Lucas 5

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ā, i te mano e āki ana ki a ia ki te whaka­rongo ki te kupu a te Atua, nā, e tū ana ia i te taha o te roto o Kenehareta,
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão, para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 nā, ka kite ia i ētahi kai­puke e rua e tū ana i te taha o te roto; ko ngā kaihao ia kua riro i runga, e horoi ana i ā rātou kupe­nga.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Nā, ka eke ia ki tētahi o ngā kai­puke, ki tō Haimona, ka mea ki a ia kia neke atu ki waho tata. Nā, noho ana ia, whaka­akona ana e ia te mano i runga i te kai­puke.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Ā, ka mutu tāna kōrero, ka mea ia ki a Haimona, “Neke atu ki te wāhi hōhonu, ka tuku ai i ā koutou kupe­nga ki te hao.”
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Nā, ka whaka­hoki a Haimona, ka mea ki a ia, “E kara, mahi noa mātou i te pō roa nei, tē mau tētahi; heoi, nāu nā te kupu me tuku e ahau te kupe­nga.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sobre a tua palavra, lançarei a rede.
6 Ā, nō tā rātou mea­tanga i tēnei, he mano tini ngā ika i mau i a rātou; ka whaka­pakaru tā rātou kupe­nga.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Nā, ka tā­whiri rātou ki ō rātou hoa i tērā o ngā kai­puke kia hoe mai hei hoa mō rātou. Ā, i tō rātou taenga mai, whaka­kīa ana ngā kai­puke e rua, nō ka whaka­totohu.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Otiia, nō te kite­nga o Haimona Pita, ka hinga iho ki ngā turi o Īhu, ka mea, “Mawehe atu i ahau, e te Ariki, he tangata hara hoki ahau.”
8 E vendo isto Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, que sou um homem pecador.
9 Mau tonu hoki tōna mīharo me tō ōna hoa katoa, ki te haonga o ngā ika i haoa nei e rātou;
9 Pois que o espanto se apoderara dele, e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca de peixe que haviam feito.
10 i pērā anō hoki a Hēmi rāua ko Hoani, he tama rāua nā Heperi, he hoa hoki nō Haimona. Nā, ka mea a Īhu ki a Haimona, “Kaua e mataku; i ēnei wā e takoto ake nei ka hao tāngata koe.”
10 E, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ā, ka whaka­ūria ngā kai­puke ki uta, mahue ake ngā mea katoa i a rātou, ā, aru ana i a ia.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo, e o seguiram.
12 Nā, i a ia i tētahi o ngā pā, nā, ko tētahi tangata kapi tonu i te repera; ā, i tōna kite­nga i a Īhu, ka takoto tāpapa, ka īnoi ki a ia, ka mea, “E te Ariki, ki te pai koe, e taea ahau e koe te mea kia mā.”
12 E aconteceu que, quando estava numa daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto, e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Nā, ka totoro tōna ringa, ka pā ki a ia, ka mea, “E pai ana ahau. Kia mā koe.” Ā, mutu tonu ake tōna repera.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Ā, ka whaka­tūpato ia i a ia kia kaua e kōrero­tia ki te tangata, engari “Haere, kia kite te tohu­nga i a koe, kawea atu hoki mō tōu whaka­mā­kanga ngā mea i whaka­ritea e Mohi, hei mea whaka­atu ki a rātou.”
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, o que Moisés determinou para que lhes sirva de testemunho.
15 Heoi, tino pakū atu ana tōna rongo; he toko­maha noa atu hoki i hui­hui ki te whaka­rongo, kia whaka­ora­ngia ai e ia ō rātou ngoi­kore­tanga.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Otirā, haere ana ia, ko ia anake ki te koraha ki te īnoi.
16 Ele, porém, retirava-se para os desertos, e ali orava.
17 Ā, i tētahi o aua rā, e whaka­ako ana ia, me te noho anō ngā Parihi me ngā kai­whaka­ako o te ture, i haere mai nei i ngā kāinga katoa o Kariri, o Hūria, o Hiruhārama; i reira anō te kaha o te Ariki hei whaka­ora i a rātou.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia, e da Judéia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava ali para os curar.
18 Nā, ka kawea mai e ētahi tāngata i runga i te moenga tētahi tangata, he pararūtiki; mea noa rātou kia kawea ia ki roto, kia whaka­takoto­ria ki tōna aro­aro.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico, e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Ā, i te kore­nga e kitea e rātou he hua­rahi hei kawe­nga mai i a ia ki roto, i te mano o te tangata, ka kakea te whare, ā, tukua iho ana ia rā ngā taera, me te moenga anō, ki waenga­nui, ki te aro­aro o Īhu.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado, e por entre as telhas o baixaram com a cama, até ao meio, diante de Jesus.
20 Ā, i tōna kite­nga i tō rātou whaka­pono, ka mea ia ki a ia, “E hoa, ka oti ōu hara te muru.”
20 E, vendo ele a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Nā, ka anga, ka whaka­aro­aro ngā kara­ipi me ngā Parihi, ka mea, “Ko wai tēnei nāna ngā kupu kohu­kohu? Ko wai hei muru hara? Ko te Atua anake.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Otirā, i mōhio a Īhu ki ā rātou whaka­aro­aro­nga, ka oho, ka mea ki a rātou, “He aha tā koutou e whaka­aro­aro nā i roto i ō koutou ngākau?
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Ko tēhea te mea takoto noa, ko te mea, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whaka­tika, haere’?
23 Qual é mais fácil? dizer: Os teus pecados te são perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Otiia, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua.” Ka mea ia ki te pararūtiki, “Ko tāku kupu tēnei ki a koe, whaka­tika, tango­hia ake tōu moenga, haere ki tōu whare.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), a ti te digo: Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
25 Nā, whaka­tika tonu ake ia i tō rātou aro­aro, tango­hia ake ana te mea i takoto ai ia, haere ana ki tōna whare, me te whaka­korōria i te Atua.
25 E, levantando-se logo diante deles, e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Nā, mīharo ana rātou katoa, ka whaka­korōria i te Atua, kī tonu hoki rātou i te mataku, ka mea, “Puta kē ngā mea i kite nei tātou ināia­nei!”
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus; e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje vimos prodígios.
27 Ā, i muri i ēnei mea, ka haere ia, ka kite i tētahi pupiri­kana, ko Rīwai te ingoa, e noho ana i te wāhi tango takoha, ka mea ki a ia, “Aru­mia mai ahau.”
27 E, depois disto, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Nā, whaka­rērea ake e ia ngā mea katoa, whaka­tika ana, aru ana i a ia.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Nā, ka takā e Rīwai he hākari nui māna i tōna whare; he toko­maha hoki ngā pupiri­kana me ngā tāngata kē i noho tahi rātou.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Nā, ka amu­amu ngā Parihi me ō rātou kara­ipi ki āna ākonga, ka mea, “He aha koutou ka kai tahi ai, ka inu tahi ai me ngā pupiri­kana, me ngā tāngata hara?”
30 E os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari o te hunga e mate ana.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas, sim, os que estão enfermos;
32 Kīhai ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara, kia rīpe­netā.”
32 Eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores, ao arrependimento.
33 Nā, ka mea rātou ki a ia, “Ko ngā ākonga a Hoani hono tonu te noho­puku, te īnoi, me ngā ākonga anō a ngā Parihi; ko āu ia e kai ana, e inu ana.”
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Nā, ko te mea­tanga a Īhu ki a rātou, “E taea rānei e koutou te mea kia noho­puku ngā tama o te whare mārena, i te mea kei a rātou te tāne mārena hou?
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Nā, tērā e tae mai ngā rā; ā, ina tango­hia te tāne mārena hou i a rātou, kātahi rātou ka noho­puku i aua rā.”
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então, naqueles dias, jejuarão.
36 I kōrero­tia anō e ia tētahi kupu whaka­rite ki a rātou: “E kore e hāea e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou hei pāpaki mō te kahu tawhito; kei pakaru te mea hou, ā, e kore te pāpaki i tango­hia i te mea hou e hāngai ki te mea tawhito.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém deita um pedaço de uma roupa nova para a coser em roupa velha, pois romperá a nova e o remendo não condiz com a velha.
37 E kore hoki te tangata e riri­ngi i te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu i te wāina hou, nā, ka ma­ringi, ā, kore ake ngā ipu.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; de outra sorte o vinho novo romperá os odres, e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão;
38 Engari me riri­ngi te wāina hou ki ngā ipu hou.
38 Mas o vinho novo deve deitar-se em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Ka inu hoki te tangata i te wāina tawhito, e kore ia e hia­hia ki te mea hou, e mea hoki ia, ‘Erangi te mea tawhito.’ ”
39 E ninguém tendo bebido o velho quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.