Lucas 22

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīa nei ko te Kape­nga.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Ā, ka rapu ngā tohu­nga nui me ngā kara­ipi ki te pēhea e whaka­mate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ā, ka hari rātou, ka whaka­ae kia hoatu he moni ki a ia.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Nā, ka whaka­ae ia, ka rapu i te wā pai hei tuku­nga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kape­nga.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kape­nga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kai­whaka­ako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kape­nga?” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ā, ka whaka­atu­ria e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whā­riki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Nā, haere ana rāua, ā, roko­hanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kape­nga.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpō­toro kotahi tekau mā rua.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hia­hia kia kai tahi tātou i tēnei Kape­nga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te ranga­tira­tanga o te Atua.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whaka­whetai, ka mea ia, “Tango­hia tēnei, tu­whai­na mā koutou,
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te ranga­tira­tanga o te Atua.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whaka­whetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whaka­mahara ki ahau.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 I pērā­tia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawe­nata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringi­hia nei mō koutou.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kai­tuku i ahau.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whaka­ritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ā, ka ara anō he tau­tohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whaka­rangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīa, ‘He hunga ata­whai’.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kai­mahi.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kai­mahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kai­mahi.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whaka­mā­tautau­ranga.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ā, ka whaka­rite ahau i te ranga­tira­tanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whaka­rite ai mōku;
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku ranga­tira­tanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whaka­wā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tā­tari­tia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whaka­pono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whaka­kaha­ngia ōu tēina.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare here­here, ki te mate hoki.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tī­kao­kao e tangi āia­nei, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i tōu mātau ki ahau.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tono­nga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā, ko tēnei ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhi­tuhi, arā, ‘Kua hui­huia ia ki te hunga hara,’ he tutuki­tanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tango­hia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi ana­hera i te rangi, e whaka­kaha ana i a ia.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turu­turu iho ana ki te whenua.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, roko­hanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whaka­tika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te hui­hui­nga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whaka­tata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Ā, nō te kite­nga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pono­nga a te tohu­nga nui, poroa ana tōna tari­nga matau.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whaka­pā­kia ana tōna tari­nga, nā kua ora.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira o te teme­para, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 I ahau e noho ana i a koutou i te teme­para i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kaha­nga hoki o te pōuri.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Nā, ka hopu­kina ia e rātou, ka āra­hina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohu­nga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenga­nui o rātou.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura, ā, mata­tau tonu te ti­tiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Nā, ka whaka­kāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Kariri hoki.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka ti­tiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna mea­tanga ki a ia, “E kore e tangi te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i ahau.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kai­pupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poro­piti mai, nā wai koe i papaki?”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ā, i te aonga tonu­tanga o te rā, ka hui­hui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohu­nga nui, me ngā kara­ipi, ā, āra­hina atu ana ia ki tō rātou rū­nanga, ka mea rātou,
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrero­tia mai ki a mātou.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whaka­hoki kupu mai ki ahau.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kai­whaka­atu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.