Hebreus 2

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ko te tikanga tēnei, kia kaha ake tō tātou whaka­aro ki ngā mea kua rangona, kei pahuhu atu i a tātou.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Me­he­mea hoki te kupu i whaka­pua­kina e ngā ana­hera he pūmau, ā, he tika tonu te utu i whaka­hokia mō ngā poka­nga kētanga katoa, mō ngā mahi tutū;
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 me pēhea ka mawhiti ai tātou ki te pao­pao tātou ki tēnei ora nui; i tīmata­ia nei te kōrero e te Ariki, ā, kua whaka­ū­kia mai ki a tātou e te hunga i rangona ai;
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 me te whaka­atu anō te Atua ki tā rātou, i runga i ngā tohu, i ngā mea whaka­mīharo, i tōna tini o ngā mere­kara, i ngā tūw­hanga mai anō hoki o te Wairua Tapu, he pērā anō me tāna i pai ai.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Kāhore hoki i waiho e ia ki raro i ngā ana­hera te ao meāke nei puta, tā mātou e kōrero nei.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Heoi, i whaka­atu­ria mai e tētahi i tētahi wāhi, i mea mai:
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Nohi­nohi nei te whai i whaka­iti­tia iho ai ia e koe i ngā ana­hera;
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 Kua waiho nei e koe ngā mea katoa ki raro i ōna wae­wae.”
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Ka kite rāia tātou i a Īhu, he nohi­nohi nei te wāhi i whaka­iti­tia iho ai ia i ngā ana­hera ka oti nei te karauna ki te korōria, ki te hōnore, i muri nei i tōna ngau­nga e te mate; he mea­tanga nā tō te Atua aroha noa kia pāngia ia e te mate mō ngā tā­ngata katoa.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Ko tāna tikanga tika hoki ia, māna nei ngā mea katoa, nāna anō hoki ngā mea katoa i a ia e ārahi ana i ngā tama toko­maha ki te korōria, kia waiho ngā mamae hei mea e tino rite ai te take o tō rātou whaka­ora­nga.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Ko te kai­whaka­tapu hoki, rātou ko te hunga e whaka­tapua ana, nō te pū kotahi rātou katoa. Koia ia tē whaka­mā ai ki te hua i a rātou he tēina;
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 e mea nei ia:
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Me tēnei anō hoki, “Ka ū pū ahau ki a ia.” Me tēnei anō, “Nana, ahau nei me ngā tama­riki i hōmai e te Atua ki ahau.”
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Nā, kei ngā tama­riki he kiko­kiko, he toto, koia hoki ia i whaka­whiw­hia ai anō hoki ki aua mea; kia ai ai tōna mate­nga hei whaka­kāhore mō te ranga­tira o te mate, arā mō te rēwera;
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 kia whaka­puta­ina mai ai hoki e ia ki waho te hunga i meinga e te wehi o te mate hei tau­reka­reka i ngā wā katoa i ora ai rātou.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Kīhai hoki ia i mau ki ngā ana­hera; engari i mau ia ki te uri o Āperahama.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Nā konei i tika ai kia whaka­ritea ia ki ōna tēina i ngā mea katoa, kia waiho ai ia hei tohu­nga nui e ata­whai ana, e pono ana i ngā mea­tanga ki te Atua, hei whaka­mārie mō ngā hara o te iwi.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 I te mea hoki ka whaka­mā­tau­tau­ria ia, ā, mamae iho, e taea e ia te āwhina te hunga e whaka­mā­tau­tau­ria ana.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.