Atos 25

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwana­tanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiha­ria ki Hiruhārama.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nā, ka kōrero te tohu­nga nui me ngā ranga­tira o ngā Hūrai ki a ia mō Paora, ka tohe ki a ia,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 kia whaka­ae­tia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whaka­matea ki te ara.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Otirā, ka whaka­hokia e Petuha, kei Hiha­ria a Paora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whaka­wā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, nga­huru rānei, nā, ka haere ki Hiha­ria; ao ake te rā ka noho ki te nohoa­nga whaka­wā, ā, ka mea kia āra­hina mai a Paora.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whaka­pā­ngia e rātou ki a Paora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Paora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te teme­para, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Paora, i tōna hia­hia kia pai­ngia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō ēnei mea ki tōku aro­aro?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Anō rā ko Paora, “E tū ana ahau ki te nohoa­nga whaka­wā o Hīhā, hei reira tonu ahau whaka­wā­kia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei he teka ngā mea e whaka­pā­ngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā”.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nā, ka kōrero­rero a Petuha ki te rū­nanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiha­ria, ā, ka oha ki a Petuha.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrero­tia e Petuha ki te kīngi te take mō Paora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrero­tia mai ia ki ahau e ngā tohu­nga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whaka­wā­kia ia.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Nā, ko tāku whaka­hoki­nga atu ki a rātou, ‘Ehara i te rite­nga nā ngā tāngata o Roma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tū­ta­taki noa te tangata e whaka­wā­kia ana ki ngā kai­whaka­pae, i whai wāhi rānei ki te whaka­hoki kupu ki te kupu whaka­wā mōna.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nō reira, i tō rātou mine­nga mai ki konei, kīhai ahau i whaka­roa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoa­nga whaka­wā, ka mea kia āra­hina mai taua tangata.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Ā, i te tū­ranga o ngā kai­whaka­pae, kīhai tētahi hē o āku i whaka­aro ai i kōrero­tia e rātou mōna.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Heoi, he kupu tau­tohe­tohe nō tā rātou kara­kia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīa ana hoki e Paora kei te ora.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tau­tohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō aua mea.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Nō te karanga­tanga a Paora kia waiho ia kia whaka­rangona tāna e te eme­para, ka whaka­haua e ahau kia puri­tia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hia­hia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whaka­pai­pai maha, ā, tomo ana ki te whare whaka­rongo, rātou ko ngā ranga­tira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whaka­haua e Petuha, ka mauria mai a Paora.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te hui­hui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te eme­para, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhi­tuhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhi­tuhi­nga atu, ua mutu te uiui.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he here­here, ā, kia kaua hoki e kōrero­tia te mea i whaka­wā­kia ai ia.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.