngā pupiri­kana, me ngā tāngata hara?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari o te hunga e mate ana.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Kīhai ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara, kia rīpe­netā.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Nā, ka mea rātou ki a ia, “Ko ngā ākonga a Hoani hono tonu te noho­puku, te īnoi, me ngā ākonga anō a ngā Parihi; ko āu ia e kai ana, e inu ana.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Nā, ko te mea­tanga a Īhu ki a rātou, “E taea rānei e koutou te mea kia noho­puku ngā tama o te whare mārena, i te mea kei a rātou te tāne mārena hou?
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Nā, tērā e tae mai ngā rā; ā, ina tango­hia te tāne mārena hou i a rātou, kātahi rātou ka noho­puku i aua rā.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 I kōrero­tia anō e ia tētahi kupu whaka­rite ki a rātou: “E kore e hāea e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou hei pāpaki mō te kahu tawhito; kei pakaru te mea hou, ā, e kore te pāpaki i tango­hia i te mea hou e hāngai ki te mea tawhito.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 E kore hoki te tangata e riri­ngi i te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu i te wāina hou, nā, ka ma­ringi, ā, kore ake ngā ipu.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Engari me riri­ngi te wāina hou ki ngā ipu hou.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Ka inu hoki te tangata i te wāina tawhito, e kore ia e hia­hia ki te mea hou, e mea hoki ia, ‘Erangi te mea tawhito.’ ”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.