Lucas 22

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīa nei ko te Kape­nga.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Ā, ka rapu ngā tohu­nga nui me ngā kara­ipi ki te pēhea e whaka­mate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Ā, ka hari rātou, ka whaka­ae kia hoatu he moni ki a ia.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Nā, ka whaka­ae ia, ka rapu i te wā pai hei tuku­nga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kape­nga.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kape­nga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kai­whaka­ako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kape­nga?” ’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Ā, ka whaka­atu­ria e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whā­riki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Nā, haere ana rāua, ā, roko­hanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kape­nga.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpō­toro kotahi tekau mā rua.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hia­hia kia kai tahi tātou i tēnei Kape­nga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te ranga­tira­tanga o te Atua.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whaka­whetai, ka mea ia, “Tango­hia tēnei, tu­whai­na mā koutou,
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te ranga­tira­tanga o te Atua.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whaka­whetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whaka­mahara ki ahau.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 I pērā­tia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawe­nata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringi­hia nei mō koutou.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 “Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kai­tuku i ahau.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whaka­ritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Ā, ka ara anō he tau­tohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whaka­rangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīa, ‘He hunga ata­whai’.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kai­mahi.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kai­mahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kai­mahi.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whaka­mā­tautau­ranga.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Ā, ka whaka­rite ahau i te ranga­tira­tanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whaka­rite ai mōku;
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku ranga­tira­tanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whaka­wā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tā­tari­tia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whaka­pono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whaka­kaha­ngia ōu tēina.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare here­here, ki te mate hoki.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tī­kao­kao e tangi āia­nei, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i tōu mātau ki ahau.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tono­nga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā, ko tēnei ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhi­tuhi, arā, ‘Kua hui­huia ia ki te hunga hara,’ he tutuki­tanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tango­hia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi ana­hera i te rangi, e whaka­kaha ana i a ia.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turu­turu iho ana ki te whenua.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, roko­hanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whaka­tika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te hui­hui­nga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whaka­tata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Ā, nō te kite­nga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pono­nga a te tohu­nga nui, poroa ana tōna tari­nga matau.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whaka­pā­kia ana tōna tari­nga, nā kua ora.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira o te teme­para, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 I ahau e noho ana i a koutou i te teme­para i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kaha­nga hoki o te pōuri.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Nā, ka hopu­kina ia e rātou, ka āra­hina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohu­nga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenga­nui o rātou.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura, ā, mata­tau tonu te ti­tiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Nā, ka whaka­kāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Kariri hoki.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka ti­tiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna mea­tanga ki a ia, “E kore e tangi te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i ahau.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kai­pupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poro­piti mai, nā wai koe i papaki?”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Ā, i te aonga tonu­tanga o te rā, ka hui­hui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohu­nga nui, me ngā kara­ipi, ā, āra­hina atu ana ia ki tō rātou rū­nanga, ka mea rātou,
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrero­tia mai ki a mātou.”
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whaka­hoki kupu mai ki ahau.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kai­whaka­atu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.