Lucas 17

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka mea ia ki āna ākonga, “E kore e taea te whaka­kāhore te pu­tanga o ngā take hē; otiia, auē te mate mō te tangata e puta ai!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 He nui te pai ki a ia ki te whaka­tārewa­tia ki tōna kakī te kōhatu mira kāihe, kia makā hoki ia ki te moana, ā, kia kaua e taka i a ia ki te hē tētahi ēnei mea no­nohi.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Kia tūpato ki a koutou!
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Ā, ki te whitu ngā hara­nga ki a koe i te rā kotahi, ā, ka whitu ōna hoki­nga mai ki a koe, ā, ka mea, ‘E rīpe­netā ana ahau,’ murua tōna.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Ā, ka mea ngā āpō­toro ki te Ariki, “Whaka­nuia tō mātou whaka­pono.”
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Nā, ka mea te Ariki, “Ki te mea he whaka­pono tō koutou, me te pua nanī te rahi, ka mea koutou ki tēnei hika­maina, ‘Kia rangā atu koe, kia whaka­tō­kia ki te moana,’ nā, ka rongo ki a koutou.
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 “Nā, ko wai o koutou he pono­nga tāna e parau ana, e tiaki ana rānei i ngā hipi, e mea atu ki a ia, i tōna hoki­nga mai i te māra, ‘Haere tonu mai, ka noho ki te kai’?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Ā, e kore e mea ki a ia, ‘Takā he hapa māku, ka whī­tiki ai i a koe, ka tuari mai ki ahau, kia mutu rā tāku kai, tāku inu; ā muri iho ka kai ai koe, ka inu ai’?
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 E whaka­whetai oti ia ki taua pono­nga, mōna i mea i ngā mea i whaka­haua ai ia?
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Wai­hoki ko koutou, ka oti ngā mea katoa i whaka­haua ai koutou, ka kī atu, ‘He pono­nga hua­kore mātou; ko tā mātou i mea ai ko te mea anō i whaka­ritea kia mahia e mātou.’ ”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Nā, i a rātou e haere ana ki Hiruhārama, ka haere ia rā waenga­nui o Hamaria, o Kariri.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Ā, i a ia e tomo ana ki tētahi kāinga, kotahi tekau ngā tāngata i tūtaki ki a ia, he repera, nā, ka tū mai rātou i tawhiti.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Ka karanga, ka mea, “E kara, e Īhu, kia aroha ki a mātou.”
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Ā, i tōna kite­nga atu, ka mea ki a rātou, “Haere, kia kite ngā tohu­nga i a koutou.”
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Ā, nō te kite­nga o tētahi o rātou kua ora ia, ka hoki, ā, he rahi tōna reo ki te whaka­korōria i te Atua.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Ā, takoto tāpapa ana ia ki ōna wae­wae, ka whaka­whetai ki a ia. Ā, nō Hamaria ia.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Ā, ka oho atu a Īhu, ka mea, “Kīhai rānei te tekau i whaka­ora­ngia? Ā, kei hea ngā toko­iwa?
17 Então Jesus perguntou:
18 Heoi anō, ngā mea i kitea e hoki mai ana ki te hōmai i te korōria ki te Atua, ko tēnei tangata iwi kē.”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Nā, ka mea ia ki a ia, “Whaka­tika, haere; nā tōu whaka­pono koe i ora ai.”
19 E lhe disse:
20 Ā, i te uinga a ngā Parihi ki a ia, ko āhea puta mai ai te ranga­tira­tanga o te Atua, ka whaka­hoki ia ki a rātou, ka mea, “E kore e kitea te pu­tanga mai o te ranga­tira­tanga o te Atua.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 E kore anō rātou e mea, ‘Nā, tēnei!’, ‘Nā, tērā!’ Kei roto hoki i a koutou te ranga­tira­tanga o te Atua.”
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Ā, ka mea ia ki ngā ākonga, “Tērā e tae mai ngā rā e hia­hia ai koutou kia kite i tētahi o ngā rā o te Tama a te tangata, ā, e kore koutou e kite.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Ā, e mea rātou ki a koutou, ‘Nā, tēnei!’, ‘Nā, tērā!’ Kaua e haere atu, kaua e aru atu.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Ka rite hoki ki te uira e hiko mai ana i tētahi wāhi i raro o te rangi; ā, tīaho atu ana ki tētahi atu wāhi i raro o te rangi. E pērā anō te Tama a te tangata ā tōna rā.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Otiia, ko te tikanga tēnei kia maha ngā mamae mōna i mua, kia whaka­kino­ngia anō hoki e tēnei whaka­tupu­ranga.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Ka rite hoki ki ngā rā i a Noa ngā rā o te Tama a te tangata.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 E kai ana rātou, e inu ana, e mārena ana, e tukua ana ki te mārena, taea noatia te rā i tomo ai a Noa ki te āka, ā, ko te pu­tanga mai o te wai­puke, nā, whaka­ngaro­mia katoa­tia rātou.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Ka rite anō hoki ki ngā rā i a Rota; e kai ana rātou, e inu ana, e hoko mai ana, e hoko atu ana, e whaka­tō ana, e hanga whare ana.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Heoi, i te rā i puta mai ai a Rota i Horoma, ka uaina he kāpura, he whānā­riki i te rangi, nā, whaka­ngaro­mia katoa­tia rātou.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Ka pērā anō ā te rā e whaka­kitea ai te Tama a te tangata.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “I taua rā, kei runga tētahi i te whare, me ōna taonga hoki i roto i te whare, kaua ia e heke iho ki te tiki i aua mea; ko te tangata hoki i te māra, kaua ia e hoki atu ki ngā mea ō muri.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Kia mahara ki te wahine a Rota.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Ki te whai tētahi kia ora ia, ka mate anō ia; ki te mate tētahi, ka ora anō ia.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, I taua pō toko­rua i te moenga kotahi; kotahi e tango­hia, kotahi e waiho.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Toko­rua ngā wāhine e huri ana; kotahi e tango­hia, kotahi e waiho.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Toko­rua ngā tāngata i te māra; kotahi e tango­hia, kotahi e waiho.”
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Nā, ka whaka­hoki rātou, ka mea ki ia, “Ko hea, e te Ariki?”
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.