Lucas 22

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīa nei ko te Kape­nga.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Ā, ka rapu ngā tohu­nga nui me ngā kara­ipi ki te pēhea e whaka­mate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ā, ka hari rātou, ka whaka­ae kia hoatu he moni ki a ia.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Nā, ka whaka­ae ia, ka rapu i te wā pai hei tuku­nga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kape­nga.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kape­nga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kai­whaka­ako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kape­nga?” ’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ā, ka whaka­atu­ria e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whā­riki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Nā, haere ana rāua, ā, roko­hanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kape­nga.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpō­toro kotahi tekau mā rua.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hia­hia kia kai tahi tātou i tēnei Kape­nga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te ranga­tira­tanga o te Atua.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whaka­whetai, ka mea ia, “Tango­hia tēnei, tu­whai­na mā koutou,
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te ranga­tira­tanga o te Atua.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whaka­whetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whaka­mahara ki ahau.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 I pērā­tia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawe­nata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringi­hia nei mō koutou.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kai­tuku i ahau.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whaka­ritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Ā, ka ara anō he tau­tohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whaka­rangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīa, ‘He hunga ata­whai’.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kai­mahi.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kai­mahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kai­mahi.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whaka­mā­tautau­ranga.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ā, ka whaka­rite ahau i te ranga­tira­tanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whaka­rite ai mōku;
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku ranga­tira­tanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whaka­wā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tā­tari­tia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whaka­pono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whaka­kaha­ngia ōu tēina.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare here­here, ki te mate hoki.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tī­kao­kao e tangi āia­nei, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i tōu mātau ki ahau.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tono­nga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā, ko tēnei ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhi­tuhi, arā, ‘Kua hui­huia ia ki te hunga hara,’ he tutuki­tanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tango­hia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi ana­hera i te rangi, e whaka­kaha ana i a ia.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turu­turu iho ana ki te whenua.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, roko­hanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whaka­tika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te hui­hui­nga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whaka­tata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ā, nō te kite­nga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pono­nga a te tohu­nga nui, poroa ana tōna tari­nga matau.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whaka­pā­kia ana tōna tari­nga, nā kua ora.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira o te teme­para, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 I ahau e noho ana i a koutou i te teme­para i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kaha­nga hoki o te pōuri.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nā, ka hopu­kina ia e rātou, ka āra­hina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohu­nga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenga­nui o rātou.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura, ā, mata­tau tonu te ti­tiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Nā, ka whaka­kāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Kariri hoki.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka ti­tiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna mea­tanga ki a ia, “E kore e tangi te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i ahau.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kai­pupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poro­piti mai, nā wai koe i papaki?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ā, i te aonga tonu­tanga o te rā, ka hui­hui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohu­nga nui, me ngā kara­ipi, ā, āra­hina atu ana ia ki tō rātou rū­nanga, ka mea rātou,
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrero­tia mai ki a mātou.”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whaka­hoki kupu mai ki ahau.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kai­whaka­atu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.