Atos 25

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwana­tanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiha­ria ki Hiruhārama.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Nā, ka kōrero te tohu­nga nui me ngā ranga­tira o ngā Hūrai ki a ia mō Paora, ka tohe ki a ia,
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 kia whaka­ae­tia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whaka­matea ki te ara.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Otirā, ka whaka­hokia e Petuha, kei Hiha­ria a Paora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whaka­wā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, nga­huru rānei, nā, ka haere ki Hiha­ria; ao ake te rā ka noho ki te nohoa­nga whaka­wā, ā, ka mea kia āra­hina mai a Paora.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whaka­pā­ngia e rātou ki a Paora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Paora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te teme­para, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Paora, i tōna hia­hia kia pai­ngia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō ēnei mea ki tōku aro­aro?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Anō rā ko Paora, “E tū ana ahau ki te nohoa­nga whaka­wā o Hīhā, hei reira tonu ahau whaka­wā­kia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei he teka ngā mea e whaka­pā­ngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā”.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Nā, ka kōrero­rero a Petuha ki te rū­nanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiha­ria, ā, ka oha ki a Petuha.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrero­tia e Petuha ki te kīngi te take mō Paora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrero­tia mai ia ki ahau e ngā tohu­nga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whaka­wā­kia ia.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Nā, ko tāku whaka­hoki­nga atu ki a rātou, ‘Ehara i te rite­nga nā ngā tāngata o Roma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tū­ta­taki noa te tangata e whaka­wā­kia ana ki ngā kai­whaka­pae, i whai wāhi rānei ki te whaka­hoki kupu ki te kupu whaka­wā mōna.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nō reira, i tō rātou mine­nga mai ki konei, kīhai ahau i whaka­roa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoa­nga whaka­wā, ka mea kia āra­hina mai taua tangata.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Ā, i te tū­ranga o ngā kai­whaka­pae, kīhai tētahi hē o āku i whaka­aro ai i kōrero­tia e rātou mōna.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Heoi, he kupu tau­tohe­tohe nō tā rātou kara­kia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīa ana hoki e Paora kei te ora.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tau­tohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whaka­wā­kia ai mō aua mea.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Nō te karanga­tanga a Paora kia waiho ia kia whaka­rangona tāna e te eme­para, ka whaka­haua e ahau kia puri­tia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hia­hia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whaka­pai­pai maha, ā, tomo ana ki te whare whaka­rongo, rātou ko ngā ranga­tira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whaka­haua e Petuha, ka mauria mai a Paora.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te hui­hui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te eme­para, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhi­tuhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhi­tuhi­nga atu, ua mutu te uiui.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he here­here, ā, kia kaua hoki e kōrero­tia te mea i whaka­wā­kia ai ia.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.