Atos 2

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, nō ka taka mai te rā o te Petekoha, e noho tahi ana rātou katoa i te wāhi kotahi.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Nā, puta whaka­rere mai ana he haruru nui nō te rangi, ānō he hau nui e keri ana, ā, kī katoa te whare i noho ai rātou.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Heoi, puta mai ana ki a rātou ētahi arero he mea manga­nga, ānō he ahi, ā, tau iho ana ki runga ki tēnei, ki tēnei o rātou.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Nā, kī katoa rātou i te Wairua Tapu, ā, ka tīmata te kōrero rere­kē ana ngā reo, rite tonu ki tā te Wairua i hoatu ai ki a rātou kia kōrero­tia.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 I Hiruhārama anō e noho ana ētahi Hūrai, he hunga whaka­aro, nō ngā iwi katoa i raro o te rangi.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nā, i te wā i rangona ai taua haruru, ka whaka­rā­po­poto te mano, ka poro­raru, nō te mea ka rangona e tērā, e tērā, tōna reo e kōrero­tia ana e rātou.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Nā, ka oho rātou katoa, ka mīharo, ka mea, “Nā, ehara ianei ēnei katoa e kōrero nei i te hunga nō Kariri?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 He aha tātou ka rongo nei, ia tangata, ia tangata, i ō tātou reo o tō tātou whānau­tanga?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Ko te hunga o Patia, o Meria, o Erama, ko ngā mea e noho ana i Mehopotamia, i Hūria, i Kaparokia, i Ponoto, i Āhia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 i Perikia, i Pamapu­ria, i Īhipa, i ngā wāhi o Ripia e pātata ana ki Hairini, me ngā manu­hiri o Roma, ngā Hūrai, ngā poro­hira­iti,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 ngā Kariti, ngā Ārapi, e rongo ana tātou i a rātou e whaka­puaki ana i ngā mahi tohu a te Atua, nō tātou anō ngā reo.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ā, mīharo katoa ana rātou, pōhēhē ana, ka mea tētahi ki tētahi, “He aha tēnei?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ko ētahi i tāwai, i mea, “E kī ana rātou i te wāina hou!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Otirā, ka whaka­tika a Pita me te tekau mā tahi, ka hiki­tia tōna reo, ka whai kupu ki a rātou, “E ngā tāngata o Hūria, me koutou katoa e noho nei i Hiruhārama, kia mōhio koutou ki tēnei, kia whai tari­nga mai ki āku kupu.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Kāhore hoki o ēnei hau­rangi me tā koutou e whaka­aro nei, ko te toru noa hoki tēnei o ngā hāora o te rā.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Engari, ko te mea tēnei i kōrero­tia e Hoera poro­piti:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Ā, tēnei ake kei ngā rā whaka­mutu­nga, e ai tā te Atua,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Āe, ka ringi­hia anō e ahau tōku Wairua i aua rā,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ka whaka­kitea anō e ahau ngā mea whaka­mīharo i te rangi i runga,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ko te rā ka huri hei pōuri,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Nā, ko reira ora ai te hunga katoa e karanga ana ki te ingoa o te Ariki.’
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “E ngā tāngata o Īharaira, kia rongo koutou ki ēnei kupu; Ko Īhu o Nahareta, he tangata i tino whai­tohu­ngia e te Atua ki a koutou i runga i ngā mere­kara, i ngā mea whaka­mīharo, i ngā tohu i mea ai te Atua kia mahia e ia i waenga­nui o koutou, e mōhio ana anō rā koutou.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Ko tēnei tangata i tukua atu, he mea i āta whaka­aroa, ā, i mōhio­tia noatia ake e te Atua, tango­hia ana e koutou, whaka­matea iho, he mea rīpeka nā te ringa o ngā tāngata kino.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Nā te Atua ia i whaka­ara ake, nāna i wewete ngā mamae o te mate; nō te mea e kore ia e taea te pupuri e taua mate.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Ko tā Rāwiri kōrero hoki tēnei mōna:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Koia i koa ai tōku ngākau,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Nō te mea e kore e waiho e koe tōku wairua i te rēinga,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Kua whaka­kitea e koe ki ahau ngā hua­rahi o te ora;
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “E ōku tēina, e tika ana kia aronui he kupu ki a koutou mō te tupuna nei mō Rāwiri, arā kua mate ia, kua tanu­mia, kei a tātou anō tōna urupā, ā, taea noatia tēnei rā.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 I te mea he poro­piti ia, ā, i mōhio kua oati te Atua i te oati ki a ia, ka whaka­puta­ina ake tētahi, he hua nō tōna hope, hei noho ki runga ki tōna torōna.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Ā, i tāna kite wawe i tēnei, kōrero­tia ana e ia te aranga o te Karaiti, arā:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Kua whaka­ara­hia ake tēnei Īhu e te Atua: ko mātou katoa ngā kai­whaka­atu.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Ā, ka oti nei ia te whaka­nui e te ringa matau o te Atua, ā, ka hōmai nei ki a ia e te Matua te Wairua Tapu i kōrero­tia rā i mua, nā, kua ringi­hia mai e ia tēnei, e kite nei, e rongo nei koutou.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Kāhore hoki a Rāwiri i kake ki te rangi; heoi, e mea ana ia:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 kia meinga rā anō e ahau ōu hoa­riri hei tū­ranga wae­wae mōu.’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Nō reira rā, kia mātau pū te whare katoa o Īharaira, kua meinga e te Atua hei Ariki, hei Karaiti, taua Īhu i rīpeka­tia nā e koutou.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nō rātou ka rongo, ka wero­wero i roto i ō rātou ngākau, ka mea ki a Pita rātou ko ērā atu āpō­toro, “E ngā tuā­kana, me aha mātou?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Nā, ko te mea­tanga a Pita ki a rātou, “Rīpenetā, kia iri­iria, tēnā tangata, tēnā tangata o koutou i runga i te ingoa o Īhu Karaiti, hei muru­nga hara; ā, ka riro i a koutou te mea hōmai, arā te Wairua Tapu.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ki a koutou hoki, ki ā koutou tama­riki, te kupu hōmai, ki te hunga katoa anō o tawhiti, ki ngā mea e karanga­tia e te Ariki, e tō tātou Atua, ki a ia.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 He maha atu anō ngā kupu i kōrero ai, i kauwhau ai ia, i mea ai, “Me whaka­ora koutou i a koutou i tēnei whaka­tupu­ranga parori kē.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Nā, ko ngā mea tonu i tango i tāna kupu i iri­iria, me te mea e toru mano ngā wairua i honoa mai ki a rātou i taua rā.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Ā, i ū tonu rātou ki te whaka­ako­ranga a ngā āpō­toro, ki te kotahi­tanga, ki te whawhati taro, ā, ki te īnoi.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Tau iho ana te wehi ki ngā wairua katoa; he maha hoki ngā mea whaka­mīharo me ngā tohu i meinga e ngā āpō­toro.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 I noho tahi anō te hunga whaka­pono katoa, i hui­huia anō hoki ā rātou mea katoa;
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 i hokona atu hoki ā rātou rawa me ngā taonga, tu­whai­na ana mā te katoa, rite tonu, ki te mate o tēnei, o tēnei.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Haere tonu ana hoki rātou i tēnei rā, i tēnei rā ki te teme­para, kotahi tonu anō te whaka­aro; whawhati taro ana i ō rātou kāinga, kai ana i ā rātou kai i runga i te koa, i te ngākau tapa­tahi;
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 e whaka­moe­miti ana ki te Atua, e pai­ngia ana hoki e te iwi katoa. Ā, honoa mai ana e te Ariki ki a rātou i tēnā rā, i tēnā rā, i tēnā rā, te hunga e whaka­ora­ngia ana.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.