Atos 4

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ā, i a rāua e kōrero ana ki te iwi, ka puta oho­rere mai ki a rāua ngā tohu­nga, te ranga­tira o te teme­para me ngā Haruki
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 he nui te pāwera mō tā rāua ako i te iwi, mō te kauwhau hoki i runga i a Īhu i te aranga mai i te hunga mate.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Nā, ka mau ō rātou ringa ki a rāua, meinga ana kia tiaki­na kia ao rā anō te rā, i te mea hoki kua ahi­ahi.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Otirā, he toko­maha o te hunga i rongo i te kupu i whaka­pono, ā, ko te toko­maha o ngā tāngata me te mea e rima mano.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Nā, i te aonga ake ka hui­hui ō rātou ranga­tira, ngā kaumātua, me ngā kara­ipi ki Hiruhārama,
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 rātou ko te tino tohu­nga, ko Anaha, ko Kaiapa, ko Hoani, ko Arēhanara, me ngā whanau­nga katoa o te tohu­nga nui.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Ā, nō ka whaka­tū­ria rāua ki waenga­nui, ka ui rātou, “Tēnā koa te mana, te ingoa rānei, i meatia ai tēnei e kōrua?”
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Kātahi a Pita, kī tonu i te Wairua Tapu, ka mea ki a rātou, “E ngā ranga­tira o te iwi, e ngā kaumātua:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 me­he­mea ki te uiuia māua āia­nei mō te mahi pai i mahia ki te tangata hauā, i pēhea­tia taua tangata i ora ai.
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Kia mōhio koutou katoa, me te iwi katoa o Īharaira, nā te ingoa o Īhu Karaiti o Nahareta, i rīpeka­tia nā e koutou, i whaka­ara­hia rā e te Atua i te hunga mate, nāna tēnei i tū ora ai i tō koutou aro­aro.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 Ko ia
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Kāhore hoki he ora i tētahi atu; kāhore hoki he ingoa kē atu i raro o te rangi kua hōmai ki ngā tāngata, e ora ai tātou.”
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Nā, ka kite rātou i te māia o Pita rāua ko Hoani, ā, ka mātau ki a rāua ehara i te mea whaka­ako, engari, he hunga kūware, ka mīharo rātou; ka mōhio hoki he hoa rāua nō Īhu.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ka kite hoki i te tangata i whaka­ora­ngia e tū tahi ana rātou, kāhore rawa i taea tētahi kupu whaka­hē mā rātou.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Nā, ka tono rātou i a rāua kia haere ki waho o te rū­nanga, ā, ka kōrero­rero ki a rātou anō,
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 ka mea, “Me aha e tātou ēnei tāngata? Ka kite katoa nei hoki te hunga e noho ana i Hiruhārama, he mere­kara nui kua meinga nei, ā, e kore e āhei te whākore­kore e tātou.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Otiia, kia kaua ai e hōrapa atu ki roto ki te iwi, kia kaha tā tātou whaka­wehi i a rāua kei kōrero ki tētahi tangata ā muri nei i runga i tēnei ingoa.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Ā, karanga­tia ana rāua e rātou, ka mea ki a rāua “Kia kaua rawa e kōrero, kia kaua e whaka­ako, i runga i te ingoa o Īhu.”
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Nā, ka whaka­hoki a Pita rāua ko Hoani ki a rātou, ka mea, “Whaka­aroa e koutou, ka tika rānei ki te aro­aro o te Atua ko koutou kia whaka­rangona, kaua te Atua?
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 E kore hoki e āhei kia kaua e kōrero­tia e māua ngā mea i kite ai, i rongo ai mātou.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Heoi, whaka­wehi ana anō rātou i a rāua, ā, tukua ana kia haere, kīhai hoki i kitea he mea e whiua ai rāua, i wehi i te iwi; i whaka­korōria katoa nei ngā tāngata i te Atua mō taua mea i meatia.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 Nō te mea kua neke atu i te whā tekau ngā tau o te tangata i meinga nei ki a ia tēnei mere­kara whaka­ora.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ā, ka oti rāua te tuku, ka haere ki ō rāua hoa, ā, kōrero­tia ana ngā mea katoa i kōrero ai ngā tohu­nga nui me ngā kaumātua ki a rāua.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Ā, i tō rātou rongo­nga, ka karanga ake rātou ki te Atua, he kotahi te reo, ka mea: “E te Ariki, nāu nei i hanga te rangi me te whenua, te moana, me ō reira mea katoa;
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 nāu te kupu i kōrero­tia e te Wairua Tapu, nā te māngai o tō mātou matua, o tāu pono­nga, o Rāwiri:
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 I whaka­tika ake ngā kīngi o te whenua,
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 He pono nei hoki te hui­hui­nga ki tēnei pā o Herora, o Ponotio Pirato, o ngā tauiwi, rātou ko te iwi o Īharaira, ki tāu tama tapu, ki a Īhu i whaka­wahia nei e koe,
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 ki te mea i tā tōu ringa, i tā tōu whaka­aro i whaka­takoto ai i mua kia meatia.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Nā, ti­tiro iho, e te Ariki, āia­nei ki ā rātou kupu whaka­wehi. Tukua mai hoki ki au pono­nga kia tino māia te kōrero i tāu kupu.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Ko koe ia e totoro mai ana tōu ringa ki te whaka­ora; kia meatia hoki he tohu, he mea whaka­mīharo i runga i te ingoa o tāu Pono­nga tapu, o Īhu.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 I te mutu­nga o tā rātou īnoi, ka ngā­ueue te wāhi i mine ai rātou, ā, kī katoa rātou i te Wairua Tapu, nā, māia noa atu rātou ki te kōrero i te kupu a te Atua.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Kotahi anō ngākau, kotahi anō wairua o te mano o te hunga whaka­pono. Kīhai anō tētahi o rātou i mea, māna ake tētahi o āna taonga; heoi he mea hui­hui ā rātou mea katoa.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Ā, nui atu te kaha i whaka­pua­kina ai e ngā āpō­toro te aranga o te Ariki, o Īhu; he nui anō te aroha noa i runga i a rātou katoa.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Kāhore hoki tētahi o rātou i hapa; ko te hunga hoki he kāinga, he whare ō rātou, hokona atu ana e rātou, ā, mauria ana mai ngā utu o ngā mea i hokona,
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 whaka­takoto­ria ana ki ngā wae­wae o ngā āpō­toro. Nā, ka tu­whai­na mā ia tangata, mā ia tangata, he mea whaka­rite ki te mate o ia tangata.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Ā, ko Hohi i huaina e ngā āpō­toro ko Pānapa, (ko te tikanga tēnei ina whaka­māori­tia, ko te Tama a te Whaka­mārie­tanga,) he Rīwaiti, ko Kai­peru tōna kāinga.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 He wāhi whenua tōna, nā, hokona atu ana, mauria ana ngā moni, whaka­takoto­ria ana ki ngā wae­wae o ngā āpō­toro.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.