Lucas 13

mri (MRI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nā, i reira ētahi i taua wā, nāna i kōrero ki a ia ngā tāngata o Kariri, i whaka­ranua nei ō rātou toto e Pirato ki ā rātou patu­nga tapu.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a rātou, “E mea ana rānei koutou, he hara rawa aua tāngata o Kariri i ngā tāngata katoa o Kariri, nō te mea he pērā ō rātou mate?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō hoki koutou katoa te mate.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Me taua tekau mā waru i horoa nei e te pourewa o Hiroama, ā, mate iho, e mea ana oti koutou, he hara rawa rātou i ngā tāngata katoa e noho ana i Hiruhārama?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Ko tāku tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō koutou katoa te mate.”
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ā, i kōrero­tia e ia tēnei kupu whaka­rite, “He piki tā tētahi tangata, he mea whaka­tō ki tāna māra wāina; nā, ka haere mai ia, ka rapu hua i runga, ā, kīhai i kitea.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Kātahi ia ka mea ki te kai­mahi wāina, ‘Nā, ka toru ēnei ōku tau e haere mai ana ki te rapu hua i runga i tēnei piki, heoi, kāhore i kitea. Tuaina ki raro; hei aha i mau­mau­ria ai hoki te whenua?’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Nā, ka whaka­hoki tērā, ka mea ki a ia, ‘E te ariki, waiho anō hoki i tēnei tau, kia keria rā anō e ahau ngā taha kia makā hoki he wai­rākau.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Ā, ki te whai hua ā houa­nga, ka waiho; ki te kāhore, māu e tua ki raro.’ ”
9 e, se der fruto,
10 Ā, i roto ia i tētahi o ngā whare kara­kia e whaka­ako ana i te hāpati.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Nā, ko tētahi wahine, he wairua ngoi­kore tōna, kotahi tekau mā waru ngā tau, piko tonu, kīhai rawa i āhei te whaka­tika ake.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ā, nō te kite­nga o Īhu i a ia, ka karanga atu ki a ia, ka mea ki a ia, “E kui, ka oti tōu ngoi­kore te whaka­matara.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Nā, whaka­pā­kia iho e ia ōna ringa ki a ia, ā, kīhai i aha kua tika, whaka­korōria ana i te Atua.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Nā, he riri nōna mō Īhu i whaka­ora i te hāpati, ka kōrero te ranga­tira o te whare kara­kia, ka mea ki te mano, “E ono ngā rā e tika ai te tangata te mahi. Hei reira koutou haere mai ai kia whaka­ora­ngia, kauaka i te hāpati.”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Nā, ka whaka­hoki te Ariki ki a ia, ka mea, “E ngā tāngata tini­hanga, e kore ianei tēnei tangata, tēnei tangata o koutou e wewete i tāna kau i te hāpati, i tāna kāihe rānei, ka ārahi atu ai i te tū­ranga ki te whaka­inu?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Kāhore rānei tēnei wahine, he tamā­hine nei nā Āperahama, i herea nei e Hātana i ēnei tau tekau mā waru, e tika kia wete­kina i tōna here i te rā hāpati?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Ā, nō ka kōrero­tia ēnei mea e ia, ka whaka­mā katoa te hunga e whaka­hē ana ki a ia, ā, hari katoa te mano ki ngā mea korōria katoa i meinga e ia.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Nā, ka mea ia, “He rite te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha? Ā, me whaka­rite e ahau ki te aha?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 He rite ki te pua nanī, i kawea e te tangata, i ruia ki tāna kāri; ā, ka tupu, ka whaka­rākau, nō ka noho ngā manu o te rangi ki ōna manga.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Ā, i mea anō ia, “Me whaka­rite e ahau te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 He rite ki te rēwena i tango­hia e tētahi wahine, ā, whao­ngia ana ki roto ki ngā mēhua parāoa e toru, nō ka rēwena­tia katoa.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Ā, ka hāere­erea e ia ngā pā, ngā kāinga, whaka­ako ai, me te ahu tonu ki Hiruhārama.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nā, ka mea tētahi ki a ia, “E te Ariki, he toru­toru koia te hunga e ora?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Kia kaha te tohe ki te tomo mā te kūwaha kūiti. Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, he toko­maha e whai ki te tomo, ā, e kore e taea.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Kia whaka­tika kau te tangata i te whare, kia tū­taki­na te tatau, kātahi koutou ka anga, ka tū i waho, ka pātuki ki te tatau, ka mea, ‘E te Ariki, uakina ki a mātou,’ nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a koutou, ‘Kāhore ahau i mōhio ki a koutou, nō hea rānei.’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Ko reira koutou tīmata ai te mea, ‘Kua kai mātou, kua inu i tōu aro­aro, i whaka­ako anō koe i ō mātou hua­rahi.’
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Ā, ka kī anō ia, ‘Ka mea atu ahau ki a koutou, kāhore ahau i mātau ki a koutou, nō hea rānei. Mawehe atu i ahau, e ngā kai­mahi katoa i te kino.’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Ko te wā tēnā o te tangi, o te tetēā o ngā niho, ina kite koutou i a Āperahama, i a Īhaka, i a Hākopa, i ngā poro­piti katoa, kei te ranga­tira­tanga o te Atua, ā, ko koutou kua makā ki waho.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Ā, ka haere mai rātou i te rā­whiti, i te hau­āuru, i te hau­raro, i te tonga, ka noho ki te ranga­tira­tanga o te Atua
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Nā, tērā ētahi ō muri e meinga ki mua, me ētahi ō mua ki muri.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 I taua hāora anō ka tae mai ētahi Parihi, ka mea ki a ia, “Haere, whaka­rērea a konei; e hia­hia ana hoki a Herora kia whaka­matea koe.”
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ka mea ia ki a rātou, “Haere, mea atu ki taua pokiha, ‘Nā, tēnei ahau te pei rēwera nei, te mahi nei i te mahi whaka­ora āia­nei, āpōpō, ā, i te toru o ngā rā ka oti tāku.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Otiia, me hāere­ere ahau āia­nei, āpōpō, ā tahi rā; e kore hoki e āhei kia mate he poro­piti i waho o Hiruhārama.’
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 “E Hiruhārama, e Hiruhārama, e whaka­mate nei i ngā poro­piti, e āki nei ki te kāmaka i te hunga e tonoa ana ki a koe; anō te tini o āku mea­tanga kia whaka­minea āu tama­riki, kia pērā­tia me te hei­hei e whaka­mine nei i āna pī ki raro ki ōna pari­rau, ā, kīhai koutou i pai!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Nā, ka mahue atu ki a koutou tō koutou whare kia takoto noa ana. He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore koutou e kite i ahau, kia tae mai rā anō te rā e mea ai koutou, ‘Ka whaka­pai­ngia ia e haere mai ana i runga i te ingoa o te Ariki.’ ”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.