Gálatas 3

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 E ngā Karatia whaka­aro­kore, nā wai koutou i whai­whaiā, i whaka­kitea nuitia nā a Īhu Karaiti ki ō koutou kanohi, he mea rīpeka?
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Não foi diante dos seus olhos que Jesus Cristo foi exposto como crucificado?
2 Heoi, tāku e mea ana kia whaka­akona mai e koutou: Nō ngā mahi rānei o te ture i riro mai ai te Wairua i a koutou, nā te mea rānei ka rongo ki te whaka­pono?
2 Gostaria de saber apenas uma coisa: foi pela prática da lei que vocês receberam o Espírito, ou pela fé naquilo que ouviram?
3 Hā, kia pēnā koutou te whaka­aro­kore? I runga i te Wairua tā koutou tīma­tanga, ā, me whaka­oti rānei e koutou i runga i te kiko­kiko?
3 Será que vocês são tão insensatos que, tendo começado pelo Espírito, querem agora se aperfeiçoar pelo esforço próprio?
4 He hua­kore noa iho rānei ō koutou mate­nga maha? Ki te mea rā he mea hua­kore.
4 Será que foi inútil sofrerem tantas coisas? Se é que foi inútil!
5 Nā, ko te kai­whaka­whi­whi i a koutou ki te Wairua, e mahi nei hoki i ngā mere­kara i roto i a koutou, nō ngā mahi rānei o te ture tāna, nō te rongo rānei ki te whaka­pono?
5 Aquele que lhes dá o seu Espírito e opera milagres entre vocês, realiza essas coisas pela prática da lei ou pela fé com a qual receberam a palavra?
6 Ka rite hoki ki a Āperahama “I whaka­pono ki te Atua, ā, whaka­iria ana ki a ia hei tika.”
6 Considerem o exemplo de Abraão: "Ele creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
7 Nā, kia mātau koutou, ko te hunga o te whaka­pono, he tama­riki ēnei nā Āperahama.
7 Estejam certos, portanto, de que os que são da fé, estes é que são filhos de Abraão.
8 Ā, i te kite­nga o te karaipi­ture i mua, he whaka­pono tā te Atua hei whaka­tika mō ngā tauiwi, ka kauwhau­tia wawe­tia te rongo­pai ki a Āperahama, “Māu ka manaaki­tia ai ngā iwi katoa.”
8 Prevendo a Escritura que Deus justificaria pela fé os gentios, anunciou primeiro as boas novas a Abraão: "Por meio de você todas as nações serão abençoadas".
9 Inā, ko te hunga o te whaka­pono, e manaaki­tia ngā­tahi­tia ana me Āperahama i whaka­pono rā.
9 Assim, os que são da fé são abençoados juntamente com Abraão, homem de fé.
10 Ko te hunga katoa hoki o ngā mahi o te ture, kei raro rātou i te kanga, kua oti hoki te tuhi­tuhi: “Ka kangā ngā tāngata katoa kāhore e mau ki ngā mea katoa kua oti te tuhi­tuhi ki te Puka­puka o te Ture, hei mahi mā rātou.”
10 Já os que são pela prática da lei estão debaixo de maldição, pois está escrito: "Maldito todo aquele que não persiste em praticar todas as coisas escritas no livro da Lei".
11 He hanga mārama anō tēnei, e kore e tika i te ture tētahi tangata ki te aro­aro o te Atua: “Mā te whaka­pono hoki e ora ai te tangata tika.”
11 É evidente que diante de Deus ninguém é justificado pela lei, pois "o justo viverá pela fé".
12 He teka hoki nō te whaka­pono te ture; engari, “Ki te mahia aua mea e te tangata, mā aua mea ia e ora ai.”
12 A lei não é baseada na fé; pelo contrário, "quem praticar estas coisas, por elas viverá".
13 Kua hokona tātou e te Karaiti i roto i te kanga a te ture, i a ia nei i meinga hei kanga mō tātou; kua oti hoki te tuhi­tuhi, “He mea kanga ngā tāngata katoa e whaka­iria ki runga ki te rākau.”
13 Cristo nos redimiu da maldição da lei quando se tornou maldição em nosso lugar, pois está escrito: "Maldito todo aquele que for pendurado num madeiro".
14 Kia tae ai ki ngā tauiwi te manaaki o Āperahama i roto i a Karaiti Īhu; kia riro mai ai i a tātou te kupu hōmai o te Wairua, he mea mā roto i te whaka­pono.
14 Isso para que em Cristo Jesus a bênção de Abraão chegasse também aos gentios, para que recebêssemos a promessa do Espírito mediante a fé.
15 E ōku tēina, he kupu tangata tāku nei. Ahakoa he kawe­nata nā te tangata, ki te mea ka oti te whakaū, kāhore he tangata hei turaki, hei tāpiri rānei.
15 Irmãos, humanamente falando, ninguém pode anular um testamento depois de ratificado, nem acrescentar-lhe algo.
16 Nā, i kōrero­tia ngā kupu whaka­ari ki a Āperahama, ki tana whānau anō hoki. Kīhai ia i mea, “Ki ngā whānau,” me te mea he toko­maha; engari me te mea he kotahi, “Ki tāu whānau,” ko te Karaiti hoki ia.
16 Assim também as promessas foram feitas a Abraão e ao seu descendente. A Escritura não diz: "E aos seus descendentes", como se falando de muitos, mas: "Ao seu descendente", dando a entender que se trata de um só, isto é, Cristo.
17 Nā, ko tāku kupu tēnei; ko te kawe­nata i whaka­ū­kia e te Atua i mua rā, e kore e āhei te ture, nō muri iho nei o ngā tau e whā rau e toru tekau i tae mai ai, ki te turaki, hei whaka­kāhore i te kupu whaka­ari.
17 Quero dizer isto: A lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não anula a aliança previamente estabelecida por Deus, de modo que venha a invalidar a promessa.
18 Me­he­mea hoki nā te ture i riro mai ai te kāinga, heoi, ehara i te mea nā te kupu whaka­ari; otirā i nā runga mai i te kupu whaka­ari tā te Atua hōmai­tanga ki a Āperahama.
18 Pois, se a herança depende da lei, já não depende de promessa. Deus, porém, concedeu-a gratuitamente a Abraão mediante promessa.
19 Hei aha rā te ture? I tāpiri­tia mai mō ngā poka­nga kētanga, kia tae mai rā anō te whānau mōna nei te kupu whaka­ari; he mahi­nga nā ngā ana­hera, i roto i te ringa o te taka­wae­nga.
19 Qual era então o propósito da lei? Foi acrescentada por causa das transgressões, até que viesse o Descendente a quem se referia a promessa, e foi promulgada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Nā, he teka mō te kotahi te taka­wae­nga; kotahi ia te Atua.
20 Contudo, o mediador representa mais de um; Deus, porém, é um.
21 He turaki rānei tā te ture i ā te Atua kupu whaka­ari? Kāhore rāpea! Me i hōmai hoki he ture, he mea kaha ki te whaka­ora, inā, kua puta ake te tika i te ture.
21 Então, a lei opõe-se às promessas de Deus? De maneira nenhuma! Pois, se tivesse sido dada uma lei que pudesse conceder vida, certamente a justiça viria da lei.
22 Heoi, kua kōpania ngā mea katoa e te karaipi­ture ki raro o te hara, kia hōmai ai ki te hunga e whaka­pono ana te mea i whaka­aria mai i runga i te whaka­pono ki a Īhu Karaiti.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, a fim de que a promessa, que é pela fé em Jesus Cristo, fosse dada aos que crêem.
23 I mua ia o te taenga mai o te whaka­pono, e puri­tia ana tātou i raro i te ture, he mea kōpani, kia taea rā anō te whaka­pono e whaka­pua­kina nei i muri.
23 Antes que viesse esta fé, estávamos sob a custódia da lei, nela encerrados, até que a fé que haveria de vir fosse revelada.
24 Heoi, kua meinga nei te ture hei kai­whaka­ako mō tātou, hei ārahi ki a te Karaiti, kia tika ai tātou i te whaka­pono.
24 Assim, a lei foi o nosso tutor até Cristo, para que fôssemos justificados pela fé.
25 Otirā, ka tae mai nei te whaka­pono, mutu ake tō tātou mea­tanga mai e te kai­whaka­ako.
25 Agora, porém, tendo chegado a fé, já não estamos mais sob o controle do tutor.
26 He tama­riki katoa hoki koutou nā te Atua, he mea nā te whaka­pono ki a Karaiti Īhu.
26 Todos vocês são filhos de Deus mediante a fé em Cristo Jesus,
27 Ko te hunga katoa hoki o koutou kua iri­iria ki roto ki a te Karaiti, kua kākahu­ria e koutou a te Karaiti.
27 pois os que em Cristo foram batizados, de Cristo se revestiram.
28 Kāhore he Hūrai, kāhore he Kariki, kāhore he pono­nga, kāhore he ranga­tira, kāhore he tāne, wahine rānei; he tangata kotahi tonu hoki koutou katoa i roto i a Karaiti Īhu.
28 Não há judeu nem grego, escravo nem livre, homem nem mulher; pois todos são um em Cristo Jesus.
29 Ā, ki te mea nā te Karaiti koutou, he whānau nā Āperahama, mō koutou hoki te kāinga i runga i te kupu whaka­ari.
29 E, se vocês são de Cristo, são descendência de Abraão e herdeiros segundo a promessa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.