Atos 23

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka ti­tiro pū a Paora ki te rū­nanga, ka mea, “E ōku tuā­kana, tika tonu ki tōku mahara tāku whaka­haere i te aro­aro o te Atua, ā taea noatia tēnei rā.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nā, ka mea a Anania tohu­nga nui ki te hunga e tū ana i tōna taha, kia pākia tōna māngai.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Anō rā, ko Paora ki a ia, “Tēnei ake ka papaki te Atua i a koe, e te paki­tara kua oti te pani ki te paru mā! Ā, ka noho mai koe hei whaka­wā i ahau i tā te ture i whaka­takoto ai, me te whaka­hau anō kia pākia ahau, e hē nei tēnā ki te ture?”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Nā, ka mea te hunga e tū tata ana, “E whaka­manu­manu ana koe ki te tohu­nga nui a te Atua?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Anō rā ko Paora, “Kīhau ahau i mātau, e ōku tuā­kana, ko ia te tohu­nga nui; kua oti hoki te tuhi­tuhi, ‘Aua e kōrero­tia kino­tia te ranga­tira o tōu iwi.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ā, nō ka kite a Paora nō ngā Haruki ētahi, ko ētahi nō ngā Parihi, ka karanga ia i roto i te rū­nanga, “E ōku tuā­kana, he Parihi ahau, he tama nā ngā Parihi. Ko te aranga o te hunga mate e tūmanako­hia nei te mea e whaka­wā­kia nei ahau.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ā, nō tāna kōrero­tanga i tēnei, ka tohe­tohe ngā Parihi rātou ko ngā Haruki; ka wahi­rua hoki te hui­hui.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 E mea ana hoki ngā Haruki, kāhore he aranga, kāhore he ana­hera, he wairua rānei; ko ngā Parihi ia e whaka­ae ana ki aua mea e rua.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ā, ka nui te nga­ngare; ka whaka­tika ētahi o ngā kara­ipi o tō ngā Parihi taha, ka totohe, ka mea, “Kāhore anō i mau i a mātou te hē o tēnei tangata. Tēnā, ka pēhea, me­he­mea kua kōrero tētahi wairua ki a ia, tētahi ana­hera rānei?”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ā, nō ka nui te nga­ngau, ka mataku te ranga­tira mano kei motu­motu­hia a Paora e rātou, nā, ungā ana e ia ngā hōia kia heke atu, ki te tango mai i a ia i roto i a rātou, kia āra­hina hoki ki te pā.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ā, i taua pō ka tū te Ariki ki tōna taha, ka mea, “Kia māia! Kia pēnā i a koe i whaka­atu nā mōku i Hiruhārama, tāu whaka­atu hoki ki Roma.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ao ake te rā, ka hui­hui ētahi o ngā Hūrai, ka maka oati ki a rātou anō, ka mea, kia kaua rātou e kai, kia kaua e inu, kia whaka­matea rā anō e rātou a Paora.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ā, e whā tekau nga­horo ngā tāngata nāna tēnei oati­tanga.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Nā, ka haere rātou ki ngā tohu­nga nui rātou ko ngā kaumātua, ka mea, “Kua oati mātou i tētahi oati nui, kia kaua e pā kai, kia mate rā anō a Paora i a mātou.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Nā, mā koutou tahi ko te rū­nanga e kī atu ki te ranga­tira mano kia āra­hina iho ia ki a koutou āpōpō, me te mea nei e mea ana koutou kia āta mōhio­tia te take ki a ia. Ko mātou ia, i te mea kīanō ia i tata noa, ka noho rite ki te whaka­mate i a ia.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Otirā, ka rongo te tama a te tua­hine o Paora ki tō rātou whaka­aro whaka­papa, ka haere ia, ka tomo ki te pā, ka kōrero ki a Paora.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Kātahi, ka karanga a Paora ki tētahi kene­turio, ka mea, “Ārahina atu te tama­iti nei ki te ranga­tira mano; he kōrero hoki tāna ki a ia”.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Nā, ka mau ia ki a ia, ka ārahi i a ia ki te ranga­tira mano, ka mea, “I karanga te here­here, a Paora, i ahau, i mea kia āra­hina mai tēnei tama­iti ki a koe, he kōrero hoki tāna ki a koe.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Nā, ka mau te ranga­tira mano ki tōna ringa, ka haere ki tahaki, ka ui atu, “He aha tāu mea hei kōrero ki ahau?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Anō rā ko tērā, “Kua whaka­takoto whaka­aro ngā Hūrai kia mea ki a koe kia āra­hina iho a Paora āpōpō ki te rū­nanga, ānō e āta uia anō e koe tētahi atu mea mōna.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Nā, aua koe e rongo ki a rātou; e whā hoki tekau nga­horo tāngata o rātou e whanga ana ki a ia. Kua puaki tā rātou oati, kia kaua e kai, kia kaua e inu, kia mate rā anō ia i a rātou. Nā, kua rite tēnei rātou, e tatari ana ki te kupu whaka­ae i a koe.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Kātahi, ka tukua atu taua tama­iti e te ranga­tira mano, ka mea ia, “Kaua e kōrero­tia ki tētahi tāu whaka­atu­ranga mai i ēnei mea ki ahau.”
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Nā, toko­rua ngā kene­turio i karanga­tia e ia; i mea ia, “Kia rite mai ētahi hōia kia rua rau hei haere ki Hiha­ria, me ētahi hōia eke hōiho kia whitu tekau, me tētahi hunga mau mātia kia rua rau, i te toru o ngā hāora o te pō.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ā, ka whaka­hau ia ki a rāua, kia whaka­ritea mai he kararehe, hei whaka­noho­anga iho mō Paora ki runga, kia kawea oratia ai ia ki a Pirika, ki te kāwana.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ā, i tuhi­tuhia e ia he puka­puka, ka pēnei:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nā, Karau­ria Raihia ki a Pirika, ki te kāwana pai rawa, Tēnā koe.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 I hopu­kia tēnei tangata e ngā Hūrai, ā, i a ia ka tata te whaka­matea e rātou, ka puta atu ahau me ngā hōia, ā, tango­hia mai ana ia; i rongo hoki ahau nō Roma ia.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 I mea anō ahau kia rongo i te take i whaka­wā­kia ai ia e rātou, ā, āra­hina ana ia e ahau ki tō rātou rū­nanga.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Nā ka kite ahau he kupu tau­tohe nō tō rātou ture i whaka­wā­kia ai ia, kāhore hoki ōna hē i tika ai te mate, te here rānei.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ā, nō te whaka­atu­ranga mai ki ahau, kei te whaka­papa­tia he mate mō te tangata nei, tonoa tonu­tia ia e ahau ki a koe, i mea hoki ahau ki ōna kai­whaka­pae, kia kōrero­tia ki a koe ngā mea mōna.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Nā, ka mau ngā hōia ki a Paora, ka pērā me te mea i kōrero­tia ki a rātou, ā, āra­hina ana ia i te pō ki Anatipatari.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ao ake te rā ka tukua atu ngā tāngata eke hōiho hei hoa haere mōna, ā, hoki ana rātou ki te pā.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ā, nō te taenga o ērā ki Hiha­ria, ka hoatu te puka­puka ki te kāwana, ā, whaka­tū­ria ana a Paora ki tōna aro­aro.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ā, nō te tiro­hanga iho o te kāwana, ka ui, nō tēhea kāwana­tanga ia; ā, i tōna rongo­nga nō Kiri­kia ia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ka mea ia, “Ka whaka­rongo ahau ki a koe, ina tae mai anō hoki ōu kai­whaka­pae.” Ā, i whaka­hau ia, kia tiaki­na ia i roto i te whare whaka­wā o Herora.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.