Gálatas 3

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E ngā Karatia whaka­aro­kore, nā wai koutou i whai­whaiā, i whaka­kitea nuitia nā a Īhu Karaiti ki ō koutou kanohi, he mea rīpeka?
1 Ó insensatos gálatas! quem vos fascinou a vós, ante cujos olhos foi representado Jesus Cristo como crucificado?
2 Heoi, tāku e mea ana kia whaka­akona mai e koutou: Nō ngā mahi rānei o te ture i riro mai ai te Wairua i a koutou, nā te mea rānei ka rongo ki te whaka­pono?
2 Só isto quero saber de vós: Foi por obras da lei que recebestes o Espírito, ou pelo ouvir com fé?
3 Hā, kia pēnā koutou te whaka­aro­kore? I runga i te Wairua tā koutou tīma­tanga, ā, me whaka­oti rānei e koutou i runga i te kiko­kiko?
3 Sois vós tão insensatos? tendo começado pelo Espírito, é pela carne que agora acabareis?
4 He hua­kore noa iho rānei ō koutou mate­nga maha? Ki te mea rā he mea hua­kore.
4 Será que padecestes tantas coisas em vão? Se é que isso foi em vão.
5 Nā, ko te kai­whaka­whi­whi i a koutou ki te Wairua, e mahi nei hoki i ngā mere­kara i roto i a koutou, nō ngā mahi rānei o te ture tāna, nō te rongo rānei ki te whaka­pono?
5 Aquele pois que vos dá o Espírito, e que opera milagres entre vós, acaso o faz pelas obras da lei, ou pelo ouvir com fé?
6 Ka rite hoki ki a Āperahama “I whaka­pono ki te Atua, ā, whaka­iria ana ki a ia hei tika.”
6 Assim como Abraão creu a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Nā, kia mātau koutou, ko te hunga o te whaka­pono, he tama­riki ēnei nā Āperahama.
7 Sabei, pois, que os que são da fé, esses são filhos de Abraão.
8 Ā, i te kite­nga o te karaipi­ture i mua, he whaka­pono tā te Atua hei whaka­tika mō ngā tauiwi, ka kauwhau­tia wawe­tia te rongo­pai ki a Āperahama, “Māu ka manaaki­tia ai ngā iwi katoa.”
8 Ora, a Escritura, prevendo que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou previamente a boa nova a Abraão, dizendo: Em ti serão abençoadas todas as nações.
9 Inā, ko te hunga o te whaka­pono, e manaaki­tia ngā­tahi­tia ana me Āperahama i whaka­pono rā.
9 De modo que os que são da fé são abençoados com o crente Abraão.
10 Ko te hunga katoa hoki o ngā mahi o te ture, kei raro rātou i te kanga, kua oti hoki te tuhi­tuhi: “Ka kangā ngā tāngata katoa kāhore e mau ki ngā mea katoa kua oti te tuhi­tuhi ki te Puka­puka o te Ture, hei mahi mā rātou.”
10 Pois todos quantos são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 He hanga mārama anō tēnei, e kore e tika i te ture tētahi tangata ki te aro­aro o te Atua: “Mā te whaka­pono hoki e ora ai te tangata tika.”
11 É evidente que pela lei ninguém é justificado diante de Deus, porque: O justo viverá da fé;
12 He teka hoki nō te whaka­pono te ture; engari, “Ki te mahia aua mea e te tangata, mā aua mea ia e ora ai.”
12 ora, a lei não é da fé, mas: O que fizer estas coisas, por elas viverá.
13 Kua hokona tātou e te Karaiti i roto i te kanga a te ture, i a ia nei i meinga hei kanga mō tātou; kua oti hoki te tuhi­tuhi, “He mea kanga ngā tāngata katoa e whaka­iria ki runga ki te rākau.”
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós; porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Kia tae ai ki ngā tauiwi te manaaki o Āperahama i roto i a Karaiti Īhu; kia riro mai ai i a tātou te kupu hōmai o te Wairua, he mea mā roto i te whaka­pono.
14 para que aos gentios viesse a bênção de Abraão em Jesus Cristo, a fim de que nós recebêssemos pela fé a promessa do Espírito.
15 E ōku tēina, he kupu tangata tāku nei. Ahakoa he kawe­nata nā te tangata, ki te mea ka oti te whakaū, kāhore he tangata hei turaki, hei tāpiri rānei.
15 Irmãos, como homem falo. Um testamento, embora de homem, uma vez confirmado, ninguém o anula, nem lhe acrescenta coisa alguma.
16 Nā, i kōrero­tia ngā kupu whaka­ari ki a Āperahama, ki tana whānau anō hoki. Kīhai ia i mea, “Ki ngā whānau,” me te mea he toko­maha; engari me te mea he kotahi, “Ki tāu whānau,” ko te Karaiti hoki ia.
16 Ora, a Abraão e a seu descendente foram feitas as promessas; não diz: E a seus descendentes, como falando de muitos, mas como de um só: E a teu descendente, que é Cristo.
17 Nā, ko tāku kupu tēnei; ko te kawe­nata i whaka­ū­kia e te Atua i mua rā, e kore e āhei te ture, nō muri iho nei o ngā tau e whā rau e toru tekau i tae mai ai, ki te turaki, hei whaka­kāhore i te kupu whaka­ari.
17 E digo isto: Ao testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não invalida, de forma a tornar inoperante a promessa.
18 Me­he­mea hoki nā te ture i riro mai ai te kāinga, heoi, ehara i te mea nā te kupu whaka­ari; otirā i nā runga mai i te kupu whaka­ari tā te Atua hōmai­tanga ki a Āperahama.
18 Pois se da lei provém a herança, já não provém mais da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Hei aha rā te ture? I tāpiri­tia mai mō ngā poka­nga kētanga, kia tae mai rā anō te whānau mōna nei te kupu whaka­ari; he mahi­nga nā ngā ana­hera, i roto i te ringa o te taka­wae­nga.
19 Logo, para que é a lei? Foi acrescentada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem a promessa tinha sido feita; e foi ordenada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Nā, he teka mō te kotahi te taka­wae­nga; kotahi ia te Atua.
20 Ora, o mediador não o é de um só, mas Deus é um só.
21 He turaki rānei tā te ture i ā te Atua kupu whaka­ari? Kāhore rāpea! Me i hōmai hoki he ture, he mea kaha ki te whaka­ora, inā, kua puta ake te tika i te ture.
21 É a lei, então, contra as promessas de Deus? De modo nenhum; porque, se fosse dada uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 Heoi, kua kōpania ngā mea katoa e te karaipi­ture ki raro o te hara, kia hōmai ai ki te hunga e whaka­pono ana te mea i whaka­aria mai i runga i te whaka­pono ki a Īhu Karaiti.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos que crêem.
23 I mua ia o te taenga mai o te whaka­pono, e puri­tia ana tātou i raro i te ture, he mea kōpani, kia taea rā anō te whaka­pono e whaka­pua­kina nei i muri.
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos guardados debaixo da lei, encerrados para aquela fé que se havia de revelar.
24 Heoi, kua meinga nei te ture hei kai­whaka­ako mō tātou, hei ārahi ki a te Karaiti, kia tika ai tātou i te whaka­pono.
24 De modo que a lei se tornou nosso aio, para nos conduzir a Cristo, a fim de que pela fé fôssemos justificados.
25 Otirā, ka tae mai nei te whaka­pono, mutu ake tō tātou mea­tanga mai e te kai­whaka­ako.
25 Mas, depois que veio a fé, já não estamos debaixo de aio.
26 He tama­riki katoa hoki koutou nā te Atua, he mea nā te whaka­pono ki a Karaiti Īhu.
26 Pois todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus.
27 Ko te hunga katoa hoki o koutou kua iri­iria ki roto ki a te Karaiti, kua kākahu­ria e koutou a te Karaiti.
27 Porque todos quantos fostes batizados em Cristo vos revestistes de Cristo.
28 Kāhore he Hūrai, kāhore he Kariki, kāhore he pono­nga, kāhore he ranga­tira, kāhore he tāne, wahine rānei; he tangata kotahi tonu hoki koutou katoa i roto i a Karaiti Īhu.
28 Não há judeu nem grego; não há escravo nem livre; não há homem nem mulher; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Ā, ki te mea nā te Karaiti koutou, he whānau nā Āperahama, mō koutou hoki te kāinga i runga i te kupu whaka­ari.
29 E, se sois de Cristo, então sois descendência de Abraão, e herdeiros conforme a promessa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.