João 18

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka mutu ēnei kōrero a Īhu ka haere ia, rātou ko āna ākonga, ki tāwāhi o te manga wai, arā o Kerono. Nā, he kāri kei reira, ā, tapoko atu ana ia, rātou ko āna ākonga.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 I mātau­ria anō taua wāhi e Hūrā, e te tangata e tukua ai ia; he maha hoki ngā hoki­nga o Īhu, rātou ko āna ākonga ki reira.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Nā, ka hoatu ki a Hūrā tētahi mātua me ētahi kātipa e ngā tohu­nga nui rātou ko ngā Parihi, ā, haere ana ki reira, me ngā rohe­rohe, me ngā rama, me ngā patu.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Heoi, i mātau a Īhu ki ngā mea katoa meāke pā ki a ia, ka puta atu, ka mea ki a rātou, “Ko wai tā koutou e rapu?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ka whaka­hokia e rātou ki a ia, “Ko Īhu o Nahareta.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Nā, i tāna kōrero­tanga ki a rātou, “Ko ahau ia,” hoki ana rātou ki muri, hinga ana ki te whenua.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Nā, ka ui anō ia ki a rātou, “Ko wai tā koutou e rapu?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ka whaka­hokia e Īhu, “Kua mea ahau ki a koutou, ‘Ko ahau ia’, ki te mea e rapu ana koutou i ahau, tukua ēnei kia haere.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 (Kia rite ai te kupu i kōrero­tia e ia: “Kāhore i ngaro tētahi o te hunga i hōmai e koe ki ahau.”)
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Nā, he hoari tā Haimona Pita, unuhia ana e ia, ā, hāua iho te pono­nga a te tohu­nga nui, tapa­hia ana tōna tari­nga matau. Ko te ingoa o taua pono­nga ko Maraku.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ka mea a Īhu ki a Pita, “Kuhua tāu hoari ki te takoto­ranga. Ko te kapu i hōmai nei e tōku Matua ki ahau auaka rānei e inumia e ahau?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Heoi, ka hopu­kina a Īhu e taua ope, e te ranga­tira rātou ko ngā kātipa o ngā Hūrai, ā, hereherea ana ia.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ā, ka āra­hina ki a Anaha i te tua­tahi; ko ia hoki te hunga­wai o Kaiapa, o te tohu­nga nui mō taua tau.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Nā, ko Kaiapa tēnei nāna rā i whaka­takoto te whaka­aro ki ngā Hūrai, he pai kē ki te mate te tangata kotahi mō te iwi.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Nā, ka aru a Haimona Pita i a Īhu, ā, ka aru anō hoki tētahi atu o ngā ākonga; nā, i mōhio­tia taua ākonga e te tohu­nga nui, ā, tomo tahi ana me Īhu ki te whare o te tohu­nga nui;
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 ko Pita ia i tū i te kūwaha i waho. Nā, ka puta atu taua ākonga i mōhio­tia nei e te tohu­nga nui, ka kōrero ki te kai­tiaki o te tatau, ā, āra­hina ana a Pita ki roto.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Nā, ko te mea­tanga a te kōtiro tiaki o te tatau ki a Pita, “Ehara ianei koe i tētahi o ngā ākonga a tēnei tangata?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Nā, i reira ngā pono­nga me ngā kātipa e tū ana, kua whaka­ūngia hoki e rātou te kāpura waro; he maka­riri hoki; ā, e ina­ina ana rātou. Ko Pita hoki tētahi o rātou, e tū tahi ana e ina­ina ana.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Nā, ka ui te tohu­nga nui ki a Īhu, ki āna ākonga, ki tāna ako.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ka whaka­hokia e Īhu ki a ia, “I mārama tonu tāku kōrero ki te ao; i ako tonu ahau i roto i te whare kara­kia, i te teme­para hoki, i te wāhi hui­hui o ngā Hūrai katoa; kāhore hoki tētahi mea i kōrero­tia puku­tia e ahau.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 He aha koe ka ui ai ki ahau? Ui atu ki te hunga i rongo ki tāku i mea ai ki a rātou; Nana, e mōhio ana rātou ki āku i kōrero ai.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Nā, i tāna kōrero­tanga i ēnei kupu, ka papaki tētahi o ngā kātipa i tū rā i a Īhu, ka mea, “E pēnā ana koe ki te tohu­nga nui?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ka whaka­hokia e Īhu ki a ia, “Ki te kino āku kōrero, whaka­atu­ria te kino. Ki te pai ia, he aha koe i papaki ai i ahau?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Nā, ka tukua here­here­tia atu ia e Anaha ki a Kaiapa tohu­nga nui.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Nā, tērā a Haimona Pita te tū rā me te ina­ina. Nā, ka mea rātou ki a ia, “Ehara ianei koe i tētahi o āna ākonga?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ka mea tētahi o ngā pono­nga a te tohu­nga nui, he whanau­nga nōna i tapa­hia nei te tari­nga e Pita, “Kīhai ianei ahau i kite i a koe, kōrua tahi i te kāri?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Nā, ka whaka­kāhore anō a Pita; ā, tangi tonu iho te tī­kao­kao.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Kātahi, ka āra­hina atu e rātou a Īhu i a Kaiapa ki te whare whaka­wā. He atatū. Ko rātou ia kīhai i tomo ki te whare whaka­wā, kei poke rātou, engari, kia kai ai rātou i te Kape­nga.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nā, ka puta atu a Pirato ki a rātou, ka mea, “He aha tā koutou whaka­pae ki tēnei tangata?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ka whaka­hoki rātou, ka mea ki a ia, “Me i kaua ia te mahi i te kino, kīhai i kawea mai e mātou ki a koe.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Nā, ko te mea­tanga a Pirato ki a rātou, “Mauria atu ia, whaka­wā­kia ki tō koutou nā ture.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Kia rite ai tā Īhu kupu i kōrero ai, hei whaka­atu i te mate e mate ai ia.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Me i reira ka tomo anō a Pirato ki te whare whaka­wā, ka karanga i a Īhu, ka mea ki a ia, “Ko te Kīngi rānei koe o ngā Hūrai?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ka whaka­hokia e Īhu ki a ia, “Nāu ake anō tēnei kupu, he kōrero rānei mōku nā te tangata kē ki a koe?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ka mea a Pirato, “He Hūrai koia ahau? Nā tōu iwi, nā ngā tohu­nga nui anō hoki, koe i kawe mai ki ahau; i aha koia koe?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ka whaka­hokia e Īhu, “Ehara tōku ranga­tira­tanga i tēnei ao; me­he­mea nō tēnei ao tōku ranga­tira­tanga, kua tatau āku pono­nga, kei tukua ahau ki ngā Hūrai. Tēnā ko tēnei ehara tōku ranga­tira­tanga i konei.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Nā, ka mea a Pirato ki a ia, “He kīngi oti koe?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ka mea a Pirato ki a ia, “He aha te pono?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Otiia, he rite­nga tēnei nā koutou, kia tukua e ahau ki a koutou tētahi tangata i te Kape­nga. E pai ana rānei koutou kia tukua e ahau ki a koutou te Kīngi o ngā Hūrai?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Heoi, karanga katoa ana anō rātou, ka mea, “Auaka tēnei, engari a Parapa.” Nā, he tāhae a Parapa.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.