Lucas 22

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīa nei ko te Kape­nga.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ā, ka rapu ngā tohu­nga nui me ngā kara­ipi ki te pēhea e whaka­mate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ā, ka hari rātou, ka whaka­ae kia hoatu he moni ki a ia.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nā, ka whaka­ae ia, ka rapu i te wā pai hei tuku­nga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kape­nga.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kape­nga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 Jesus lhes explicou:
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kai­whaka­ako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kape­nga?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Ā, ka whaka­atu­ria e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whā­riki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Nā, haere ana rāua, ā, roko­hanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kape­nga.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpō­toro kotahi tekau mā rua.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hia­hia kia kai tahi tātou i tēnei Kape­nga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te ranga­tira­tanga o te Atua.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whaka­whetai, ka mea ia, “Tango­hia tēnei, tu­whai­na mā koutou,
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te ranga­tira­tanga o te Atua.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whaka­whetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whaka­mahara ki ahau.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 I pērā­tia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawe­nata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringi­hia nei mō koutou.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kai­tuku i ahau.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whaka­ritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ā, ka ara anō he tau­tohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whaka­rangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīa, ‘He hunga ata­whai’.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kai­mahi.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kai­mahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kai­mahi.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whaka­mā­tautau­ranga.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ā, ka whaka­rite ahau i te ranga­tira­tanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whaka­rite ai mōku;
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku ranga­tira­tanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whaka­wā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tā­tari­tia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whaka­pono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whaka­kaha­ngia ōu tēina.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare here­here, ki te mate hoki.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tī­kao­kao e tangi āia­nei, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i tōu mātau ki ahau.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tono­nga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā, ko tēnei ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhi­tuhi, arā, ‘Kua hui­huia ia ki te hunga hara,’ he tutuki­tanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tango­hia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 dizendo:
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi ana­hera i te rangi, e whaka­kaha ana i a ia.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turu­turu iho ana ki te whenua.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, roko­hanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Nā, ko tāna mea­tanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whaka­tika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whaka­mā­tautau­ranga.”
46 E disse:
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te hui­hui­nga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whaka­tata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ā, nō te kite­nga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pono­nga a te tohu­nga nui, poroa ana tōna tari­nga matau.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whaka­pā­kia ana tōna tari­nga, nā kua ora.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohu­nga nui, ki ngā ranga­tira o te teme­para, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 I ahau e noho ana i a koutou i te teme­para i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kaha­nga hoki o te pōuri.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Nā, ka hopu­kina ia e rātou, ka āra­hina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohu­nga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenga­nui o rātou.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura, ā, mata­tau tonu te ti­tiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Nā, ka whaka­kāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Kariri hoki.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka ti­tiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna mea­tanga ki a ia, “E kore e tangi te tī­kao­kao, ka toru āu whaka­kāhore­tanga i ahau.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kai­pupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poro­piti mai, nā wai koe i papaki?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ā, i te aonga tonu­tanga o te rā, ka hui­hui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohu­nga nui, me ngā kara­ipi, ā, āra­hina atu ana ia ki tō rātou rū­nanga, ka mea rātou,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrero­tia mai ki a mātou.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whaka­hoki kupu mai ki ahau.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kai­whaka­atu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.