Hebreus 7

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ko tēnei Merekihereke hoki, kīngi o Harema, tohu­nga o te Atua o te Runga Rawa, i tūtaki nei ki a Āperahama i a ia e hoki ana i te patu­nga i ngā kīngi, i manaaki nei i a ia,
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão, quando voltava da matança dos reis, e o abençoou,
2 ā, hoatu ana e Āperahama ki a ia ngā whaka­tekau o ngā mea katoa. Ko te whaka­māori­tanga o tōna ingoa i te tua­tahi ko “te Kīngi o te tika”, i tō muri hoki ko te Kīngi o Harema, arā ko “te Kīngi o te rangi­mārie.”
2 para o qual também Abraão separou o dízimo de tudo (primeiramente se interpreta rei de justiça, depois também é rei de Salém, ou seja, rei de paz;
3 He mea matua­kore, whaea­kore, kāhore nei ōna whaka­papa tūpuna, kāhore he tīma­tanga o ōna rā, kāhore he mutu­nga o tōna ora; he tangata kua whaka­ritea ki te Tama a te Atua, mau tonu ana ia hei tohu­nga.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia; que não teve princípio de dias, nem fim de existência, entretanto, feito semelhante ao Filho de Deus), permanece sacerdote perpetuamente.
4 Nā, whaka­aroa te nui o tēnei tangata i hoatu nei ki a ia e te tupuna nui, e Āperahama, ngā whaka­tekau o ngā taonga para­kete.
4 Considerai, pois, como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Ko ngā tama hoki a Rīwai, arā ngā mea kua riro nei i a rātou te mahi tohu­nga, he ture kei a rātou kia tango­hia tā te ture i whaka­rite ai, ngā whaka­tekau a te iwi, he mea nā ō rātou tēina i puta mai nei anō i te hope o Āperahama.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm mandamento de recolher, de acordo com a lei, os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora tenham estes descendido de Abraão;
6 Ko tēnei tangata ia, ehara nei i te mea nō tō rātou kāwai, riro ana i a ia ngā whaka­tekau a Āperahama, ā, manaaki­tia ana e ia te tangata i a ia nei ngā kupu whaka­ari.
6 entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre eles recebeu dízimos de Abraão e abençoou o que tinha as promessas.
7 E kore rawa ia tēnei e taea te whaka­teka, arā ko te mea iti e manaaki­tia ana e te mea nui.
7 Evidentemente, é fora de qualquer dúvida que o inferior é abençoado pelo superior.
8 I konei e riro ana ngā whaka­tekau i ngā tāngata, he mate­mate nei; i reira ia, i tērā e kīa nei kei te ora ia.
8 Aliás, aqui são homens mortais os que recebem dízimos, porém ali, aquele de quem se testifica que vive.
9 Me pēnei anō te kī, ko Rīwai e tango whaka­tekau nei, hoatu ana e ia he whaka­tekau i tā Āperahama mea­tanga rā.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 I roto tonu hoki ia i te hope o tōna pāpā i te tū­taki­tanga o Merekihereke ki a ia.
10 Porque aquele ainda não tinha sido gerado por seu pai, quando Melquisedeque saiu ao encontro deste.
11 Nā, ki te mea nā tā te Rīwai mahi tohu­nga i tino rite ai, ā, i nā runga hoki i tērā te riro­nga o te ture i te iwi, he aha atu te mea e whaka­tika ake ai tētahi atu tohu­nga i runga i tō Merekihereke rite­nga; tē kīa ai i runga i tō Ārona rite­nga?
11 Se, portanto, a perfeição houvera sido mediante o sacerdócio levítico (pois nele baseado o povo recebeu a lei), que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse contado segundo a ordem de Arão?
12 Ka whaka­putaia kētia nei hoki te mahi tohu­nga, ina kua puta kē anō hoki te ture.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente há também mudança de lei.
13 Ko te tangata hoki mōna ēnei kōrero, he hapū kē tōna, kāhore nei tētahi o rātou i whaka­tata ki te āta.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço ao altar;
14 He mea takoto mārama hoki tēnei, i puta ake tō tātou Ariki i roto i a Hūrā; hore rawa he kupu a Mohi mō te mahi tohu­nga a tērā iwi.
14 pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca atribuiu sacerdotes.
15 Ā, ka tino mārama rawa tā mātou i kōrero ai, ina whaka­tika ake tētahi atu tohu­nga i te rite­nga o Merekihereke;
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, se levanta outro sacerdote,
16 ko tōna whaka­tohunga­tanga nei hoki ehara i te mea nō runga i te ture o ngā tikanga o te kiko­kiko, engari nō runga i te kaha o te ora e kore e mutu.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida indissolúvel.
17 Kua whaka­atu­ria mai nei hoki e ia, “Hei tohu­nga koe ake ake i runga i te rite­nga o Merekihereke.”
17 Porquanto se testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Kua whaka­kāhore­tia hoki te ture i whaka­takoto­ria i mua, nō te mea kāhore ōna kaha, kāhore ōna hua,
18 Portanto, por um lado, se revoga a anterior ordenança, por causa de sua fraqueza e inutilidade
19 kāhore hoki he mea i tino tika i te ture; kua mauria mai anō he mea e hira ake ai te tū­mana­ko, nā reira nei tātou ka whaka­tata atu ki te Atua.
19 (pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma), e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Nā, kīhai nei i mahue te oati;
20 E, visto que não é sem prestar juramento (porque aqueles, sem juramento, são feitos sacerdotes,
21 ko ērā hoki kāhore he oati i tō rātou whaka­tohunga­tanga; he oati ia i tō tēnei, nā tērā i kī mai rā ki a ia:
21 mas este, com juramento, por aquele que lhe disse: O Senhor jurou e não se arrependerá: Tu és sacerdote para sempre );
22 Koia i nui kē ai te pai o te kawe­nata ko Īhu nei tōna kai­whaka­mau.
22 por isso mesmo, Jesus se tem tornado fiador de superior aliança.
23 He toko­maha hoki rātou i whaka­tohunga­tia, tā te mea kīhai i tukua e te mate kia tū tonu;
23 Ora, aqueles são feitos sacerdotes em maior número, porque são impedidos pela morte de continuar;
24 ko tēnei ia, e mau tonu ana ake ake, e kore anō e puta kē tāna mahi tohu­nga.
24 este, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Nā, e taea anō e ia te tino whaka­ora te hunga e nā runga atu ana i a ia ki te Atua; e ora tonu ana hoki ia hei īnoi mō rātou.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se chegam a Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 He pai rawa hoki tēnei tū tohu­nga nui mō tātou, te tapu, te kino­kore, te poke­kore, he mea motu kē i te hunga hara, kua whaka­neke­hia ake anō hoki ki runga ake i ngā rangi.
26 Com efeito, nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e feito mais alto do que os céus,
27 Kāhore āna mea e pērā ai ia me ngā tohu­nga nui, e whaka­eke patu­nga tapu ai ia i ia rā, mō ōna hara ake i te tua­tahi, muri iho mō o te iwi; kotahi tonu hoki tāna mea­tanga i tēnei, i tāna whaka­eke­nga atu i a ia ake.
27 que não tem necessidade, como os sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo se ofereceu.
28 Ko ngā tohu­nga nui hoki e whaka­tū­ria ana e te ture, he tāngata e pēhia ana e te ngoi­kore; ko tā te kupu ia o te oati, i muri nei i te ture, ko te Tama kua oti nei te mea kia tino tika ake ake.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens sujeitos à fraqueza, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.