Hebreus 7

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ko tēnei Merekihereke hoki, kīngi o Harema, tohu­nga o te Atua o te Runga Rawa, i tūtaki nei ki a Āperahama i a ia e hoki ana i te patu­nga i ngā kīngi, i manaaki nei i a ia,
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 ā, hoatu ana e Āperahama ki a ia ngā whaka­tekau o ngā mea katoa. Ko te whaka­māori­tanga o tōna ingoa i te tua­tahi ko “te Kīngi o te tika”, i tō muri hoki ko te Kīngi o Harema, arā ko “te Kīngi o te rangi­mārie.”
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 He mea matua­kore, whaea­kore, kāhore nei ōna whaka­papa tūpuna, kāhore he tīma­tanga o ōna rā, kāhore he mutu­nga o tōna ora; he tangata kua whaka­ritea ki te Tama a te Atua, mau tonu ana ia hei tohu­nga.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Nā, whaka­aroa te nui o tēnei tangata i hoatu nei ki a ia e te tupuna nui, e Āperahama, ngā whaka­tekau o ngā taonga para­kete.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Ko ngā tama hoki a Rīwai, arā ngā mea kua riro nei i a rātou te mahi tohu­nga, he ture kei a rātou kia tango­hia tā te ture i whaka­rite ai, ngā whaka­tekau a te iwi, he mea nā ō rātou tēina i puta mai nei anō i te hope o Āperahama.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Ko tēnei tangata ia, ehara nei i te mea nō tō rātou kāwai, riro ana i a ia ngā whaka­tekau a Āperahama, ā, manaaki­tia ana e ia te tangata i a ia nei ngā kupu whaka­ari.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 E kore rawa ia tēnei e taea te whaka­teka, arā ko te mea iti e manaaki­tia ana e te mea nui.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 I konei e riro ana ngā whaka­tekau i ngā tāngata, he mate­mate nei; i reira ia, i tērā e kīa nei kei te ora ia.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Me pēnei anō te kī, ko Rīwai e tango whaka­tekau nei, hoatu ana e ia he whaka­tekau i tā Āperahama mea­tanga rā.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 I roto tonu hoki ia i te hope o tōna pāpā i te tū­taki­tanga o Merekihereke ki a ia.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Nā, ki te mea nā tā te Rīwai mahi tohu­nga i tino rite ai, ā, i nā runga hoki i tērā te riro­nga o te ture i te iwi, he aha atu te mea e whaka­tika ake ai tētahi atu tohu­nga i runga i tō Merekihereke rite­nga; tē kīa ai i runga i tō Ārona rite­nga?
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Ka whaka­putaia kētia nei hoki te mahi tohu­nga, ina kua puta kē anō hoki te ture.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Ko te tangata hoki mōna ēnei kōrero, he hapū kē tōna, kāhore nei tētahi o rātou i whaka­tata ki te āta.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 He mea takoto mārama hoki tēnei, i puta ake tō tātou Ariki i roto i a Hūrā; hore rawa he kupu a Mohi mō te mahi tohu­nga a tērā iwi.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Ā, ka tino mārama rawa tā mātou i kōrero ai, ina whaka­tika ake tētahi atu tohu­nga i te rite­nga o Merekihereke;
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 ko tōna whaka­tohunga­tanga nei hoki ehara i te mea nō runga i te ture o ngā tikanga o te kiko­kiko, engari nō runga i te kaha o te ora e kore e mutu.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Kua whaka­atu­ria mai nei hoki e ia, “Hei tohu­nga koe ake ake i runga i te rite­nga o Merekihereke.”
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Kua whaka­kāhore­tia hoki te ture i whaka­takoto­ria i mua, nō te mea kāhore ōna kaha, kāhore ōna hua,
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 kāhore hoki he mea i tino tika i te ture; kua mauria mai anō he mea e hira ake ai te tū­mana­ko, nā reira nei tātou ka whaka­tata atu ki te Atua.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Nā, kīhai nei i mahue te oati;
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 ko ērā hoki kāhore he oati i tō rātou whaka­tohunga­tanga; he oati ia i tō tēnei, nā tērā i kī mai rā ki a ia:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Koia i nui kē ai te pai o te kawe­nata ko Īhu nei tōna kai­whaka­mau.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 He toko­maha hoki rātou i whaka­tohunga­tia, tā te mea kīhai i tukua e te mate kia tū tonu;
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 ko tēnei ia, e mau tonu ana ake ake, e kore anō e puta kē tāna mahi tohu­nga.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Nā, e taea anō e ia te tino whaka­ora te hunga e nā runga atu ana i a ia ki te Atua; e ora tonu ana hoki ia hei īnoi mō rātou.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 He pai rawa hoki tēnei tū tohu­nga nui mō tātou, te tapu, te kino­kore, te poke­kore, he mea motu kē i te hunga hara, kua whaka­neke­hia ake anō hoki ki runga ake i ngā rangi.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Kāhore āna mea e pērā ai ia me ngā tohu­nga nui, e whaka­eke patu­nga tapu ai ia i ia rā, mō ōna hara ake i te tua­tahi, muri iho mō o te iwi; kotahi tonu hoki tāna mea­tanga i tēnei, i tāna whaka­eke­nga atu i a ia ake.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Ko ngā tohu­nga nui hoki e whaka­tū­ria ana e te ture, he tāngata e pēhia ana e te ngoi­kore; ko tā te kupu ia o te oati, i muri nei i te ture, ko te Tama kua oti nei te mea kia tino tika ake ake.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.