Judas 1

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā Hūrā, he pono­nga nā Īhu Karaiti, he teina nō Hēmi –
1 Eu, Judas, escravo de Jesus Cristo e irmão de Tiago, escrevo esta carta aos que foram chamados por Deus, o Pai, que os ama e os guarda sob o cuidado de Jesus Cristo.
2 Kia whaka­nuia ki a koutou te mahi tohu, te rangi­mārie me te aroha.
2 Que vocês tenham cada vez mais misericórdia, paz e amor.
3 E ngā hoa aroha, i ahau e tākare tonu ana ki te tuhi­tuhi ki a koutou mō tō tātou whaka­ora­nga tahi, i mea ahau me tuhi­tuhi ki a koutou, me whaka­hau­hau kia kaha te tohe ki te whaka­pono kua oti nei te tuku mai ki te hunga tapu.
3 Amados, embora planejasse escrever-lhes com todo empenho sobre a salvação que compartilhamos, entendo agora que devo escrever a respeito de outro assunto e insistir que defendam a fé que, de uma vez por todas, foi confiada ao povo santo.
4 Kua tomo puku mai hoki ētahi tāngata, ko ērā anō i tuhi­tuhia i mua mō tēnei whaka­tau­nga hē, he hunga karakia­kore, e whaka­puta kē ana rātou i te aroha noa o tō tātou Atua hei mea mō ngā hia­hia tai­kaha, ā, whaka­kāhore ana rātou ki tō tātou Ariki, ki a Īhu Karaiti, ko ia anake tō tātou Ariki.
4 Pois alguns indivíduos perversos se infiltraram em seu meio sem serem notados, dizendo que a graça de Deus permite levar uma vida imoral. A condenação de tais pessoas foi registrada há muito tempo, pois negaram Jesus Cristo, nosso único Soberano e Senhor.
5 Nā, e mea ana ahau kia whaka­mahara­tia koutou, kua mātau noa ake anō ia koutou ki tēnei, i whaka­ora­ngia mai e te Ariki te iwi i te whenua o Īhipa, muri iho whaka­ngaro­mia ana e ia te hunga kīhai nei i whaka­pono.
5 Ainda que já saibam dessas coisas, desejo lembrar a vocês que o Senhor libertou o povo de Israel do Egito, mas depois destruiu aqueles que não permaneceram fiéis.
6 Nā, ko ngā ana­hera, kīhai nei i mau ki tō rātou ake rohe, heoi, whaka­rērea ana tō rātou nohoa­nga ake, kua waiho e ia i raro i te pōuri, mau tonu te here ki ngā meka­meka, mō te whaka­wā o te rā nui.
6 Também lhes lembro os anjos que não se limitaram à autoridade recebida, mas deixaram o lugar a que pertenciam. Deus os mantém acorrentados em prisões eternas, na escuridão, aguardando o dia do julgamento.
7 Ka rite ki Horoma, ki Komora, ki ngā pā hoki i tata ki reira, i pērā me ēnei, te moe­puku, te whai i ngā kiko­kiko kē. Kua waiho rātou hei tohu, pāngia ana rātou e te whiu, arā e te ahi kā tonu.
7 E não se esqueçam de Sodoma e Gomorra e das cidades vizinhas, cheias de imoralidade e de perversão sexual de todo tipo, que foram destruídas pelo fogo e servem de advertência do fogo eterno do julgamento.
8 Ko tā tēnei hunga moe­moeā anō hoki tēnā; e whaka­poke ana i te kiko­kiko, e whaka­hāwea ana ki te kāwana­tanga, e kōrero kino ana ki ngā ranga­tira.
8 Da mesma forma, essas pessoas, afirmando ter autoridade com base em sonhos, vivem de modo imoral, desprezam a autoridade e zombam dos seres sobrenaturais.
9 Ko Mikaera ia, ko te tino ana­hera, i tā rāua nga­ngau­tanga ko te rēwera, i a ia e tohe ana ki te tinana o Mohi, kīhai i tae tōna aro ki te kupu kanga i te whaka­wā­kanga; i mea kau ia, “Mā te Ariki koe e riri.”
9 Mas nem mesmo o arcanjo Miguel se atreveu a acusar o diabo de blasfêmia. Ele disse apenas: “O Senhor o repreenda!”. (Isso aconteceu quando Miguel discutia com o diabo a respeito do corpo de Moisés.)
10 Ko ēnei ia, e kōrero­tia kino­tia ana e rātou ngā mea kāhore nei rātou i mātau; nā, ko ngā mea e mātau­ria noatia ake nei e rātou pērā i ngā kararehe whaka­aro­kore, he iho rātou i aua mea.
10 Tais indivíduos, porém, zombam de coisas que não entendem. Como criaturas irracionais, agem segundo seus instintos e, desse modo, provocam a própria destruição.
11 Auē te mate mō rātou! Kua haere nei hoki rātou i te ara o Kaina, kua tōrere rawa hoki ki te hē, arā ki tō Paraama utu, nā, ko tō Koraha totohe hei whaka­ngaro­manga mō rātou.
11 Que aflição os espera! Pois eles seguem os passos de Caim, enganam outros por dinheiro, como Balaão, e perecem em sua rebelião, como Coré.
12 He toka moana rātou i roto i ā koutou hākari aroha, i a rātou e hākari tahi ana me koutou, he hēpara e whāngai ana i a rātou anō, kāhore hoki e mataku; he kapua waikore e ākina ana e ngā hau; he rākau kua nga­horo nei ngā rau, he mea hua­kore, ka rua nei ngā mate­nga, he mea kua unuhia ake i ngā paki­aka.
12 Quando esses indivíduos, sem o menor constrangimento, participam de suas refeições de celebração ao amor do Senhor, são como perigosos recifes que podem fazê-los naufragar. Sim, são como pastores que só se preocupam consigo mesmos, como nuvens que passam sobre a terra sem dar chuva, como árvores no outono, duplamente mortas porque não dão frutos e foram arrancadas pelas raízes.
13 He ngaru pua nō te moana, e whaka­tūtū ana i te huka o tō rātou whaka­mā; he whetū ātiu­tiu noa, pōuri kere­kere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.
13 São como ondas violentas no mar, espalhando a espuma de seus atos vergonhosos, como estrelas sem rumo, condenadas para sempre à mais profunda escuridão.
14 I poro­piti­tia anō hoki ēnei e Ēnoka, e te tua­whitu i muri i a Ārama, i a ia i mea, “Nā, kei te haere mai te Ariki me ngā mano tini o tāna hunga tapu,
14 Enoque, que viveu na sétima geração depois de Adão, profetizou a respeito desses homens, dizendo: “Ouçam! O Senhor vem com incontáveis milhares de santos
15 Kia whaka­ritea he whaka­wā mō ngā tāngata katoa, kia rīria hoki te hunga karakia­kore o rātou mō ā rātou mahi takahi i te kara­kia katoa, i hē ai rātou ki te kara­kia, mō ngā kupu pakeke katoa i kōrero­tia e te hunga hara, e te hunga karakia­kore, mōna.”
15 para julgar a todos. Convencerá os pecadores de seus atos perversos e dos insultos que pronunciaram contra ele”.
16 He hunga amu­amu rātou, he kōwhete­whete, e haere ana i runga i ō rātou hia­hia ake, tetere rawa anō hoki ngā kupu e kōrero nei ō rātou māngai, he hunga whaka­pai kanohi rātou, he mea kia riro ai he mea mā rātou.
16 São murmuradores e descontentes, que vivem apenas para satisfazer os próprios desejos. Contam vantagem em alta voz e bajulam outros para conseguir o que querem.
17 E ngā hoa aroha, kia mahara koutou ki ngā kupu i kōrero­tia i mua e ngā Āpōtoro a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti;
17 Amados, lembrem-se do que previram os apóstolos de nosso Senhor Jesus Cristo.
18 i mea hoki rātou ki a koutou, “Tērā e puta mai te hunga whaka­manu­manu a te wā whaka­mutu­nga, e haere ana i runga i ō rātou hia­hia karakia­kore.”
18 Eles lhes disseram que nos últimos tempos haveria zombadores cujo propósito na vida é satisfazer seus desejos perversos.
19 Nā ēnei ngā tītore­hanga, he hunga hia­hia hoki ki te kiko­kiko kāhore nei i a rātou te Wairua.
19 Eles provocam divisões entre vocês e seguem seus instintos naturais, pois não têm neles o Espírito.
20 Ko koutou ia, e ngā hoa aroha, hangā ake koutou hei whare ki runga ki tō koutou whaka­pono tapu rawa, me te īnoi anō i roto i te Wairua Tapu,
20 Mas vocês, amados, edifiquem uns aos outros em sua santíssima fé, orem no poder do Espírito Santo
21 me te tiaki anō i a koutou i runga i te aroha o te Atua, me te tatari anō ki te mahi tohu a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti, ā te ora tonu rā anō.
21 e mantenham-se firmes no amor de Deus, enquanto aguardam a vida eterna que nosso Senhor Jesus Cristo lhes dará em sua misericórdia.
22 Ko ētahi anō tohu­ngia, e rua­rua tonu nei ngā whaka­aro.
22 Tenham compaixão daqueles que vacilam na fé.
23 Ko ētahi me whaka­ora, ka tō mai i roto i te kāpura; ā, ko ētahi tohu­ngia, i runga i te mataku; me te weri­weri rawa ki te kākahu i poke i te kiko­kiko.
23 Resgatem outros, tirando-os das chamas do julgamento. De outros ainda, tenham misericórdia, mas façam isso com grande cautela, odiando os pecados que contaminam a vida deles.
24 Nā, ki te mea kaha ki te tiaki i a koutou kei hinga, ki te whaka­tū hoki i a koutou ki te aro­aro o tōna korōria, he mea koha­kore i runga i te hari whaka­hara­hara,
24 Toda a glória seja àquele que é poderoso para guardá-los de cair e para levá-los, com grande alegria e sem defeito, à sua presença gloriosa.
25 ki a ia, ko ia anake nei te Atua, ki tō tātou Kai­whaka­ora, i roto i a Īhu Karaiti, i tō tātou Ariki, waiho atu i a ia te korōria, te nui, te kaha, te mana, i mua atu o ngā wā katoa, āia­nei, ā ake ake. Āmine.
25 Toda a glória seja àquele que é o único Deus, nosso Salvador por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor. Glória, majestade, poder e autoridade lhe pertencem desde antes de todos os tempos, agora e para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Judas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.