Atos 28

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, ka ora mātou, kātahi ka mōhio ko Merita te ingoa o te motu.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nā, kīhai i nohi­nohi te ata­whai a ngā tāngata māori ki a mātou. Ka tahuna he kāpura, whaka­manu­hiri­tia ana mātou katoa, nō te mea e ua ana te ua, nō te mātao hoki.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Nā, ka kohiko­hia e Paora he pūpū wahie, ā, makā ana e ia ki te kāpura; heoi puta mai ana he neke i te wera, ka mau ki tōna ringa.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ā, i te kite­nga o ngā tāngata māori i te ngā­rara e were­were ana ki tōna ringa, ka mea rātou tētahi ki tētahi, “Koia, he tangata kōhuru tēnei, ka ora nei ia i te moana, nā, kīhai i tukua e te tika kia ora.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Otiia, i ruia atu e ia te ngā­rara ki te kāpura, ā, kīhai ia i mate, kīhai i aha.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nā, whanga noa rātou kia tetere ia, kia hinga whaka­rere rānei, kia mate; heoi, ka roa noa tō rātou whanga­nga, ā, i te kite­nga kāhore he aha i pā ki a ia, ka puta kē ō rātou whaka­aro, ka mea, he atua ia.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 I taua wāhi te kāinga o te tino ranga­tira o te motu, ko Pupiriu te ingoa. He manu­hiri mātou nāna; e toru ngā rā i ata­whai­tia ai mātou e ia.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Nā, i te takoto te papa o Pupiriu e mate ana i te kirikā, i te kōripi. Heoi, ka tomo a Paora ki a ia, ka īnoi, ka whaka­pā i ōna ringa ki a ia, ā, ora ake ia.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ā, i te mea­tanga o tēnei, nā, ka haere mai anō ērā atu o te motu he mate o rātou, ā, whaka­ora­ngia ana.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Nui atu anō te hōnore i whaka­hōnore­tia ai mātou e rātou; ā, i tō mātou rere­nga ka utaina ngā mea e rite ana mā mātou.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ā muri iho i ngā marama e toru, ka rere mātou i runga i tētahi kai­puke o Arēhānaria, i tū nei ki taua motu i te hōtoke, ko Katoro rāua ko Poruku te tohu.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nā, ka ū ki Hairakuha, ā, e toru ō mātou rā i noho ai ki reira.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Nā, ka āwhio ake mātou i reira, ka ū ki Rekiuma. Ka pō tahi ka pā te tonga, ā, i te rua o ngā rā ka ū ki Puteori.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ā, nō ka kitea ngā tuā­kana i reira, ka tohea mātou kia noho i a rātou, kia whitu ngā rā. Heoi, haere ana mātou ki Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ā, ka rongo ngā tuā­kana o reira ki a mātou, ka haere ake ki te whaka­tau i a mātou ki Te Mākete o Apiu, ki Whare­toru. Ā, i te kite­nga o Paora i a rātou, ka whaka­whetai ki te Atua, ka ora te ngākau.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nā, ka tae mātou ki Roma, ka hoatu ngā here­here e te kene­turio ki te ranga­tira hōia. Ko Paora ia i tukua kia noho motu kē rāua ko tētahi hōia hei tiaki i a ia.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ā, i muri i ngā rā e toru, ka hui­huia e Paora ngā tino tāngata o ngā Hūrai; ā, nō tō rātou mine­nga mai, ka mea ia ki a rātou, “E ōku tuā­kana, ko ahau kāhore ōku hara ki te iwi, ki ngā rite­nga rānei a ngā mātua, i tukua ai ahau i Hiruhārama hei here­here ki ngā ringa o ngā tāngata o Roma.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ā, i mea rātou, i tā rātou whaka­wā­kanga i ahau kia tukua ahau, nō te mea kāhore he take e mate ai ahau.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Heoi, ka whaka­hē tonu ngā Hūrai; e taea hoki te aha? Karanga ana ahau ki a Hīhā; kāhore ia āku mea e whaka­wā ai ahau i tōku iwi.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Koia ahau i karanga ai i a koutou kia kite, kia kōrero ki ahau. Nō te mea hoki ko tā Īharaira e tū­mana­ko nei te mea i herea ai ahau ki tēnei meka­meka.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Nā, ko tā rātou mea­tanga ki a ia, “Kāhore he puka­puka mōu i tae mai ki a mātou i Hūria, kāhore anō tētahi o ngā tuā­kana i haere mai nei i kawe kupu mai, i kōrero mai rānei i tētahi kino mōu.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Otirā, e mea ana mātou kia rongo ki a koe ki ōu whaka­aro. E mōhio ana hoki mātou ki tēnei wehe­nga, e kōrero­tia kino­tia ana i ngā wāhi katoa.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ā, ka oti te whaka­rite he rā ki a ia, he toko­maha i haere mai ki a ia ki tōna whare; ā, whaka­kitea ana e ia ki a rātou, whaka­atu­ria ana te ranga­tira­tanga o te Atua, ā, ka kukume i a rātou ki ngā mea o Īhu, tiki atu ai i tā te ture a Mohi, i tā ngā poro­piti, nō te ata ā ahi­ahi noa.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ko ētahi i whaka­pono ki ngā mea i kōrero­tia, ko ētahi kīhai i whaka­pono.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ā, te rite ā rātou kōrero, ka puta atu rātou, i muri i te kōrero­tanga a Paora i tētahi kupu, “Tika tonu te kōrero a te Wairua Tapu i a Ihāia poro­piti ki ō koutou mātua,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 i mea nei,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kua mā­to­toru hoki te ngākau o tēnei iwi,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Nā, kia mōhio koutou, ka tukua tēnei whaka­ora­nga a te Atua ki ngā tauiwi, ā, ka rongo rātou.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ā, ka mutu ēnei kōrero āna, ka haere ngā Hūrai, he nui hoki tā rātou tau­tohe­tohe ki a rātou anō.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Ā, e rua tino tau i noho ai a Paora ki tōna whare i utua e ia, ā, manaaki­tia ana e ia te hunga katoa e tomo ana ki a ia;
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 ā, māia tonu ia ki te kauwhau i te ranga­tira­tanga o te Atua, ki te whaka­ako i ngā mea o te Ariki, o Īhu Karaiti, kīhai anō i rīria.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.