Lucas 24

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā, i te rā tua­tahi o te wiki, i te tino ata pō, ka haere mai rātou ki te urupā, me te mau mai i ngā mea kakara kua mahia nei e rātou.
1 No primeiro dia da semana, de manhã bem cedo, as mulheres tomaram as especiarias aromáticas que haviam preparado e foram ao sepulcro.
2 Ā, roko­hanga atu e rātou kua huri­hia te kāmaka i te urupā.
2 Encontraram removida a pedra do sepulcro,
3 Ā, ka tomo rātou ki roto, kīhai i kitea te tinana o te Ariki, o Īhu.
3 mas, quando entraram, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nā, i a rātou e pō­kai­kaha ana ki tēnei, nā, tū ana ngā tāngata toko­rua i ō rātou taha, uira tonu ngā kākahu.
4 Ficaram perplexas, sem saber o que fazer. De repente dois homens com roupas que brilhavam como a luz do sol colocaram-se ao lado delas.
5 Nā, i a rātou e mataku ana, e kūpapa iho ana ō rātou kanohi ki te whenua, ka mea rāua ki a rātou, “He aha koutou ka rapu ai i te tangata ora i roto i te hunga mate?
5 Amedrontadas, as mulheres baixaram o rosto para o chão, e os homens lhes disseram: "Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Kāhore ia i konei, engari kua ara. Kia mahara ki tāna i mea ai ki a koutou i a ia anō i Kariri,
6 Ele não está aqui! Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse, quando ainda estava com vocês na Galiléia:
7 ki tāna mea­tanga, ‘Kua takoto te tikanga kia tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o te hunga hara, kia rīpeka­tia, ā, i te toru o ngā rā ka ara.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’ ".
8 Nā, ka mahara rātou ki āna kupu,
8 Então se lembraram das suas palavras.
9 ā, hoki mai ana i te urupā, ka kōrero i ēnei mea katoa ki te tekau mā tahi, ki a rātou ko ērā atu katoa.
9 Quando voltaram do sepulcro, elas contaram todas estas coisas aos Onze e a todos os outros.
10 Nā, ko Meri Makarini rātou ko Hoana, ko Meri whaea o Hēmi, ko ō rātou hoa wāhine, ngā kai­kōrero i ēnei mea ki ngā āpō­toro.
10 As que contaram estas coisas aos apóstolos foram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago, e as outras que estavam com elas.
11 Ā, ko te āhua o aua kupu ki tā rātou whaka­aro he mea tito noa; kīhai i whaka­pono­hia e rātou.
11 Mas eles não acreditaram nas mulheres; as palavras delas lhes pareciam loucura.
12 Kātahi ka whaka­tika a Pita, ka oma ki te urupā. Ā, ko tōna piko­nga iho ka kite, ko ngā kākahu tākai anake e takoto ana; ā, hoki ana ki tōna whare me te mīharo anō i roto i a ia ki taua mea i meatia.
12 Pedro, todavia, levantou-se e correu ao sepulcro. Abaixando-se, viu as faixas de linho e mais nada; afastou-se, e voltou admirado com o que acontecera.
13 Nā, toko­rua o rātou e haere ana i taua rā ki tētahi kāinga, e ono tekau pā­ronga te matara i Hiruhārama, ko Emāuha te ingoa.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam indo para um povoado chamado Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 E kōrero­rero ana hoki rāua tētahi ki tētahi ki ēnei mea katoa i meinga.
14 No caminho, conversavam a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ā, i a rāua e kōrero­rero ana, e uiui ana ki a rāua, nā ko Īhu, ko ia tonu, kua whaka­tata, ā, haere tahi ana me rāua.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a caminhar com eles;
16 I puri­tia hoki ō rāua kanohi, i kore ai rāua e mōhio ki a ia.
16 mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
17 Nā, ka mea ia ki a rāua, “He aha ēnei kupu e kōrero nei kōrua ki a kōrua, i a kōrua e haere nei?”
17 Ele lhes perguntou: "Sobre o que vocês estão discutindo enquanto caminham? " Eles pararam, com os rostos entristecidos.
18 Nā, ka whaka­hoki tētahi, ko Kereopa te ingoa, ka mea ki a ia, “I Hiruhārama koe e noho ana, ā, ko koe anake kāhore i mōhio ki ngā mea kua meinga nei ki reira i ēnei rā?”
18 Um deles, chamado Cleopas, perguntou-lhe: "Você é o único visitante em Jerusalém que não sabe das coisas que ali aconteceram nestes dias? "
19 Ka mea ia ki a rāua, “Ki ēhea mea?”
19 "Que coisas? ", perguntou ele. "O que aconteceu com Jesus de Nazaré", responderam eles. "Ele era um profeta, poderoso em palavras e em obras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ki tōna hoatu­tanga e ngā tohu­nga nui, e ō mātou ranga­tira hoki kia tukua ki te mate, ā, rīpeka­tia ana ia.
20 Os chefes dos sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram;
21 I tū­mana­ko anō mātou ki a ia, māna e whaka­ora a Īharaira. Nā, i te taha o ēnei mea katoa, ko te toru tēnei o ngā rā i meinga ai ēnei mea.
21 e nós esperávamos que era ele que ia trazer a redenção a Israel. E hoje é o terceiro dia desde que tudo isso aconteceu.
22 Ā, mīharo noa iho mātou ki ētahi wāhine o mātou, i haere i te atatū ki te urupā;
22 Algumas das mulheres entre nós nos deram um susto hoje. Foram de manhã bem cedo ao sepulcro
23 heoi, i te kore­nga i kitea e rātou tōna tinana, ka hoki mai, ka mea, i kitea anō e rātou he pu­tanga ana­hera, e kī ana mai kei te ora ia.
23 e não acharam o corpo dele. Voltaram e nos contaram que tinham tido uma visão de anjos, que disseram que ele está vivo.
24 Nā, ka haere atu ētahi o ō māua hoa ki te urupā, ā, roko­hanga atu, rite tonu ki tā ngā wāhine i kōrero ai; otirā, kīhai ia i kitea.”
24 Alguns dos nossos companheiros foram ao sepulcro e encontraram tudo exatamente como as mulheres tinham dito, mas não o viram".
25 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rāua, “E te hunga whaka­aro­kore, ngākau pūhoi ki te whaka­pono ki ngā mea katoa i kōrero ai ngā poro­piti.
25 Ele lhes disse: "Como vocês custam a entender e como demoram a crer em tudo o que os profetas falaram!
26 Kāhore ianei i takoto te tikanga kia pā ēnei mea ki a te Karaiti, kia tomo ia ki tōna korōria?”
26 Não devia o Cristo sofrer estas coisas, para entrar na sua glória? "
27 Nā, ka tīmata ia ki tā Mohi, ki tā ngā poro­piti katoa, whaka­atu­ria ana ki a rāua ngā mea mōna o ngā karaipi­ture katoa.
27 E começando por Moisés e todos os profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ā, ka tata ki te kāinga i haere ai rāua, nā, ka ahu atu ia, me te mea e haere tonu ana ia.
28 Ao se aproximarem do povoado para o qual estavam indo, Jesus fez como quem ia mais adiante.
29 Nā, ka tohe rāua ki a ia, ka mea “E noho ki a māua; kua ahi­ahi hoki, kua tītaha te rā.” Nā, ka tomo atu ia, ka noho ki a rāua.
29 Mas eles insistiram muito com ele: "Fique conosco, pois a noite já vem; o dia já está quase findando". Então, ele entrou para ficar com eles.
30 Ā, i tōna nohoa­nga iho ki a rāua ki te kai, ka mau ia ki te taro, ka whaka­pai, ka whawhati, ā, hoatu ana ki a rāua.
30 Quando estava à mesa com eles, tomou o pão, deu graças, partiu-o e o deu a eles.
31 Nā, kua kite ō rāua kanohi, ā, ka mōhio ki a ia; ā, ngaro whaka­rere atu ia i a rāua.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram, e ele desapareceu da vista deles.
32 Ā, ka mea rāua ki a rāua, “Kīhai koia ō tāua ngākau i mu­mura i roto i a tāua, i a ia e kōrero ana ki a tāua i te ara, e whaka­atu ana i ngā karaipi­ture ki a tāua?”
32 Perguntaram-se um ao outro: "Não estavam ardendo os nossos corações dentro de nós, enquanto ele nos falava no caminho e nos expunha as Escrituras? "
33 Nā, ka whaka­tika rāua i taua hāora anō, ā, hoki ana ki Hiruhārama, ā, roko­hanga atu kua hui­hui te tekau mā tahi me ō rātou hoa.
33 Levantaram-se e voltaram imediatamente para Jesuralém. Ali encontraram os Onze e os que estavam com eles reunidos,
34 E mea ana, “Koia rawa anō! Kua ara te Ariki, kua puta ki a Haimona.”
34 que diziam: "É verdade! O Senhor ressuscitou e apareceu a Simão! "
35 Nā, ka kōrero­tia e rāua ngā mea­tanga i te ara, tō rāua mōhio­tanga hoki ki a ia i te whati­whatinga o te taro.
35 Então os dois contaram o que tinha acontecido no caminho, e como Jesus fora reconhecido por eles quando partia o pão.
36 Ā, i a rāua e kōrero ana i ēnei mea, nā tērā ia tū ana i waenga­nui o rātou, mea ana ki a rātou, “Kia tau te rangi­mārie ki a koutou.”
36 Enquanto falavam sobre isso, o próprio Jesus apresentou-se entre eles e lhes disse: "Paz seja com vocês! "
37 Otirā, koera ana rātou, wehi ana; i mahara hoki he wairua tā rātou i kite ai.
37 Eles ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rātou, “He aha koutou ka poro­raru ai? Nā te aha hoki i puta ake ai ngā whaka­aro­aro­nga i roto i ō koutou ngākau?
38 Ele lhes disse: "Por que vocês estão perturbados e por que se levantam dúvidas em seus corações?
39 Tiro­hia ōku ringa me ōku wae­wae, ko ahau tonu tēnei; whā­whā­kia ahau, kia kite ai koutou; kāhore hoki o te wairua kiko­kiko, wheua rānei, pēnei i ōku e kitea mai nā e koutou.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam; um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho".
40 Ā, nō ka kōrero­tia e ia tēnei, ka whaka­kitea e ia ki a rātou ōna ringa me ōna wae­wae.
40 Tendo dito isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ā, i a rātou kāhore nei i whaka­pono i te hari, e mīharo ana hoki, ka mea ia ki a rātou, “He kai rānei tā koutou kei konei?”
41 E por não crerem ainda, tão cheios estavam de alegria e de espanto, ele lhes perguntou: "Vocês têm aqui algo para comer? "
42 Nā, ka hoatu e rātou ki a ia tētahi ika, he mea tunu­tunu.
42 Deram-lhe um pedaço de peixe assado,
43 Nā, ka tango ia, ā, kainga ana e ia i tō rātou aro­aro.
43 e ele o comeu na presença deles.
44 I mea anō ia ki a rātou, “Ko ngā kupu ēnei i kōrero ai ahau ki a koutou, i ahau anō i a koutou, me whaka­rite ngā mea katoa kua oti te tuhi­tuhi i roto i te ture a Mohi, i ngā poro­piti, i ngā waiata, mōku.”
44 E disse-lhes: "Foi isso que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: Era necessário que se cumprisse tudo o que a meu respeito estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos".
45 Kātahi ia ka whaka­makoha i ō rātou hine­ngaro, kia mātau ai ki ngā karaipi­ture,
45 Então lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
46 ka mea ki a rātou, “Ko te mea tēnei i tuhi­tuhia: ko te tikanga anō tēnei, ko te Karaiti kia whaka­mamae­tia, kia ara anō i te hunga mate i te toru o ngā rā;
46 E lhes disse: "Está escrito que o Cristo haveria de sofrer e ressuscitar dos mortos no terceiro dia,
47 kia kauwhau­tia hoki te rīpe­netā me te muru­nga hara i runga i tōna ingoa ki ngā tauiwi katoa, ki Hiruhārama tīmata ai.
47 e que em seu nome seria pregado o arrependimento para perdão de pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nā, ko koutou hei kai­whaka­atu mō ēnei mea.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nana, māku e tuku ki a koutou te mea i kōrero­tia i mua e tōku Matua; otiia, e noho koutou ki te pā, ki Hiruhārama, kia whi­whi rā anō ki te kaha i runga.”
49 Eu lhes envio a promessa de meu Pai; mas fiquem na cidade até serem revestidos do poder do alto".
50 Nā, āra­hina ana rātou e ia ki waho, ki Petani, nā, kua ara ōna ringa, whaka­pai­ngia ana rātou e ia.
50 Tendo-os levado até as proximidades de Betânia, Jesus levantou as mãos e os abençoou.
51 Ā, i a ia e whaka­pai ana i a rātou, ka mawehe atu ia i a rātou, kā­hakina atu ana ki te rangi.
51 Estando ainda a abençoá-los, ele os deixou e foi elevado ao céu.
52 Nā, ka koro­piko rātou ki a ia, ā, hoki ana ki Hiruhārama, he nui hoki te koa.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria.
53 Ā, noho tonu ai rātou i te teme­para, me te whaka­pai ki te Atua. Āmine.
53 E permaneciam constantemente no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.