Lucas 13

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, i reira ētahi i taua wā, nāna i kōrero ki a ia ngā tāngata o Kariri, i whaka­ranua nei ō rātou toto e Pirato ki ā rātou patu­nga tapu.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a rātou, “E mea ana rānei koutou, he hara rawa aua tāngata o Kariri i ngā tāngata katoa o Kariri, nō te mea he pērā ō rātou mate?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō hoki koutou katoa te mate.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Me taua tekau mā waru i horoa nei e te pourewa o Hiroama, ā, mate iho, e mea ana oti koutou, he hara rawa rātou i ngā tāngata katoa e noho ana i Hiruhārama?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ko tāku tēnei ki a koutou, kāhore; engari ki te kore koutou e rīpe­netā, ka pērā anō koutou katoa te mate.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Ā, i kōrero­tia e ia tēnei kupu whaka­rite, “He piki tā tētahi tangata, he mea whaka­tō ki tāna māra wāina; nā, ka haere mai ia, ka rapu hua i runga, ā, kīhai i kitea.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Kātahi ia ka mea ki te kai­mahi wāina, ‘Nā, ka toru ēnei ōku tau e haere mai ana ki te rapu hua i runga i tēnei piki, heoi, kāhore i kitea. Tuaina ki raro; hei aha i mau­mau­ria ai hoki te whenua?’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Nā, ka whaka­hoki tērā, ka mea ki a ia, ‘E te ariki, waiho anō hoki i tēnei tau, kia keria rā anō e ahau ngā taha kia makā hoki he wai­rākau.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Ā, ki te whai hua ā houa­nga, ka waiho; ki te kāhore, māu e tua ki raro.’ ”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Ā, i roto ia i tētahi o ngā whare kara­kia e whaka­ako ana i te hāpati.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Nā, ko tētahi wahine, he wairua ngoi­kore tōna, kotahi tekau mā waru ngā tau, piko tonu, kīhai rawa i āhei te whaka­tika ake.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Ā, nō te kite­nga o Īhu i a ia, ka karanga atu ki a ia, ka mea ki a ia, “E kui, ka oti tōu ngoi­kore te whaka­matara.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Nā, whaka­pā­kia iho e ia ōna ringa ki a ia, ā, kīhai i aha kua tika, whaka­korōria ana i te Atua.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Nā, he riri nōna mō Īhu i whaka­ora i te hāpati, ka kōrero te ranga­tira o te whare kara­kia, ka mea ki te mano, “E ono ngā rā e tika ai te tangata te mahi. Hei reira koutou haere mai ai kia whaka­ora­ngia, kauaka i te hāpati.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Nā, ka whaka­hoki te Ariki ki a ia, ka mea, “E ngā tāngata tini­hanga, e kore ianei tēnei tangata, tēnei tangata o koutou e wewete i tāna kau i te hāpati, i tāna kāihe rānei, ka ārahi atu ai i te tū­ranga ki te whaka­inu?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Kāhore rānei tēnei wahine, he tamā­hine nei nā Āperahama, i herea nei e Hātana i ēnei tau tekau mā waru, e tika kia wete­kina i tōna here i te rā hāpati?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Ā, nō ka kōrero­tia ēnei mea e ia, ka whaka­mā katoa te hunga e whaka­hē ana ki a ia, ā, hari katoa te mano ki ngā mea korōria katoa i meinga e ia.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Nā, ka mea ia, “He rite te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha? Ā, me whaka­rite e ahau ki te aha?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 He rite ki te pua nanī, i kawea e te tangata, i ruia ki tāna kāri; ā, ka tupu, ka whaka­rākau, nō ka noho ngā manu o te rangi ki ōna manga.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Ā, i mea anō ia, “Me whaka­rite e ahau te ranga­tira­tanga o te Atua ki te aha?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 He rite ki te rēwena i tango­hia e tētahi wahine, ā, whao­ngia ana ki roto ki ngā mēhua parāoa e toru, nō ka rēwena­tia katoa.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Ā, ka hāere­erea e ia ngā pā, ngā kāinga, whaka­ako ai, me te ahu tonu ki Hiruhārama.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nā, ka mea tētahi ki a ia, “E te Ariki, he toru­toru koia te hunga e ora?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Kia kaha te tohe ki te tomo mā te kūwaha kūiti. Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, he toko­maha e whai ki te tomo, ā, e kore e taea.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Kia whaka­tika kau te tangata i te whare, kia tū­taki­na te tatau, kātahi koutou ka anga, ka tū i waho, ka pātuki ki te tatau, ka mea, ‘E te Ariki, uakina ki a mātou,’ nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a koutou, ‘Kāhore ahau i mōhio ki a koutou, nō hea rānei.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Ko reira koutou tīmata ai te mea, ‘Kua kai mātou, kua inu i tōu aro­aro, i whaka­ako anō koe i ō mātou hua­rahi.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Ā, ka kī anō ia, ‘Ka mea atu ahau ki a koutou, kāhore ahau i mātau ki a koutou, nō hea rānei. Mawehe atu i ahau, e ngā kai­mahi katoa i te kino.’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Ko te wā tēnā o te tangi, o te tetēā o ngā niho, ina kite koutou i a Āperahama, i a Īhaka, i a Hākopa, i ngā poro­piti katoa, kei te ranga­tira­tanga o te Atua, ā, ko koutou kua makā ki waho.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Ā, ka haere mai rātou i te rā­whiti, i te hau­āuru, i te hau­raro, i te tonga, ka noho ki te ranga­tira­tanga o te Atua
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Nā, tērā ētahi ō muri e meinga ki mua, me ētahi ō mua ki muri.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 I taua hāora anō ka tae mai ētahi Parihi, ka mea ki a ia, “Haere, whaka­rērea a konei; e hia­hia ana hoki a Herora kia whaka­matea koe.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ka mea ia ki a rātou, “Haere, mea atu ki taua pokiha, ‘Nā, tēnei ahau te pei rēwera nei, te mahi nei i te mahi whaka­ora āia­nei, āpōpō, ā, i te toru o ngā rā ka oti tāku.
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Otiia, me hāere­ere ahau āia­nei, āpōpō, ā tahi rā; e kore hoki e āhei kia mate he poro­piti i waho o Hiruhārama.’
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “E Hiruhārama, e Hiruhārama, e whaka­mate nei i ngā poro­piti, e āki nei ki te kāmaka i te hunga e tonoa ana ki a koe; anō te tini o āku mea­tanga kia whaka­minea āu tama­riki, kia pērā­tia me te hei­hei e whaka­mine nei i āna pī ki raro ki ōna pari­rau, ā, kīhai koutou i pai!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Nā, ka mahue atu ki a koutou tō koutou whare kia takoto noa ana. He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore koutou e kite i ahau, kia tae mai rā anō te rā e mea ai koutou, ‘Ka whaka­pai­ngia ia e haere mai ana i runga i te ingoa o te Ariki.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.