Lucas 13

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nā, i reira ētahi i taua wā, nāna i kōrero ki a ia ngā tāngata o Kariri, i whaka­ranua nei ō rātou toto e Pirato ki ā rātou patu­nga tapu.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a rātou, “E mea ana rānei koutou, he hara rawa aua tāngata o Kariri i ngā tāngata katoa o Kariri, nō te mea he pērā ō rātou mate?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō hoki koutou katoa te mate.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Me taua tekau mā waru i horoa nei e te pourewa o Hiroama, ā, mate iho, e mea ana oti koutou, he hara rawa rātou i ngā tāngata katoa e noho ana i Hiruhārama?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ko tāku tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō koutou katoa te mate.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ā, i kōrero­tia e ia tēnei kupu whaka­rite, “He piki tā tētahi tangata, he mea whaka­tō ki tāna māra wāina; nā, ka haere mai ia, ka rapu hua i runga, ā, kīhai i kitea.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Kātahi ia ka mea ki te kai­mahi wāina, ‘Nā, ka toru ēnei ōku tau e haere mai ana ki te rapu hua i runga i tēnei piki, heoi, kāhore i kitea. Tuaina ki raro; hei aha i mau­mau­ria ai hoki te whenua?’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Nā, ka whaka­hoki tērā, ka mea ki a ia, ‘E te ariki, waiho anō hoki i tēnei tau, kia keria rā anō e ahau ngā taha kia makā hoki he wai­rākau.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ā, ki te whai hua ā houa­nga, ka waiho; ki te kāhore, māu e tua ki raro.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Ā, i roto ia i tētahi o ngā whare kara­kia e whaka­ako ana i te hāpati.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Nā, ko tētahi wahine, he wairua ngoi­kore tōna, kotahi tekau mā waru ngā tau, piko tonu, kīhai rawa i āhei te whaka­tika ake.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ā, nō te kite­nga o Īhu i a ia, ka karanga atu ki a ia, ka mea ki a ia, “E kui, ka oti tōu ngoi­kore te whaka­matara.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Nā, whaka­pā­kia iho e ia ōna ringa ki a ia, ā, kīhai i aha kua tika, whaka­korōria ana i te Atua.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Nā, he riri nōna mō Īhu i whaka­ora i te hāpati, ka kōrero te ranga­tira o te whare kara­kia, ka mea ki te mano, “E ono ngā rā e tika ai te tangata te mahi. Hei reira koutou haere mai ai kia whaka­ora­ngia, kauaka i te hāpati.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Nā, ka whaka­hoki te Ariki ki a ia, ka mea, “E ngā tāngata tini­hanga, e kore ianei tēnei tangata, tēnei tangata o koutou e wewete i tāna kau i te hāpati, i tāna kāihe rānei, ka ārahi atu ai i te tū­ranga ki te whaka­inu?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Kāhore rānei tēnei wahine, he tamā­hine nei nā Āperahama, i herea nei e Hātana i ēnei tau tekau mā waru, e tika kia wete­kina i tōna here i te rā hāpati?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ā, nō ka kōrero­tia ēnei mea e ia, ka whaka­mā katoa te hunga e whaka­hē ana ki a ia, ā, hari katoa te mano ki ngā mea korōria katoa i meinga e ia.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Nā, ka mea ia, “He rite te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha? Ā, me whaka­rite e ahau ki te aha?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 He rite ki te pua nanī, i kawea e te tangata, i ruia ki tāna kāri; ā, ka tupu, ka whaka­rākau, nō ka noho ngā manu o te rangi ki ōna manga.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Ā, i mea anō ia, “Me whaka­rite e ahau te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 He rite ki te rēwena i tango­hia e tētahi wahine, ā, whao­ngia ana ki roto ki ngā mēhua parāoa e toru, nō ka rēwena­tia katoa.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Ā, ka hāere­erea e ia ngā pā, ngā kāinga, whaka­ako ai, me te ahu tonu ki Hiruhārama.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Nā, ka mea tētahi ki a ia, “E te Ariki, he toru­toru koia te hunga e ora?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Kia kaha te tohe ki te tomo mā te kūwaha kūiti. Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, he toko­maha e whai ki te tomo, ā, e kore e taea.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Kia whaka­tika kau te tangata i te whare, kia tū­taki­na te tatau, kātahi koutou ka anga, ka tū i waho, ka pātuki ki te tatau, ka mea, ‘E te Ariki, uakina ki a mātou,’ nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a koutou, ‘Kāhore ahau i mōhio ki a koutou, nō hea rānei.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Ko reira koutou tīmata ai te mea, ‘Kua kai mātou, kua inu i tōu aro­aro, i whaka­ako anō koe i ō mātou hua­rahi.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ā, ka kī anō ia, ‘Ka mea atu ahau ki a koutou, kāhore ahau i mātau ki a koutou, nō hea rānei. Mawehe atu i ahau, e ngā kai­mahi katoa i te kino.’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Ko te wā tēnā o te tangi, o te tetēā o ngā niho, ina kite koutou i a Āperahama, i a Īhaka, i a Hākopa, i ngā poro­piti katoa, kei te ranga­tira­tanga o te Atua, ā, ko koutou kua makā ki waho.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ā, ka haere mai rātou i te rā­whiti, i te hau­āuru, i te hau­raro, i te tonga, ka noho ki te ranga­tira­tanga o te Atua
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Nā, tērā ētahi ō muri e meinga ki mua, me ētahi ō mua ki muri.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 I taua hāora anō ka tae mai ētahi Parihi, ka mea ki a ia, “Haere, whaka­rērea a konei; e hia­hia ana hoki a Herora kia whaka­matea koe.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ka mea ia ki a rātou, “Haere, mea atu ki taua pokiha, ‘Nā, tēnei ahau te pei rēwera nei, te mahi nei i te mahi whaka­ora āia­nei, āpōpō, ā, i te toru o ngā rā ka oti tāku.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Otiia, me hāere­ere ahau āia­nei, āpōpō, ā tahi rā; e kore hoki e āhei kia mate he poro­piti i waho o Hiruhārama.’
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “E Hiruhārama, e Hiruhārama, e whaka­mate nei i ngā poro­piti, e āki nei ki te kāmaka i te hunga e tonoa ana ki a koe; anō te tini o āku mea­tanga kia whaka­minea āu tama­riki, kia pērā­tia me te hei­hei e whaka­mine nei i āna pī ki raro ki ōna pari­rau, ā, kīhai koutou i pai!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Nā, ka mahue atu ki a koutou tō koutou whare kia takoto noa ana. He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore koutou e kite i ahau, kia tae mai rā anō te rā e mea ai koutou, ‘Ka whaka­pai­ngia ia e haere mai ana i runga i te ingoa o te Ariki.’ ”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.