Atos 25

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwana­tanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiha­ria ki Hiruhārama.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nā, ka kōrero te tohu­nga nui me ngā ranga­tira o ngā Hūrai ki a ia mō Paora, ka tohe ki a ia,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 kia whaka­ae­tia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whaka­matea ki te ara.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Otirā, ka whaka­hokia e Petuha, kei Hiha­ria a Paora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whaka­wā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, nga­huru rānei, nā, ka haere ki Hiha­ria; ao ake te rā ka noho ki te nohoa­nga whaka­wā, ā, ka mea kia āra­hina mai a Paora.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whaka­pā­ngia e rātou ki a Paora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Paora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te teme­para, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Paora, i tōna hia­hia kia pai­ngia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō ēnei mea ki tōku aro­aro?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Anō rā ko Paora, “E tū ana ahau ki te nohoa­nga whaka­wā o Hīhā, hei reira tonu ahau whaka­wā­kia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei he teka ngā mea e whaka­pā­ngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā”.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nā, ka kōrero­rero a Petuha ki te rū­nanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiha­ria, ā, ka oha ki a Petuha.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrero­tia e Petuha ki te kīngi te take mō Paora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrero­tia mai ia ki ahau e ngā tohu­nga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whaka­wā­kia ia.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Nā, ko tāku whaka­hoki­nga atu ki a rātou, ‘Ehara i te rite­nga nā ngā tāngata o Roma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tū­ta­taki noa te tangata e whaka­wā­kia ana ki ngā kai­whaka­pae, i whai wāhi rānei ki te whaka­hoki kupu ki te kupu whaka­wā mōna.’
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Nō reira, i tō rātou mine­nga mai ki konei, kīhai ahau i whaka­roa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoa­nga whaka­wā, ka mea kia āra­hina mai taua tangata.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Ā, i te tū­ranga o ngā kai­whaka­pae, kīhai tētahi hē o āku i whaka­aro ai i kōrero­tia e rātou mōna.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Heoi, he kupu tau­tohe­tohe nō tā rātou kara­kia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīa ana hoki e Paora kei te ora.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tau­tohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō aua mea.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Nō te karanga­tanga a Paora kia waiho ia kia whaka­rangona tāna e te eme­para, ka whaka­haua e ahau kia puri­tia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hia­hia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whaka­pai­pai maha, ā, tomo ana ki te whare whaka­rongo, rātou ko ngā ranga­tira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whaka­haua e Petuha, ka mauria mai a Paora.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te hui­hui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te eme­para, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhi­tuhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhi­tuhi­nga atu, ua mutu te uiui.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he here­here, ā, kia kaua hoki e kōrero­tia te mea i whaka­wā­kia ai ia.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.