Lucas 12

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nā, kei te hui­hui anō tērā ngā mano, tōna tini, nō ka taka­takahi i a rātou anō, ā, ka anga ia ka kōrero i te tua­tahi tonu ki āna ākonga, ka mea, “Kia tūpato i te rēwena o ngā Parihi; arā i te tini­hanga.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kāhore hoki he mea i hīpoki­na e mahue te hura; kāhore hoki tētahi mea ngaro e mahue te mōhio.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Mō konei ko tā koutou e kōrero ai i te pōuri, ka rangona i te mārama. Ko tā koutou e kī ai ki te tari­nga i ngā rūma i roto rawa, ka kauwhau­tia i runga o ngā whare.”
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 “Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, e ōku hoa, kaua e wehi ki te hunga e whaka­mate nei i te tinana, ā muri iho kāhore he mea e taea e rātou.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Engari māku e whaka­atu ki a koutou tā koutou e wehi ai. E wehi ki a ia kei a ia nei te mana, i muri i tāna whaka­mate­nga, ki te maka ki Kehena. Āe rā hoki, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, e wehi ki a ia!
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 “Kāhore ianei e hokona ngā pī­hoi­hoi e rima ki ngā pātene e rua, ā, kāhore tētahi o rātou e ware­ware i te Atua?
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Heoi, kua oti katoa te tatau ngā makawe katoa nei o ō koutou māte­nga. Kaua e wehi; engari koutou i ngā pī­hoi­hoi maha.”
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 “Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ki te whaka­ae tētahi ki ahau i te aro­aro o ngā tāngata, ka whaka­ae­tia anō ia e te Tama a te tangata i te aro­aro o ngā ana­hera a te Atua.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ki te whaka­kāhore tētahi i ahau i te aro­aro o ngā tāngata, ka whaka­kāhore­tia anō ia i te aro­aro o ngā ana­hera a te Atua.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Ki te kōrero tētahi he whaka­hē mō te Tama a te tangata, ka murua tōna hara; tēnā ko te tangata e kohu­kohua ai te Wairua Tapu, e kore tōna e murua.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 “Ki te kawea koutou ki ngā whare kara­kia, ki ngā ranga­tira, ki te hunga whai mana, kaua e mā­nuka­nuka ki te pēhea, ki te aha rānei e whaka­hoki atu ai koutou, ki tā koutou rānei e kōrero ai.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Mā te Wairua Tapu hoki koutou e ako i taua hāora anō ki ngā mea e tika ana kia kōrero­tia e koutou.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Nā, ka mea tētahi i roto i te mano ki a ia, “E te Kai­whaka­ako, mea atu ki tōku tua­kana, kia wehea mai mōku tētahi wāhi o te kāinga.”
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Nā, ko tāna mea­tanga ki a ia, “E te tangata nei, nā wai ahau i mea hei kai­whaka­wā, hei kai­wehe­wehe i waenga­nui i a koutou?”
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 I mea anō ia ki a rātou, “Kia mahara, kia tūpato ki te apo; ehara i te mea mā te nui o ngā taonga a te tangata e ora ai ia.”
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Nā, ka kōrero­tia e ia tētahi kupu whaka­rite ki a rātou, ka mea: “Nā, he nui te hua o te whenua o tētahi tangata whai taonga.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Nā, ka whaka­aro­aro ia i roto i a ia, ‘Me pēhea ahau? Kāhore hoki ōku wāhi hei putu­nga mō āku hua.’
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Ā, ka mea ia, ‘Tēnei tāku e mea ai, ka wā­wāhia e ahau ōku whare wīti, ā, ka hangā kia nui. Ā, ka kohiko­hia ki reira āku hua katoa, me āku taonga.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Kātahi ahau ka mea ki tōku wairua, E tōku wairua, ka maha āu mea papai kei te rongoā mō ngā tau e maha; noho noa iho, e kai, e inu, kia koa te ngākau.’
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Otiia, ka mea te Atua ki a ia, ‘Kūware, ko ā tēnei pō anō tango­hia ai tōu wairua i a koe; ā, mā wai ngā mea kua pae nā i a koe?’
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 “Nā, ka pēnā te tangata e whaka­pū­ranga ana i te taonga māna ake, ā, kāhore e hua tāna whaka te Atua.”
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Nā, ka mea ia ki āna ākonga, “Koia ahau ka mea nei ki a koutou, kaua e mā­nuka­nuka ki tō koutou oranga, ki tā koutou e kai ai, ki te tinana rānei, ki tā koutou e kākahu ai.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Rahi atu te ora i te kai, me te tinana i te kākahu.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Whaka­aroa ngā raweni: kāhore nei e whaka­tō, kāhore e kokoti, kāhore ā rātou pākoro, kāhore he whare wīti, heoi, e whāngaia ana rātou e te Atua. Tērā noa ake koutou i ngā manu?
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Ā, ko wai o koutou e taea e ia te whaka­aro iho, te hono tētahi wāhi ki tōna roa, kia kotahi te whatīa­nga?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Ā, ki te kore e taea e koutou te mea nohi­nohi rawa, he aha i mā­nuka­nuka ai ki tētahi atu?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Whaka­aroa ngā renga­renga, tō rātou tupu; e kore nei e mahi, e kore e miro, nā, ko tāku tēnei ki a koutou, kīhai a Horomona me tōna korōria katoa i rite ki tētahi o ēnei te whai kākahu.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Nā, ki te pēnei tā te Atua whaka­kākahu i te taru­taru i te pārae, kei reira āia­nei, ā, āpōpō ka makā ki te oumu. Tērā noa ake tāna i a koutou, e te hunga whaka­pono iti.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 “Kaua rā e rapu ki tā koutou e kai ai, ki tā koutou e inu ai, kaua e tīrengi noa te whaka­aro.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 E rapu ana hoki ngā iwi o te ao i ēnei mea katoa, otirā e mātau ana tō koutou Matua e matea ana e koutou ēnei mea.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Engari rapua te ranga­tira­tanga o te Atua, ā, ka tāpiri­tia ēnei mea katoa mā koutou.”
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Kaua e mataku, e te kāhui nohi­nohi; kua pai hoki tō koutou Matua ki te hōmai i te ranga­tira­tanga ki a koutou.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Hokona ō koutou taonga, hoatu he mea mā te hunga rawa­kore. Hangā mā koutou he pēke moni e kore e tawhito­tia, he taonga ki te rangi e kore e memeha, ki te wāhi e kore nei e tata atu te tāhae, e kore anō te huhu e kai.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Ko te wāhi hoki i tō koutou taonga, ko reira anō ō koutou ngākau.”
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Whī­tiki­ria ō koutou hope, tahuna ngā rama kia kā;
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 ko tō koutou rite hei ngā tāngata e tatari ana ki tō rātou ranga­tira, ina hoki mai i te hākari o te mārena, mō tōna tae rawa mai, ka pātōtō, nā uaki tonu atu rātou ki a ia.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Ka koa ngā pono­nga e roko­hina mai e tō rātou ranga­tira, ā tōna taenga mai, e mata­ara ana. He pono tāku e mea nei ki a koutou, ka whī­tiki ia i a ia, ā, ka mea i a rātou kia noho, ka haere ki te mahi mea mā rātou.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Ā, ki te haere mai ia i te rua o ngā mataara­tanga, i te toru rānei, ā, ka roko­hina mai e pērā ana anō, ka koa aua pono­nga.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Otirā, kia mōhio koutou ki tēnei, me i mātau te tangata i te whare, ki te wā e haere mai ai te tāhae, kua mata­ara ia, ā, kāhore i tukua kia pokaia tōna whare.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Kia ta­ta­nga rā koutou, nō te mea e puta mai te Tama a te tangata i te hāora e kore ai koutou e mahara.”
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Nā, ka mea a Pita ki a ia, “E te Ariki, ki a mātou tēnei kupu whaka­rite e kōrero nei koe? Ki te katoa rānei?”
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Nā, ka mea te Ariki, “Ko wai rā te tuari pono, mahara, e meinga e tōna ariki hei ranga­tira mō āna tāngata, hei hoatu i te mēhua kai i te wā e tika ai?
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Ka koa taua pono­nga, ki te roko­hina e tōna ranga­tira ina tae mai, e pēnā ana.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 He pono tāku e mea nei ki a koutou, ka meinga ia hei ranga­tira mō āna taonga katoa.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Otirā, ki te mea taua pono­nga i roto i tōna ngākau, ‘Ka roa te haere­nga mai o tōku ariki’; ā, ka anga, ka whiu i ngā pono­nga tāne, i ngā pono­nga wāhine, ka kai, ka inu, ka hau­rangi,
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 ka haere mai te ranga­tira o taua pono­nga i te rā e kore ai ia e mahara, i te hāora e kore ai ia e mōhio, ā, ka hau­topea ia, ka meinga mōna he wāhi i roto i te hunga whaka­pono kore.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 “Nā, ko taua pono­nga, i mōhio nei ki tā tōna ranga­tira i pai ai, ā, kīhai i whaka­aro wawe, kīhai hoki i mea i tāna i pai ai, he maha ngā whiu mōna.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Tēnā, ko ia kīhai i mōhio, ā, i mahi i ngā mea e tika ai kia whiua, he toru­toru ngā whiu mōna. Ko te tangata hoki i nui te hoatu­tanga ki a ia he nui anō hei hōmai­tanga māna; ā, ko te tangata i nui te tuku­nga ki a ia, hira noa atu te mea e tonoa i a ia.”
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 “I haere mai ahau ki te maka kāpura ki te whenua; ā, ka pēhea ahau, me­he­mea kua kā kē?
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Otirā, he iri­iri­nga tōku e iri­iria ai ahau; anō tōku tā­kare­kare kia oti rā anō!
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 E mea ana rānei koutou, i haere mai ahau ki te hōmai i te rangi­mārire ki te whenua? Tēnei tāku kupu ki a koutou, kāhore; engari i te wehe­wehe.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Hei ngā rā hoki e takoto ake nei ka toko­rima i roto i te whare kotahi, ā, ka tahuri ki a rātou anō, toko­toru ki te toko­rua, toko­rua ki te toko­toru.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Ka tahuri atu te pāpā ki te tama, te tama ki te pāpā, te whaea ki te tamā­hine, te tamā­hine ki tōna whaea, te hunga­wai wahine ki tāna hunao­nga wahine, me te hunao­nga wahine ki tōna hunga­wai wahine.”
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Ā, i mea anō ia ki ngā mano, “Ka kite koutou i te kapua e puta mai ana i te hau­āuru, nā, mea tonu ake koutou, ‘He ua te haere mai nei,’ ā, ko ia anō ia.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Ka kite koutou i te tonga e pupuhi ana, ka mea koutou, ‘Meāke ko te wera­wera’, ā, ko ia anō ia.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 E te hunga tini­hanga, e mātau ana koutou ki te ti­tiro ki te mata o te whenua, o te rangi; he aha koutou tē mātau ai ki te ti­tiro ki tēnei tāima?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 “Ā, he aha koutou tē whaka­aro noa ake ai i te mea tika?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 I a kōrua ko tōu hoa tau­whāi­nga e haere ana ki te kai­whaka­wā, hei te hua­rahi anō kia kaha te mea kia makere atu ia i a koe; kei tōia koe e ia ki te kai­whaka­wā, ā, ka tukua koe e te kai­whaka­wā ki te kātipa, ā, ka makā koe e te kātipa ki te whare here­here.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Ko tāku kupu tēnei ki a koe, E kore rawa koe e puta mai i reira, kia poto rā anō ngā moni iti rawa te utu e koe.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.