Atos 25

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwana­tanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiha­ria ki Hiruhārama.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nā, ka kōrero te tohu­nga nui me ngā ranga­tira o ngā Hūrai ki a ia mō Paora, ka tohe ki a ia,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 kia whaka­ae­tia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whaka­matea ki te ara.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Otirā, ka whaka­hokia e Petuha, kei Hiha­ria a Paora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whaka­wā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, nga­huru rānei, nā, ka haere ki Hiha­ria; ao ake te rā ka noho ki te nohoa­nga whaka­wā, ā, ka mea kia āra­hina mai a Paora.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whaka­pā­ngia e rātou ki a Paora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Paora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te teme­para, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Paora, i tōna hia­hia kia pai­ngia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō ēnei mea ki tōku aro­aro?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Anō rā ko Paora, “E tū ana ahau ki te nohoa­nga whaka­wā o Hīhā, hei reira tonu ahau whaka­wā­kia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei he teka ngā mea e whaka­pā­ngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā”.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Nā, ka kōrero­rero a Petuha ki te rū­nanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiha­ria, ā, ka oha ki a Petuha.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrero­tia e Petuha ki te kīngi te take mō Paora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrero­tia mai ia ki ahau e ngā tohu­nga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whaka­wā­kia ia.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Nā, ko tāku whaka­hoki­nga atu ki a rātou, ‘Ehara i te rite­nga nā ngā tāngata o Roma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tū­ta­taki noa te tangata e whaka­wā­kia ana ki ngā kai­whaka­pae, i whai wāhi rānei ki te whaka­hoki kupu ki te kupu whaka­wā mōna.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Nō reira, i tō rātou mine­nga mai ki konei, kīhai ahau i whaka­roa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoa­nga whaka­wā, ka mea kia āra­hina mai taua tangata.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ā, i te tū­ranga o ngā kai­whaka­pae, kīhai tētahi hē o āku i whaka­aro ai i kōrero­tia e rātou mōna.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Heoi, he kupu tau­tohe­tohe nō tā rātou kara­kia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīa ana hoki e Paora kei te ora.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tau­tohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō aua mea.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Nō te karanga­tanga a Paora kia waiho ia kia whaka­rangona tāna e te eme­para, ka whaka­haua e ahau kia puri­tia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hia­hia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whaka­pai­pai maha, ā, tomo ana ki te whare whaka­rongo, rātou ko ngā ranga­tira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whaka­haua e Petuha, ka mauria mai a Paora.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te hui­hui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te eme­para, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhi­tuhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhi­tuhi­nga atu, ua mutu te uiui.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he here­here, ā, kia kaua hoki e kōrero­tia te mea i whaka­wā­kia ai ia.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.